Ελπίδα αλλά και «αγκάθια» για το Καφενείο της Καμπάνας

4dbs55hf Σε μία συνεδρίαση χωρίς ιδιαίτερες εντάσεις το ασχολήθηκε, εκτός ημερήσιας διάταξης, για μία ακόμη φορά με το . Αφορμή για τη συζήτηση ήταν το γεγονός ότι άρθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο οι αμφιβολίες που είχε θέσει ο επίτροπος Κεφαλονιάς για τα 100.000 ευρώ που είχε αποφασίσει να διαθέσει ο Δήμος στο Καφενείο αλλά και η πρόταση του συλλόγου «Ελπίδα» των ΑμεΑ για τη λειτουργία του Καφενείου με δική τους ευθύνη. Με τα χρήματα αυτά (τις 100.000 ευρώ + 60.000 από τη διαχείριση του 2013), φαίνεται ότι θα μπορούσαν να λυθούν τα περισσότερα προβλήματα αφού μπορεί να γίνει διακανονισμός για τις οφειλές του ΙΚΑ κάτι που ταυτόχρονα θα  απελευθερώσει τους προηγούμενους προέδρους (Καρλής, Γαρμπή) από ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες αλλά και το φόβο κατασχέσεων. Να σημειωθεί ότι ήδη έχει αποσταλεί ειδοποίηση κατασχέσεων στον πρ. πρόεδρο του ΚΟΙΣΠΕ ΡΟΤΑ, Σπύρο Καρλή, ο οποίος μάλιστα είναι ΑμεΑ, ενώ με παρόμοιες κυρώσεις και προβλήματα κινδυνεύει και η τ. πρόεδρος του Δ.Σ. του συνεταιρισμού, Κατερίνα Γαρμπή. Ταυτόχρονα, η λύση μοιάζει ακόμη πιο κοντά, αφού ο δήμος έχει αποφασίσει τη σύναψη προγραμματικών συμβάσεων με τον Συνεταιρισμό, ενώ τη στήριξη του καφενείου έχει αποφασίσει και ο αντιπεριφερειάρχης, Σωτήρης Κουρής, τόσο μέσα από τη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων στην πλατεία όσο και μέσα από τη χρηματοδότηση με το ποσό των 30.000 ευρώ για τις άμεσες ανάγκες.

Νέα προβλήματα

Ενώ όμως το θέμα μέχρι σήμερα ήταν η έγκριση της χρηματοδότησης από το κεντρικά του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εχθές προέκυψαν και νέα ζητήματα. Συγκεκριμένα, ο δήμαρχος Κεφαλονιάς, Αλέξανδρος Παρίσης, ο οποίος εχθές είχε συζήτηση με τον βοηθό επιτρόπου στην Κεφαλονιά, είπε στο σώμα ότι η εκταμίευση του ποσού δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Για να εκταμιευτεί το ποσό χρειάζεται να υπάρχει διοικητικό συμβούλιο, ενώ ο επίτροπος ζήτησε δύο απολογισμούς και οικονομοτεχνική μελέτη βιωσιμότητας. Η εκτίμηση του κ. Παρίση ήταν ότι αυτό θα έχει δυσκολίες τις οποίες όμως δεν περιέγραψε αναλυτικά. Αυτό ενίσχυσε τις μουρμούρες εντός και εκτός αιθούσης ότι η δημοτική αρχή κωλυσιεργεί ή ότι χάνει αδικαιολόγητα χρόνο κάτι που αντέκρουσε ο δήμαρχος επαναλαμβάνοντας ότι πληρώνει «αμαρτίες» του παρελθόντος, ότι ασχολείται καθημερινά (κάτι που είπε σε παρέμβασή του και ο Ε. Κεκκάτος) ότι δεν μπορούν να τον κατηγορούν κάποιοι που δημιούργησαν το πρόβλημα.

Το πρόβλημα του προέδρου

Βασικό πρόβλημα στην εξεύρεση λύσης είναι το θέμα του προέδρου του Δ.Σ. του ΚΟΙΣΠΕ ΡΟΤΑ. Για να γίνει η μελέτη βιωσιμότητας αλλά και για να προχωρήσει περαιτέρω το θέμα πρέπει να υπάρχει πρόεδρος και αυτή τη στιγμή η τ. πρόεδρος του ΚΟΙΣΠΕ, Κατερίνα Γαρμπή, έχει παραιτηθεί. Ταυτόχρονα προκύπτει ένα άλλο σοβαρότερο πρόβλημα που δείχνει σε μεγάλο βαθμό και την αμηχανία σύσσωμου του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Νίκος Ανουσάκης, αλλά και ο δήμαρχος Κεφαλονιάς δήλωσαν ότι κανένας δημοτικός σύμβουλος, τουλάχιστον από τη παράταξη της πλειοψηφίας, δεν δέχεται να γίνει πρόεδρος του συνεταιρισμού γιατί υπάρχει ο φόβος να εμπλακεί σε νομικές ή φορολογικές περιπέτειες. Από την άλλη πλευρά πρότειναν στην Κατερίνα Γαρμπή αλλά και σε όποιο άλλο μέλος της αντιπολίτευσης το επιθυμεί να γίνει πρόεδρος. Ο Νίκος Ανουσάκης μάλιστα προειδοποίησε ότι αν δεν βρεθεί λύση ο δήμος μπορεί να προχωρήσει και σε Plan B, και ανέφερε επιγραμματικά τη λύση μέσω του ΟΚΑΠ ή του συλλόγου «Ελπίδα» χωρίς όμως να μπει και αυτός σε λεπτομέρειες. Από την άλλη πλευρά, οι εκπρόσωποι των άλλων παρατάξεων δεν φάνηκαν διατεθειμένοι να προτείνουν κάποιο δικό τους μέλος για πρόεδρο και οι λόγοι είναι προφανείς. Τόσο η παράταξη του κ. Κοτσιλίνη, όσο και αυτή του κ. Μιχαλάτου κατηγόρησαν τη δημοτική αρχή ότι δεν έχει την πολιτική βούληση να λύσει το θέμα και ζήτησαν να ορίσει πρόεδρο από την πλειοψηφία με την αιτιολογία ότι αυτή βρίσκεται στην εξουσία. Πίσω από αυτό όμως κρύβεται το αυτονόητο ότι αν δεν βρεθεί λύση, είτε γιατί ο δήμος δεν έχει πράγματι την πολιτική βούληση (κάτι που τόσο ο Ανουσάκης όσο και ο Παρίσης αρνούνται κατηγορηματικά, παρότι ειδικά ο δεύτερος πνέει τα μένεα εναντίον όσων εμπλέκονται στη διαχείριση των προηγούμενων ετών) είτε γιατί το θέμα θα σκαλώσει στις αποφάσεις του επιτρόπου, ο όποιος πρόεδρος, απ’ όπου και αν προέρχεται, θα βρεθεί στην ίδια θέση που βρίσκονται οι πρώην πρόεδροι του ΚΟΙΣΠΕ. Η αντίφαση της πλειοψηφίας βρίσκεται στο γεγονός ότι από τη μία προαναγγέλλει προβλήματα για όποιο μέλος της γίνει πρόεδρος και από την άλλη προτρέπει την Κατερίνα Γαρμπή ή άλλους να αναλάβουν τη θέση. Από την άλλη πλευρά, κανείς δεν αναλαμβάνει πρόεδρος ούτε από την μειοψηφία. Όπως και να έχει, αυτό που προέκυψε εχθές είναι ότι για να λυθεί το πρόβλημα πρέπει με την βοήθεια όλων, να δημιουργηθεί μία μελέτη η οποία να καθιστά βιώσιμο το καφενείο και ταυτόχρονα να απεμπλακεί ο ΚΟΙΣΠΕ, έστω και σταδιακά, από τα χρέη του παρελθόντος. Αν ξεκολλήσουν τα 100.000 ευρώ από τον επίτροπο θα δοθεί μία μεγάλη ανάσα και θα φέρει πολύ κοντά στην επιβίωση το Καφενείο. Και φυσικά όταν μιλάμε για βιωσιμότητα δεν εννοούμε την πλήρη οικονομική αυτάρκεια του καφενείου, κάτι που πραγματικά είναι αδύνατο, αλλά τη λειτουργία του με μία μικρή χρηματοδότηση από τον Δήμο (ή και την Περιφέρεια), τη σύναψη προγραμματικών συμβάσεων για δραστηριότητες που μπορούν να αναλάβουν οι εργαζόμενοι σε αυτό (π.χ. κέτερινγκ για τις ανάγκες του Δήμου), το γενικότερο συμμάζεμα των οικονομικών (κάτι που η Κατερίνα Γαρμπή έχει δηλώσει ότι έχει ήδη γίνει με τη μείωση του προσωπικού) και φυσικά τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας.

Ο οδικός χάρτης

Είτε αν επιστρέψει η Κατερίνα Γαρμπή στην προεδρεία, κάτι που η ίδια δήλωσε ότι μπορεί να κάνει υπό προϋποθέσεις, είτε με νέο πρόεδρο, ο δρόμος που φαίνεται ότι πρέπει να ακολουθηθεί (αυτό σημείωσαν τόσο ο Μάρκος Κοτσιλίνης όσο και με τον τρόπο του ο Αλέξανδρος Παρίσης), είναι ο εξής: σύσταση του Δ.Σ. με όποιον τρόπο, δημιουργία της μελέτης βιωσιμότητας με ρεαλιστικούς όρους λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες σε επιστημονικό και υποστηρικτικό προσωπικό για τη λειτουργία του Καφενείου, αποδέσμευση των 100.000 από τον επίτροπο, διακανονισμός των χρεών αλλά και εξασφάλιση της περεταίρω χρηματοδότησης για την αποπληρωμή τους με δέσμευση του δήμου ή όποιου άλλου φορέα, επαναλειτουργία του καφενείου με ταυτόχρονη στήριξη μέσω προγραμματικών συμβάσεων για εργασίες που μπορούν να προσφέρουν οι εργαζόμενοι. Σε αυτόν τον οδικό χάρτη φαίνεται ότι συγκλίνουν τόσο τα μέλη του ΚΟΙΣΠΕ (οι οποίοι ζητούν όμως την έμπρακτη εμπλοκή του δήμου με ορισμό μελών στο Δ.Σ.), όσο και οι δημοτικές παρατάξεις με μικρές διαφοροποιήσεις μεταξύ τους. Ακόμη και η Λαϊκή Συσπείρωση η οποία έθεσε κατ’ επανάληψη το θέμα της ευθύνης του κράτους, αφού αυτές οι δομές θα έπρεπε να συντηρούνται μέσω της φορολογίας που διαχειρίζεται η κυβέρνηση, έβαλε τελικά σαν προτεραιότητα την άμεση επαναλειτουργία της Καμπάνας μέσα από τον ΚΟΙΣΠΕ Ρότα.

Η πρόταση του συλλόγου των Α.με.Α.

Ιδιαίτερο θέμα, καθ΄όλη τη διάρκεια της συνεδρίασης, δημιουργήθηκε με την πρόταση του συλλόγου των ΑμεΑ για άμεση επαναλειτουργία της Καμπάνας, με δική τους ευθύνη. Κάτι τέτοιο, παρότι βρήκε αρκετούς υποστηρικτές, από τις παρατάξεις Παρίση και Μιχαλάτου, δεν φάνηκε να αποτελεί λύση γιατί τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν είναι πολλά με πρώτο και κυριότερο, και παρά τις αγαθές προθέσεις των μελών του συλλόγου, τον αποπροσανατολισμό από τον κεντρικό στόχο που είναι η κανονική λειτουργία του Καφενείου μέσα από τον ΚΟΙΣΠΕ Ρότα. Επίσης τονίστηκε ότι μπορεί να προκύψουν δεκάδες γραφειοκρατικά ή άλλα προβλήματα αφού θεσμικά το όλο εγχείρημα δεν φαίνεται να στέκει.  Μερικά από τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από μία τέτοια εξέλιξη: οι εργαζόμενοι αν δουλέψουν εκτός ΚΟΙΣΠΕ χάνουν το προνοιακό επίδομα που τους στηρίζει, δεν μπορούν να πάρουν χρηματοδοτήσεις ΕΣΠΑ όπως ο ΚΟΙΣΠΕ ειδικά εφόσον καταφέρει να μπει στο Μητρώο Κοινωνικών Επιχειρήσεων του Υπουργείου Εργασίας, και ο σύλλογος θα πρέπει να προυπολογίσει κανονικούς μισθούς για κοινωνικό λειτουργό και ψυχολόγο που να στηρίζουν τα παιδιά, οι οποίοι τώρα παρέχονται αμισθί από τον ΟΚΑΠ και τη «Μετάβαση».

Η παρέμβαση της Κατερίνας Κόμη

Συγκινητική αλλά και εύστοχη ήταν για μία ακόμη φορά η παρέμβαση της Κατερίνας Κόμη στο χθεσινό δημοτικό συμβούλιο στο οποίο είπε τα εξής: Έχω μεγάλα παράπονα, πολλά παράπονα, πιστεύω να με ακούει ο κ. Δήμαρχος, μας έχετε εδώ και δύο μήνες να περιμένουμε (όχι εσείς, προσωπικά δεν έχουμε με κανέναν τίποτα). Μιλάμε για διάφορα θέματα, όμως ότι εμείς έχουμε μείνει μέσα στο σπίτι για δύο μήνες, η θεραπεία για εμάς έχει σταματήσει εκεί, τα φάρμακα έχουν αυξηθεί λόγω του ότι μένουμε μέσα στο σπίτι. Θα ήθελα σας παρακαλώ πάρα πολύ να βρεθεί άμεσα και γρήγορα μία λύση για την Καμπάνα γιατί επιβαρυνόμαστε με πάρα πολλά φάρμακα. Έχουμε κάνει μεγάλο αγώνα και είχαμε κόψει πάρα πολλά από τα φάρμακά μας γιατί είχαμε βρει ένα νόημα, ένα κίνητρο να βγαίνουμε από το σπίτι μας. Εμείς, ίσως να ξέρετε ότι δεν έχουμε πληρωθεί, κάναμε έναν αγώνα να κρατηθεί η Καμπάνα και να πληρωθούν άλλα πράγματα (ΔΕΗ). κάναμε υπομονή και είπαμε να συνεχίσουμε χωρίς να πληρωνόμαστε. Βλέπουμε όμως ότι δεν αξίζουμε τίποτε.
Δεν μας ενδιαφέρει ποιος φταίει είτε δήμος λέγεται αυτός είτε ΚΟΙΣΠΕ. Θα θέλαμε να το λύσετε άμεσα, ήδη παίρνω τέσσερα παραπάνω φάρμακα γιατί μένω στο σπίτι μου. Αν νομίζετε ότι η λύση είναι να παίρνω παραπάνω φάρμακα ενώ υπάρχει η λύση του να πηγαίνουμε σε μία δουλειά. Αν νομίζετε ότι αυτό… Ζητάμε να βρεθεί άμεσα μία λύση.

Η ευθύνη του κράτους

Με κύριο εκφραστή την παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης, αναδείχτηκε για μία ακόμη φορά στη χθεσινή συνεδρίαση η ευθύνη του κράτους και της κυβερνητικής πολιτικής. Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα άρθρα μας η ευθύνη αυτή είναι καίρια και συνολική γιατί αφορά στο γενικότερο σχεδιασμό και πολιτική που έχει η κυβέρνηση απέναντι σε όλες τις παρόμοιες δομές. Μέσα από τον όποιο εξαναγκασμό των δανειστών, μέσα από την Τρόικα, το κράτος σταδιακά μείωσε στο ελάχιστο τα κονδύλια για την ψυχική υγεία και τον τελευταίο καιρό έχει σχεδόν μηδενίσει τις χρηματοδοτήσεις. Με την «αποκέντρωση» των συγκεκριμένων δομών και ταυτόχρονα με τη μείωση της χρηματοδότησης προς την τοπική αυτοδιοίκηση, όλες οι δομές αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα, πολλές κλείνουν, ενώ σε άλλες (όπως η «Μετάβαση») οι εργαζόμενοι μένουν για μήνες απλήρωτοι. Ταυτόχρονα, στον αντίποδα της σπατάλης που ενδεχόμενα υπήρξε τα προηγούμενα χρόνια ερχόμαστε σήμερα να αντιμετωπίσουμε την απόλυτη απαξίωση δομών που θα έπρεπε να βρίσκονται στην πρώτη προτεραιότητα του κοινωνικού κράτους. Οι λόγοι είναι πολλοί και όχι μόνο ανθρωπιστικοί. Με την πολιτική της οικονομικής φιλελευθεροποίησης στην ψυχική υγεία πλήττεται άμεσα η κοινωνική συνοχή αφού δημιουργούνται σταδιακά κοινωνικοί «Καιάδες», τα άτομα που χρήζουν βοήθειας και οι οικογένειές τους γκετοποιούνται, οι αντιφάσεις της ελληνικής κοινωνίας μεγεθύνονται ενώ εξαιρετικά αμφίβολα είναι και τα περίφημα «οικονομικά αποτελέσματα» που υπερασπίζεται αυτό το καθεστώς. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι πολλές από τις «σπατάλες» των προηγούμενων χρόνων ονομάζονταν τότε «ανάπτυξη» και «ανταγωνιστικότητα», με δανεικά λεφτά που ονομάζονταν «επενδύσεις» από δανειστές που όπως αποδείχτηκε δεν λάμβαναν σχεδόν κανέναν επιχειρηματικό ρίσκο. Όμως ας ξαναγυρίσουμε στο Καφενείο της Καμπάνας.

Η λαϊκή κινητοποίηση

Η λύση φαίνεται να είναι κοντά αν και ο δρόμος είναι ακόμη στρωμένος με αγκάθια και σε αυτό μεγάλο ρόλο πιστεύουμε ότι έπαιξε η άμεση λαϊκή κινητοποίηση μέσα από συγκεντρώσεις στην Πλατεία Καμπάνας, συνελεύσεις αλλά και τη δημιουργία της Πρωτοβουλίας για τη Στήριξη του Καφενείου της Καμπάνας. Αυτό σημείωσαν και στη χθεσινή συνεδρίαση ο Μ. Κοτσιλίνης και η Λαϊκή Συσπείρωση. Ο κόσμος της Κεφαλονιάς απέδειξε ότι διαθέτει και ευαισθησία και διάθεση να παρέμβει ενεργά και αυτό είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία της όλης υπόθεσης. Η λογική του περιορισμού της ευθύνης του πολίτη στις εκλογές ανά τετραετία πιστεύουμε ότι έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς και απέναντι σε μία εξουσία που έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι η σχέση της με τη διαφθορά και τα συμφέροντα των ισχυρών ήταν και θα παραμείνει έντονη,  η όποια δημοτική αρχή, ο όποιος κομματικός ή πολιτικός σχηματισμός εξουσίας χρειάζεται τον έλεγχο, την κριτική, τη στήριξη, την έμπρακτη παρέμβαση των πολιτών για να λειτουργήσει καλύτερα. Αυτό γίνεται όλο και πιο επιτακτικό στις μέρες που ζούμε και είναι κάτι που είδαμε και στην Καμπάνα, όσο και αν κάποιοι μιλούν για «πλειοδοσία» ή «μειοδοσία ευαισθησίας». Αυτά έτσι κι αλλιώς κρίνονται πάντα από το αποτέλεσμα. Στο τέλος τέλος, όλοι θα μοιάζουν δικαιωμένοι όταν και αν ξαναλειτουργήσει επιτέλους το Καφενείο.

Σύνταξη/επιμέλεια: Κεφαλονίτικα Νέα

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0