Ερώτηση της Λιάνας Καννέλη στη Βουλή για τα Ειδικά Σχολεία [video]

Ερώτηση της Λιάνας Κανέλλη στη για τα προβλήματα στα ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, πριν καν ανοίξω το στόμα μου, σας λέω ότι το θέμα είναι εξαιρετικά συνηθισμένο τον τελευταίο καιρό, δεν προσφέρεται για «κραυγές» και –θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ- δεν προσφέρεται και για «θα». Μιλάμε για τα παιδιά των Ειδικών Σχολείων και για τα Ειδικά Σχολεία. Αν αυτή τη στιγμή στη ελληνική κοινωνία η ψυχική, πνευματική και εισοδηματική ισορροπία των Ελλήνων γονέων είναι σε εξοντωτική πτωτική πορεία, τότε οι γονείς αυτών των παιδιών είναι στα πρόθυρα απονενοημένων διαβημάτων.   Όταν σας έκανα την ερώτηση, υπήρξαν αναβολές. Μέσα σε αυτές τις αναβολές ξέρω και πληροφορήθηκα -για να μην πάω σε μεγαλοστομίες του τύπου τι κάνετε από τη μέρα που κατέθεσα την ερώτηση μέχρι τώρα που συζητιέται- ότι έχετε προβεί σε μερικά διορθωτικά «μετράκια». Μιλάμε για εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες παιδιά, κύριε Πρόεδρε. Επαναλαμβάνω: Εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες παιδιά. Μάλιστα, οι μετρήσεις είναι κάτω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι το 12,5% του μαθητικού πληθυσμού της χώρας. Από αυτά τα είκοσι έξι σχολεία, τα μισά -και όχι απλώς τα μισά τώρα πια με κάτι μέτρα που πήρατε- υπολειτουργούν. Διορισμοί ειδικού προσωπικού δεν έχουν γίνει, ειδικοί δάσκαλοι δεν έχουν πάει. Δεν μιλώ για τους συνοδούς που παίρνουν τα παιδιά και τα πηγαίνουν στα κανονικά σχολεία, ως ο νόμος ορίζει, συνοδευόμενα. Τα περισσότερα από αυτά ξεκινούν με στρατιωτικό προσωπικό στη θέση του οδηγού. Είναι η τρίτη χρονιά που το κάνετε αυτό. Δεν μπορεί να θεωρείται λύση αυτό το πράγμα. Ειλικρινά σας το λέω αυτό: Δεν μπορεί να θεωρείται λύση. Δεν μπορείτε να παίρνετε στρατιώτες γιατί κάνετε εξάμηνες συμβάσεις. Δεν μπορεί να θεωρείτε την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων και την εφεδρεία κάτι φυσιολογικό και να καταδικάζετε αυτά τα παιδιά σε πρακτική ακινησία. Δεν γίνεται! (Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού) Κύριε Πρόεδρε, θα χρησιμοποιήσω λίγο χρόνο από την δευτερολογία μου. Επίσης, τα τμήματα ένταξης είναι στην πραγματικότητα στον αέρα. Δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί. Μετακινούνται από το ένα στο άλλο. Ξέρετε τι πάει να πει για ένα αυτιστικό παιδί να πέφτει στα χέρια ενός «οδηγού» -εντός εισαγωγικών η λέξη- ο οποίος είναι ανεκπαίδευτος, με μια εξάμηνη σύμβαση και να μπαίνει στο λεωφορείο στις έξι παρά τέταρτο, για να φτάσει στις εννέα στο σχολείο, το οποίο υπολειτουργεί, δεν φτάνει μέχρι τις δύο, τελειώνει στις εντεκάμιση και κάνει άλλες δυόμισι ώρες για να τελειώσει στις δύο και στις τεσσεράμισι να γυρίσει σπίτι του; Εγώ δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου στη θέση ενός τέτοιου γονιού και υποθέτω ούτε εσείς. Δεν μπορώ να το φανταστώ. Ξεπερνάει το παράλογο. Είναι πιο μαύρο από το μαύρο! Σ’ αυτό το επίπεδο από τα εκατόν δέκα πέντε χιλιάδες παιδιά γύρω στο 85% δεν πάει καν στα σχολεία. Η πρωτοβάθμια διαδικασία εκπαίδευσης και η παρεχόμενη στήριξη στα παιδιά που έχουν ανάγκες -και που είναι πολλαπλών αναγκών- δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν όπως στο Ίλιον αυτή τη στιγμή. Το είπε κάποιος ότι, αφού λέει ο νόμος ότι μπορούν να είναι δέκα μέσα σε μια τάξη, να βάζουμε δέκα σε μία τάξη, τρία αυτιστικά, πέντε παιδιά με κινητικά προβλήματα και άλλα τρία και ένας δάσκαλος. Πού είναι γραμμένα αυτά; Επειδή ο νόμος λέει δέκα; Πιστέψτε με, δεν φωνασκώ για κανέναν άλλο λόγο. Πάσχω, προσπαθώ να το κατανοήσω και δεν μπορώ να το κατανοήσω. Διότι, αν πας στον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή, στα μη κερδοσκοπικά ιδρύματα που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος των αναγκών με τα τροφεία -και εκεί που έχει κοπεί κατά 50% η κρατική χρηματοδότηση στα μη κερδοσκοπικά, στα ιδιωτικά- θα δείτε ότι τα τροφεία είναι από 300 ευρώ έως 1.000 ευρώ. Οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι μήνες επί μηνών. Οι γονείς δεν έχουν λεφτά, είναι άνεργοι. Με 300 ευρώ έως 1.000 ευρώ ούτε στον ιδιωτικό τομέα αντιμετωπίζεται. Δηλαδή, αυτό ακούγεται σαν ΣΔΙΤ, Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού -καπιταλιστικού, θα προσθέσω εγώ- Τομέα, ο οποίος έχει συνωμοτήσει για να εξαφανίσει αυτά τα παιδιά. Αυτός είναι τω όντι Καιάδας και όχι παρατσούκλι. Τω όντι Καιάδας είναι. Είναι εν τη πράξει. Ξέρετε κάτι; Είναι και τροχιοδεικτικό. Ό,τι και να παλέψει κάποιος για να αντιμετωπίσει εκφασιστικά ή φασιστικά ή ναζιστικά αποτελέσματα ιδεολογιών και πράξεων, αυτό δεν καλύπτεται από ένα στοιχειωδώς δημοκρατικό, ευνομούμενο κράτος. Αποδεικνύει ότι δεν είναι ούτε δημοκρατικό ούτε ευνομούμενο, όσες προσπάθειες και αν κάνει κάποιος για να βελτιώσει την εικόνα και δεν επιδέχεται λογιστικής αντιμετώπισης. Σας ερωτώ, λοιπόν, τι θα κάνετε εδώ και τώρα για να μη γίνουν πράγματα, όπως έγιναν πέρυσι, όπου έφτασαν τον Απρίλιο πέντε καθηγητές εκεί. Έχει περάσει ένας μήνας. Ξέρω ότι βρήκατε πέντε στρατιώτες από εδώ, τρεις από εκεί για να μετακινήσετε κάποια πράγματα στο δεκαπενθήμερο ή εικοσαήμερο που καθυστέρησε αυτή η ερώτηση, αλλά δεν καλύπτει τίποτα, γιατί… ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Να ακούσουμε τον Υπουργό, κυρία Κανέλλη, αν έχετε την καλοσύνη και μετά στη δευτερολογία σας. ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Τα υπόλοιπα στη δευτερολογία μου. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο. ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, όπως ευχαριστώ πάρα πολύ -ειλικρινά το λέω- τη συνάδελφο που θίγει αυτό το θέμα το οποίο αφορά όλους μας. Είναι ένα θέμα κοινωνικής ευαισθησίας, είναι ένα θέμα που είναι προτεραιότητα και για μένα προσωπικά, αλλά και για το Υπουργείο και πιστεύω ότι πραγματικά αυτά τα παιδιά δεν μπορεί να είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού και χρειάζεται να έχουν την προσοχή όλων μας. Γι’ αυτό, λοιπόν, θα συμφωνήσω ότι το θέμα δεν προσφέρεται ούτε για κραυγές, όπως είπατε πολύ σωστά, ούτε για αντιπολίτευση, αλλά ούτε και για να θριαμβολογήσω εγώ και να πω ότι όλα τα πράγματα βαίνουν καλώς και ότι είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι για αυτά τα οποία κάναμε. Κάναμε, όμως, κάποια πράγματα και πρέπει να τα βλέπουμε αναγκαστικά συγκριτικά με το παρελθόν και να δούμε την κατάσταση που μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι τόσο ζοφερή, όπως την περιγράψατε.   Πράγματι, είναι γεγονός -θα συμφωνήσουμε σε αυτό- ότι η πάσχει από μόνιμο προσωπικό, το οποίο ανέρχεται, όπως ξέρετε, μόνο στο 35%. Το υπόλοιπο προσωπικό καλύπτεται από αναπληρωτές. Μακάρι να ήμουν σε θέση να πω ότι προχωράμε σε τόσους διορισμούς μονίμων εκπαιδευτικών για την Ειδική Αγωγή. Δεδομένων, όμως, των συνθηκών αυτό θα ήταν και ανέφικτο και ανεύθυνο. Επιπλέον αυτού, πέρυσι, όπως ξέρετε, από τον Τακτικό Προϋπολογισμό είχαν εγγραφεί δώδεκα χιλιάδες πιστώσεις για αναπληρωτές, ενώ φέτος είχαμε δύο χιλιάδες πιστώσεις. Δεδομένων των συνθηκών, λοιπόν, οφείλαμε να κάνουμε την καλύτερη δυνατή διαχείριση, για να έχουμε όσο το δυνατό καλύτερη εικόνα στα σχολεία. Γι’ αυτό εξαντλήσαμε και με το παραπάνω ό,τι θα μπορούσαμε να κάνουμε και μάλιστα –και αυτό είναι το σημαντικό- πολύ νωρίτερα, όπως είπατε, σε σχέση με άλλες χρονιές, όπως θα δείτε. Τι εννοώ: Φέτος το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων μέσω του Προγράμματος ΕΣΠΑ έχει δρομολογήσει εξήμισι χιλιάδες προσλήψεις για την Ειδική Αγωγή -για την ακρίβεια έξι χιλιάδες πεντακόσιες πενήντα- οι οποίες μαζί με το Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας του ΟΑΕΔ θα ανέλθουν στις οκτώμισι χιλιάδες, ενώ ήδη από τις 30 Σεπτεμβρίου έχουν πραγματοποιηθεί τέσσερις χιλιάδες οκτώ προσλήψεις -για την Ειδική Αγωγή πάντα- καλύπτοντας το 90% των αναγκών. Βεβαίως, βλέποντας τα κενά που θα δημιουργηθούν, θα στείλουμε το προσωπικό όπου αλλού χρειάζεται. Πέρυσι για όλη τη χρονιά, θυμίζω -που σημαίνει ότι είχαμε προσλήψεις, όπως είπατε, και το Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο μέχρι και τον Απρίλιο- οι προσλήψεις σε σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής και Παράλληλης Στήριξης, αντί του φετινού τέσσερις χιλιάδες οκτώ ήταν τρεις χιλιάδες τετρακόσιες είκοσι έξι για όλη τη χρονιά. Το αντίστοιχο του φετινού αριθμού των εξήμισι χιλιάδων προσλήψεων για την Ειδική Αγωγή, πέρυσι ήταν τέσσερις χιλιάδες εκατόν είκοσι. Έτσι, φέτος με δύο χιλιάδες τετρακόσιες τριάντα περισσότερες προσλήψεις από την περσινή χρονιά για την Ειδική Αγωγή, λειτουργούν έγκαιρα περισσότερα τμήματα ένταξης και στελεχώνονται οι σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης πλήρως. Στο θέμα της μεταφοράς τώρα –και ευχαριστώ για την ερώτηση- που είναι και αυτό πολύ σημαντικό, να ξεκαθαρίσω -για να δώσουμε και μια απάντηση και να λύσουμε και κάποια σύγχυση σε πολλούς συναδέλφους στην άσκηση του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου- ότι από την 1-1-2011, εδώ και δύο χρόνια δηλαδή, που έχει τεθεί σε εφαρμογή ο «Καλλικράτης», οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι αρμόδιοι για τη μεταφορά των μαθητών, περιλαμβανομένης της μεταφοράς των μαθητών σχολείων Ειδικής Αγωγής. Δεν είναι υπεύθυνο το Υπουργείο, αφού δεν έχει την ευθύνη, τις πιστώσεις και τον έλεγχο της διαδικασίας. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι μας αφήνει αδιάφορους το θέμα. Βεβαίως, πέραν αυτού και έχετε δίκιο, υπάρχει πράγματι και ένα ειδικότερο ζήτημα: Στις πεντακόσιες περίπου δομές της Ειδικής Αγωγής της χώρας, υπάρχουν και είκοσι πέντε σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής σε δέκα τρεις Νομούς που έχουν στην ιδιοκτησία τους τα σχολικά λεωφορεία, βάσει της άδειας κυκλοφορίας. Αυτές τις είκοσι πέντε μονάδες η Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου, σύμφωνα με το άρθρο 37 του Ν. 3794/2009, έχει αρμοδιότητα να στελεχώνει με οδηγούς και συνοδούς, προκειμένου οι μαθητές που φοιτούν σε αυτές να μεταφέρονται από τις οικίες στις σχολικές μονάδες και αντιστρόφως. Η πρόσληψη εποχικού προσωπικού γίνεται -όπως γνωρίζετε – μέσω του ΑΣΕΠ, η οποία, δυστυχώς, είναι μια χρονοβόρος διαδικασία. Πέρυσι αυτό έγινε στις 5 Ιανουαρίου. Εξετάζουμε, όμως, τη δυνατότητα και δρομολογούμε αυτές τις μέρες οι ανάγκες να καλυφθούν μέσω του Προγράμματος Κοινωφελούς Εργασίας σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, με τον οποίο θα προσληφθούν πενήντα οδηγοί και πενήντα συνοδοί, ώστε να δώσουμε λύση στο πρόβλημα νωρίτερα. Στην παρούσα φάση -και αυτό όπως το είπατε, είναι σωστό- εφαρμόζεται εναλλακτικό σχέδιο μεταφοράς των μαθητών με διάθεση προσωπικού από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Δίνουμε λύση, λοιπόν, μέσω του Υπουργείου αυτό το διάστημα, μέχρι να λυθεί οριστικά το θέμα. Πέραν της παραπάνω διαδικασίας, η Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής δεν έχει άλλη αρμοδιότητα στη συντριπτική πλειοψηφία των σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής σε σχέση με τη μεταφορά των μαθητών. Θα επανέλθω στη δευτερολογία μου. Ευχαριστώ. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Κυρία Κανέλλη, έχετε το λόγο για τη δευτερολογία σας. ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, είπατε τη μοιραία λέξη. Μου είπατε «ΕΣΠΑ» και μου το είπατε σαν να είναι πανάκεια. Είπατε, επίσης, ότι κάποια πράγματα έχουν γίνει. Εγώ σας απαντώ ότι το ΕΣΠΑ δεν εξασφαλίζει τίποτε άλλο σε αυτές τις τέσσερις χιλιάδες θέσεις που είπατε παρά εξάμηνες συμβάσεις. Αν είναι πρόβλημα να μάθει ένας δάσκαλος μια τάξη σε κανονικό σχολείο και μέσα σε έξι μήνες δεν προλαβαίνει να μάθει ούτε τα ονόματα των παιδιών, και αν έχει νόημα η μόνιμη θέση εργασίας ή η επάρκεια του επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού στα κανονικά σχολεία, φανταστείτε τι σημασία έχει στα Ειδικά Σχολεία. Θα μου πείτε ότι είναι επίλυση του προβλήματος να βρίσκουμε κάτι κονδυλιάκια, ευρωψίχουλα που περισσεύουνε; Να σας πω και κάτι; Αυτό το θέμα για τα Ειδικά Σχολεία, δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ούτε του Υπουργείου Οικονομικών ούτε της τρόικα. Δεν έχετε κανέναν λόγο να καθίσετε να διαπραγματευτείτε με κανέναν. Ελάτε εδώ, κατεβείτε στη Βουλή και πείτε ενώπιόν μας ότι εκτός ΑΣΕΠ, εκτός οποιασδήποτε διαδικασίας αυτός ο τόπος είναι σε θέση τα εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες παιδιά με ειδική ανάγκη να τα αντιμετωπίσει ως οφείλει, ως επιτρέπει ο πολιτισμός και η εξέλιξη και να μην τα ρίξει σε κανέναν Καιάδα. Να είναι δωρεάν και να έχει το κάθε παιδί τη στήριξή του.   Πρέπει να τα βοηθήσετε να σταθούν. Θέλετε να βάλουμε ένα στοίχημα; Ελάτε μ’ αυτό εδώ μέσα και αν βρείτε μία αρνητική ψήφο, εγώ κρεμιέμαι. Δεν μπορεί να γίνεται αυτό. Αυτό το αντικείμενο έχει εξαιρετική ηθική, εκπαιδευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική, γονεϊκή, υποδεικτική και τροχιοδεικτική βαρύτητα. Είναι αυτό που εκτρέφει τη ρίζα και διαστρεβλώνει ακόμα και την κουλτούρα των Λακεδαιμονίων. Είναι αυτό το οποίο καταστρέφει την έννοια της διαφορετικότητας ως κουλτούρα, ως παιδεία, ως αντιμετώπιση. Δεν εξισώνεται. Δεν μπορεί στην αντίληψη του κόσμου το παιδί που έχει ειδικές ανάγκες με το παιδί που δεν έχει ειδικές ανάγκες να είναι στην ίδια κατηγορία εκπαιδευτικών μέτρων. Αντίθετα, αυτό το πράγμα γεννά φασίστες. Γεννά αυτούς που δεν αντέχουν το πρόβλημα του διπλανού και δεν το κατανοούν. Και μετά, τα παιδάκια των πέντε, των δέκα, των επτά, των οκτώ και των είκοσι χρόνων κάθονται και αναρωτιούνται γιατί αυτός που δεν μπορεί χρειάζεται περισσότερα χρήματα από εμένα που μπορώ ή γιατί η Πολιτεία νοιάζεται περισσότερο γι’ αυτούς που είναι αδύναμοι. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, τη σημασία ενός τέτοιου πράγματος; Πόσο είναι αυτό το κονδύλιο; Πόσο; Όσο μεγαλύτερο είναι το κονδύλιο, τόσο λιγότερα παιδιά με ειδικά προβλήματα θα προκύπτουν. Αυτό το πράγμα χρειάζεται να είναι κανένας οικονομολόγος, μαρξιστής ή επαναστάτης για να το καταλάβει; Δεν δέχομαι καμία άλλη απάντηση –ειλικρινά σας το λέω- εκτός από το ότι έχετε αποφασίσει να το λύσετε αυτό το πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα δεν τιμολογείται. Αυτό σας είπα από την αρχή. (Στο σημείο αυτό χτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού) Θέλω να σας προτείνω κάτι. Μία μέρα, εσείς κι εγώ και άλλοι πέντε από εδώ μέσα να ξεκινήσουμε στις 5.45΄ με ένα τέτοιο εναλλακτικό δρομολόγιο και να πάμε να κάτσουμε σε μία τάξη με πέντε-δέκα τέτοια παιδιά στοιβαγμένα και μετά να περιμένουμε να μας μαζέψει κάποιος στρατιώτης που δεν ξέρει πώς να το χειριστεί. Έχετε δει σκηνές; Έχετε δει παιδί με κινητικά προβλήματα να γραπώνεται από τον οδηγό για να ανέβει επάνω, γιατί δεν υπάρχουν τα μέσα; Μπορείτε να μπείτε στο μυαλό της μάνας ή του πατέρα που είναι σπίτι και κάθεται και αναρωτιέται πώς θα του γυρίσει το παιδί του πίσω; Ξέρετε τι πάει να πει ένας οδηγός να μην ξέρει να αντιμετωπίσει ένα αυτιστικό παιδί, το οποίο κάθεται δυόμιση ώρες μέσα σε ένα λεωφορείο, γιατί είναι εναλλακτική η διαδρομή; Επομένως, τι μου λέτε τώρα εμένα για ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ; Αν ήταν λάθος που αυτά τα πράγματα τα μεταφέρατε στον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, πολλά πράγματα ήταν λάθος που τα πήγατε στον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ. Εδώ, όμως, αυτό το λάθος αναπαράγει μία πληθώρα λανθασμένων αντιλήψεων και δεν θα βρίσκετε κοινωνική στήριξη, παρά μόνο κοινωνική αντίδραση στην αντιμετώπισή του. Είμαι 300% σίγουρη ότι δεν υπάρχει μισός συνάδελφος εδώ μέσα από οποιοδήποτε κόμμα που να διαφωνεί με την κατ’ εξαίρεση αντιμετώπιση για λόγους κοινωνικούς, ουσιαστικούς και βαθύτερα πολιτικούς του ζητήματος της Ειδικής Αγωγής στα σχολεία. Αυτό είναι αντιφασιστική και αντιρατσιστική αντιμετώπιση. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Κυρία Κανέλλη, πραγματικά, αν μπορούσα, θα σας άφηνα να μιλήσετε πολύ περισσότερο. Το θέμα και ο τρόπος που το αναπτύσσετε είναι εντυπωσιακά, αλλά πρέπει να ακούσουμε και τον Υπουργό. ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχω στ’ αλήθεια τίποτα άλλο να πω ούτε να περιμένω τίποτα. Τι να κάνει κι ο Υπουργός; Τι μπορεί να μου απαντήσει σε μία δευτερολογία για ένα τέτοιο ζήτημα; ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο, για να δευτερολογήσετε. ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πράγματι, οφείλω να ομολογήσω ότι η κ. Κανέλλη περιγράφει τα προβλήματα με μεγάλη γλαφυρότητα και το να απαντώ εγώ με κάποιους αριθμούς είναι, αν θέλετε, λίγο άκομψο. Όμως, πραγματικά εγώ δέχομαι αυτό που λέει, ότι δηλαδή επειδή έχει η ίδια ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα και το έχει αποδείξει γιατί ασχολείται εδώ και χρόνια με το ζήτημα απ’ ό,τι γνωρίζω κι εγώ, όσοι άνθρωποι απ’ όλα τα κόμματα ενδιαφέρονται, ας κάνουμε μία επιτροπή που δεν θα μοιάζει με τις άλλες επιτροπές. Να συναντηθούμε –κι αυτή είναι η πρόταση προς το Υπουργείο- να προτείνουμε λύσεις και μακάρι οι συνάδελφοι και το Σώμα να αποφασίσουμε ότι εκτάκτως, πέρα από κάποιες διαδικασίες, πέρα απ’ αυτά που προβλέπουν τα συνηθισμένα που λέμε για το μόνιμο προσωπικό, τον ΑΣΕΠ, κλπ, να δώσουμε έκτακτες λύσεις για ένα έκτακτο πρόβλημα. Αυτή θα είναι και η δική μου χαρά. ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Μόνιμες λύσεις για έκτακτο πρόβλημα. ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Μόνιμες λύσεις. Μακάρι, όπως είπα, να είχαμε τη δυνατότητα να διαθέτουμε και μόνιμο προσωπικό. Όμως, εγώ αναγκαστικά θα είμαι πεζός και μέσα από τους αριθμούς θα πρέπει να δώσω τα στοιχεία, για να δείξουμε και το έμπρακτο ενδιαφέρον και την ευαισθησία του Υπουργείου για τα θέματα αυτά. Θέλω απλώς να μιλήσω με κάποιους αριθμούς, γιατί καμιά φορά λένε κι αυτοί την αλήθεια. Κοιτάξτε, για το σχολικό έτος 2013-2014, δύο χιλιάδες πεντακόσιοι σαράντα δύο (2.542) είναι οι Αναπληρωτές Εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής και Τμήματα Ένταξης. Το σχολικό έτος 2012-2013, ήταν χίλιοι οκτακόσιοι εβδομήντα δύο (1.872) μέχρι το Δεκέμβριο. Το σχολικό έτος 2013-2014, για την Παράλληλη Στήριξη, έχουμε χίλιους τετρακόσιους εξήντα έξι (1.466) από τους δύο χιλιάδες εκατό (2.100) που θα γίνουν συνολικά μέχρι την 1η Νοεμβρίου. Πέρυσι, μέχρι και τον Απρίλιο ήταν χίλιοι τετρακόσιοι πενήντα (1.450). Φέτος, το σχολικό έτος 2013-2014, έχουμε Αναπληρωτές-Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό τριακόσιους πενήντα (350). Έχουν ήδη καλυφθεί όλες οι αιτήσεις. Πέρυσι, για το σχολικό έτος 2012-2013, ήταν τριακόσιοι (300) μέχρι και το Φεβρουάριο και δεν καλύφθηκαν οι αιτήσεις καθ’ όλη τη χρονιά.   Παράλληλα, θα ενισχυθεί η στελέχωση των Ειδικών Σχολείων όλης της χώρας με ειδικό βοηθητικό προσωπικό και η στελέχωση των ΚΕΔΔΥ με ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό μέσω του Προγράμματος Κοινωφελούς Εργασίας. Επιπλέον, ειδικά και αποκλειστικά για τη στήριξη των ΚΕΔΔΥ, δηλαδή των Κέντρων Διάγνωσης Διαφοροδιάγνωσης και Υποστήριξης, θα διατεθούν εντός του μηνός εκατόν πενήντα πιστώσεις ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού από το Πρόγραμμα ΕΣΠΑ των ΕΔΕΑΥ, επιπλέον των τετρακοσίων πιστώσεων που αφορούν σ’ αυτές και στη στελέχωσή τους με ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό μέσω του Προγράμματος «Ανάπτυξη Υποστηρικτικών Δομών ένταξης και συμπερίληψης στην εκπαίδευση των μαθητών με αναπηρία, μετατροπή του Ειδικού Σχολείου σε Κέντρο Υποστήριξης». Όπως γνωρίζετε, οι ΕΔΕΑΥ είναι επιστημονικές ομάδες αποτελούμενες από κοινωνικό λειτουργό, ψυχολόγο και εκπαιδευτικό του Τμήματος Ένταξης, οι οποίες λειτουργούν στα γενικά σχολεία ως πρώτο φίλτρο που θα αποσυμφορήσει και τον όγκο των αιτήσεων στα ΚΕΔΔΥ που εκκρεμούν επί μακρόν. Και στο σημείο αυτό, κυρία συνάδελφε, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι στο τελευταίο νομοσχέδιο για το νέο Λύκειο βάλαμε την υποχρεωτική προθεσμία των σαράντα πέντε ημερών, εντός των οποίων οφείλει το ΚΕΔΔΥ να απαντά στους γονείς. Το Υπουργείο, λοιπόν, εκδηλώνει το έμπρακτο ενδιαφέρον του για την ειδική αγωγή και θεωρώ ότι τα νούμερα που σας ανέφερα δείχνουν κάτι. Αντιλαμβανόμενοι τις δυσκολίες των καιρών, οφείλουμε να εξορθολογίσουμε το σύστημα, κάτι που κάνουμε με τη βέλτιστη κατανομή του προσωπικού και με την αντιμετώπιση του θέματος με τη μεγαλύτερη δυνατή ευαισθησία. Επίσης, θα ήθελα να σας πω πως ποτέ δεν ισχυριστήκαμε ότι λύσαμε το θέμα δια παντός. Όμως, κάναμε κάποια καλά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Πάντως, εγώ δεσμεύομαι ότι θα έχετε στα χέρια σας πρόταση νόμου πριν από το τέλος του χρόνου. Θα έχετε στα χέρια σας πρόταση νόμου για να ανοίξει η συζήτηση, γιατί η συζήτηση δεν ανοίγει στις επιτροπές. Η συζήτηση θα ανοίξει με πρόταση νόμου και θα δείτε και τις υπογραφές από κάτω. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Ωραία. Μακάρι να υπάρξει μια πρωτοβουλία ευρύτερης αποδοχής.

Σύνταξη/επιμέλεια: Κεφαλονίτικα Νέα