Η τσόντα της Δημ.Αρ. και η εκλογική απάτη (Λ. Αθανασίου)

zgisueg1 Διάβασα την εισήγηση της Σοφίας Αράβου-Παπαδάτου στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου του κόμματος (από γειτονικό site, η ίδια δεν μπήκε στον κόπο να τη στείλει στα Κεφαλονίτικα Νέα) και πραγματικά έμεινα με την απορία για το αν στην έχουν επίγνωση του ποια είναι η εικόνα του κόμματος στο εκλογικό σώμα. Η κ. Αράβου-Παπαδάτου αφού κάνει μία γενική αναδρομή στις ρίζες της κρίσης σημειώνει ότι η Δημ.Αρ. με τη συμμετοχή της στην τρικομματική κυβέρνηση, τον Ιούνιο του 2012, «απέδειξε ότι αποτελεί την Αριστερά της ευθύνης, της κυβερνώσας Αριστεράς που εισάγει την πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα, κουλτούρα συνεργασιών». Τονίζει μάλιστα ότι στα πλαίσια της αυτοκριτικής «πρέπει να λεχθεί ότι δεν καταγράφηκε στη συνείδηση των πολιτών η πραγματική εικόνα της προσφοράς στη διακυβέρνηση, παρεξηγήθηκε η συμμετοχή με 100 μέλη Δ.Σ. και 31 έμμισθων διοικητικών θέσεων. Πρόταση της ΔΗΜ.ΑΡ. ήταν να δει την πραγματική εικόνα εκ των έσω και να αγωνιστεί για την ανασυγκρότηση φορέων και υπηρεσιών.» Θα μου επιτρέψει η κ. Αράβου-Παπαδάτου να έχω διαφορετική άποψη. Καταρχήν να σχολιάσω ότι η παραπάνω «αυτοκριτική», δεν είναι καν αυτοκριτική αλλά κριτική σ’ αυτούς που… «παρεξήγησαν». Είναι βέβαια συχνό φαινόμενο κόμματα που τα κάνουν μαντάρα να ρίχνουν την ευθύνη στην «επικοινωνιακή εικόνα τους» που δεν «περνάει» στον κόσμο» κ.λπ. κλπ. Και να σκεφτείς ότι συνήθως μιλάμε για κυβερνητικά κόμματα, με όλα τα ΜΜΕ στα πόδια τους… Αν θέλει πάντως η κ. Αράβου-Παπαδάτου να κάνει πραγματική αυτοκριτική (για το κόμμα της, η ίδια χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην Κεφαλονιά) καλό είναι να αναφερθεί στην πολιτική απάτη με την οποία η ΔΗΜ.ΑΡ. υπέκλεψε την ψήφο χιλιάδων ψηφοφόρων. Οι ψηφοφόροι αυτοί έχαψαν την εικόνα της «ακέραιας» και «σοβαρής» Αριστεράς που με περισσή ρητορική δεινότητα ζωγράφισε ο Φώτης Κουβέλης πριν τις εκλογές. Μία εικόνα που αμέσως μετά τις εκλογές άλλαξε και μετασχηματίστηκε στην μάλλον σόκιν εικόνα ενός κόμματος-τσόντα στη γαλαζοπράσινη συγκυβέρνηση χωρίς να τηρούνται στο ελάχιστο οι προϋποθέσεις και τα προσχήματα που ο ίδιος επικεφαλής της Δημ.Αρ. είχε θέσει, τις ελάχιστες φορές που είχε αναφερθεί σε μία πιθανή συνεργασία.

Ποιες ήταν αυτές οι προϋποθέσεις;

Οι βασικές προϋποθέσεις ήταν δύο. Η πρώτη ήταν να μην μετέχουν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση (εδώ γελάμε). Λίγες μέρες μόνο πριν την πρώτη εκλογική αναμέτρηση, στις 23 Απριλίου του 2012, ο Φώτης Κουβέλης εμφανίζεται στην διαδικτυακή εκπομπή «Στον Ενικό» του Νίκου Χατζηνικολάου και δηλώνει μετά παρρησίας ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί μετά τις εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Με λόγια καθαρά και ξάστερα, με λόγια σταράτα, διατρανώνει ότι «δεν θα δώσει αριστερό άλλοθι σε μία τέτοια συγκυβέρνηση»! Η εκπομπή αυτή σαρώνει, ο Κουβέλης επαναλαμβάνει και σε άλλες εμφανίσεις αυτή τη δέσμευση και φυσικά καρπώνεται στις εκλογές όλο εκείνο το κομμάτι των κεντρώων που σιχαίνονται την εικόνα και τις πρακτικές των δύο μεγάλων κομμάτων όμως δεν επιθυμούν να φτάσουν και στα… άκρα του  ΣΥΡΙΖΑ αφού φοβούνται την πιθανότητα επιστροφής στη δραχμή ή το προπαγανδισμένο φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ με τους μπαχαλάκηδες. Ο Κουβέλης λοιπόν, σε αγαστή συνεργασία πρωτίστως με το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διαθέτει ισχυρούς διαύλους επικοινωνίας, αλλά και με τη Νέα Δημοκρατία, χτυπάει διαρκώς κάτω από τη μέση τον ΣΥΡΙΖΑ, πατώντας ακριβώς πάνω σ’ αυτές τις δύο φοβίες και ρίχνοντας μπόλικη λάσπη στον ανεμιστήρα, πότε εκμεταλλευόμενος τις δηλώσεις Θεοπεφτάτου (θυμηθείτε τις αθλιότητες Ψαριανού που δήθεν καταδίκασε η εδώ τοπική της Δημ.Αρ.) και πότε με τα μισόλογα για τη σχέση ΣΥΡΙΖΑ-τρομοκρατίας. Την ίδια στιγμή, ο συμπαθής κύριος με το μουστάκι αποτάσσει από πάνω του τηλεοπτικά τον σατανά μια μελλοντικής συγκυβέρνησης και παίρνει 6% στις εκλογές. Καθόλου άσχημα για ρούκι. Αμέσως μετά τις εκλογές, το πρώτο πράγμα που ζητάει ο Κουβέλης είναι συγκυβέρνηση, ξεχνώντας αμέσως τις προηγούμενες δηλώσεις του και απαιτώντας σε πρώτη φάση την συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρόεδρος σε συνεντεύξεις του διατυμπανίζει ότι «ο λαός αποφάσισε συνεργασίες γιατί δεν έδωσε αυτοδυναμίες», κάτι που δεν θα μπορούσε να σταθεί ως επιχείρημα ούτε στο «Καφενείο των Φιλάθλων» και μάλιστα με τον Γεωργίου άρρωστο και απόντα. Το εκλογικό σώμα, στην ουσία δεν αποφάσισε απολύτως τίποτα αφού οι προγραμματικές δηλώσεις των περισσοτέρων κομμάτων και ειδικά της Δημ.Αρ. αλλά και της Νέας Δημοκρατίας ήταν πλαστές σε βαθμό… κακουργήματος. Τα παραμύθια που ακούστηκαν πριν από τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, με τα Ζάππεια του Σαμαρά, τα κυκλικά πλεονάσματα, την αυστηρή κριτική στις πολιτικές λιτότητας και φυσικά τις αριστερές ντρίπλες του Κουβέλη και τον τρομακτικό μπαμπούλα της δραχμής έκαναν τις εκλογές να μοιάζουν με κακόγουστη παράσταση τσίρκου στην οποία η είσοδος ήταν δωρεάν αλλά στην έξοδο σου έπαιρναν και το παντελόνι. Τόσο ο Κουβέλης, όσο και η Δημ.Αρ. μπορούσαν πολύ απλά, αν πίστευαν ότι η ακυβερνησία ήταν χειρότερη από μία κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για παράδειγμα, να τηρήσουν την προεκλογική τους δέσμευση, να μην συνεργαστούν με κανέναν και να μην κατέβουν στις δεύτερες εκλογές, ώστε να μεγαλώσει το ποσοστό που θα έπαιρναν τα πρώτα κόμματα. Σιγά… θα μου πεις και θά ‘χεις δίκιο. Και φυσικά το πράγμα είχε και συνέχεια.

Οι εκλογές του Ιουνίου

Φτάνοντας λίγο πριν τις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου, οι Δημαρήτες και οι Δημαρήτισσες αντιλαμβάνονται ότι το παραμύθι του «δεν συνεργαζόμαστε» δεν μπορεί να παίξει άλλο, αφού ήδη αυτά που είχαν πει πριν τις εκλογές του Μαΐου τα είχαν μαζέψει πιο γρήγορα και από Πακιστανό που του σφυρίζουν ντου της αστυνομίας. Έτσι βγήκε μπροστά το χαρτί «δεν συνεργαζόμαστε με Σαμαρά και Βενιζέλο». Το ψέμα ήταν πασιφανές όμως αυτό πολύ λίγο ενδιέφερε. Τα ψηφαλάκια να μαζέψουμε κι από εδώ πάνε κι οι άλλοι… Πάλι λίγες μέρες πριν τις εκλογές, και πάλι σε κανάλι μεγάλης τηλεθέασης, ο Φώτης Κουβέλης δηλώνει ότι ΑΝ θα συμμετείχε σε μία κυβέρνηση συνεργασίας (λέμε τώρα, αν…) ήθελε φερέγγυα πρόσωπα για συνομιλητές και όχι τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο. Το νέο σενάριο λοιπόν είναι η πιθανή συνεργασία με τα δύο μεγάλα κόμματα (υποτίθεται με χίλιες δυο προϋποθέσεις) αλλά χωρίς να συμμετέχουν οι δύο αρχηγοί τους.    Οι ψηφοφόροι τρώνε και πάλι τη μπανανόφλουδα και φυσικά ο Κουβέλης παίρνει πάλι 6% και χρειάζεται μονάχα δύο μέρες ώστε με δόξα και τιμή, να τα «βρει» σε όλα με τους… «αφερέγγυους» συνομιλητές του. Κι εσύ κακόμοιρε ψηφοφόρε έμεινες με τις παροιμίες του στυλ «το δις εξαμαρτείν»…   0luntbz1   Πέρα από αυτά όμως αξίζει να αναρωτηθεί κανείς και κατά πόσο η Νέα Δημοκρατία θα έπαιρνε καν διψήφιο ποσοστό αν περιέγραφε πριν τις εκλογές επακριβώς την πολιτική που θα εφάρμοζε μετά από αυτές ή σε ποιο τηλεοπτικό κανάλι τρίτης ή τέταρτης διαλογής θα έδιναν συνεντεύξεις ο Κουβέλης με τον Ψαριανό αν έλεγαν την αλήθεια για τις συνεργασίες και την πολιτική που σχεδίαζαν να στηρίξουν μετά τις κάλπες. Και το πρόβλημα, φυσικά, δεν είναι στη συνεργασία. Ασφαλώς και οι συνεργασίες είναι χρήσιμες. Το πρόβλημα είναι στο παραμύθι που πούλησαν οι κομματικοί της Δημ.Αρ. γι’ αυτήν ακριβώς τη συνεργασία, η ψεύτικη πόλωση που δημιούργησαν πριν τις εκλογές και ο βαθμός ηλιθιότητας που θεωρούν ότι κουβαλούσε και κουβαλάει ο σύγχρονος Έλληνας ψηφοφόρος. Ασχέτως με το ποια ήταν ή δεν ήταν η συνεισφορά της Δημοκρατικής Αριστεράς στην γαλαζοπράσινη συγκυβέρνηση, ασχέτως με το αν λειτούργησε σαν αριστερό δεκανίκι ή τσόντα στη μνημονιακή λαίλαπα που εδώ και τρία χρόνια αφήνει και την πίτα φαγωμένη και τον σκύλο νηστικό αφού μεγαλώνει το χρέος και εξαθλιώνει τους πολίτες ή αν βοήθησε βάζοντας μια φιλολαϊκή πινελιά στο μαύρο κάδρο των μνημονίων η αλήθεια είναι μία. Η  Δημ.Αρ. αν είχε πει την αλήθεια πριν από τις εκλογές για τις συνεργασίες που σχεδίαζε, όλα αυτά τα «φιλολαϊκά» ή μη, τα «χρήσιμα» ή «επιζήμια» δεν θα τα είχε εφαρμόσει γιατί απλά δεν θα βρισκόταν καν στη βουλή. Κι αυτό ονομάζεται πολιτική απάτη.  

Bonus pack

Ας δούμε μερικά δελτία τύπου εποχής (της Δημ.Αρ.), έτσι για την Ιστορία… 13.5.2013 (ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις)
Ο κ. Τσίπρας στις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών, ξεπέρασε κάθε όριο πολιτικής αθλιότητας. Έως χθες μας καλούσε να μείνουμε σταθεροί στη γνωστή μας θέση να μην μετέχουμε σε κυβέρνηση χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα μετά τη σύσκεψη δήλωσε ότι έχουμε συμφωνήσει με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε κυβέρνηση στήριξης του μνημονίου. Είναι ντροπή. Η προφανής αδυναμία να δικαιολογήσει τη στάση του δεν επιτρέπεται να τον οδηγεί στη συκοφαντία και στο ψεύδος. Αυτό είναι πολιτική ανηθικότητα. (Φώτης Κουβέλης) 27.5.2013 (επίσης ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις)
Ο κ. Σαμαρας κρύβεται πίσω από τη Βαβέλ του ΣΥΡΙΖΑ για να μην αποκαλύψει τη δική του κρυφή ατζέντα για τις 18 Ιουνίου (ανακοίνωση της Δημ.Αρ.). 31.5.2013 Ο κ. Σαμαράς απέφυγε το Ζάππειο 5, αλλά επέστρεψε στα μονοπάτια των θολών υποσχέσεων. Φαίνεται ότι βρήκε τα "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ", που έχασε ο Γ. Παπανδρέου και υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ, προσθέτοντας και ολίγη ΑΟΖ από Καμμένο. (ανακοίνωση της Δημ.Αρ.). 4.6.2013 Οι βαρύτατες φορολογικές επιβαρύνσεις που καλούνται να πληρώσουν μισθωτοί, επαγγελματίες και μικρομεσαίοι έχουν ονοματεπώνυμο. Είναι το αποτέλεσμα της αποτυχημένης θητείας του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου ως υπουργού Οικονομικών και ως διαπραγματευτή με την Τρόικα. Η ριζική προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση που προτείνει η Δημοκρατική Αριστερά θα φέρει λιγότερους φόρους για τους πολλούς, επιστροφές φόρου στους αδύναμους και περισσότερους φόρους από τους οικονομικά ισχυρούς. 17.6.2013 (αμέσως μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος των εκλογών) Ελληνίδες και Έλληνες πολίτες,
Δώσατε με τη ψήφο σας μια σαφή εντολή.
Ζητήσατε κυβέρνηση συνεργασίας, γι’ αυτό και δεν δώσατε σε κανένα κόμμα αυτοδυναμία…
… Θα εργαστούμε για να αποκτήσει η χώρα κυβέρνηση, σταθερή και αποτελεσματική με προοδευτικό πρόγραμμα και φερέγγυα, το τονίζω, πρόσωπα. 20.6.2013
Η Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ, χθες το βράδυ με πολύ μεγάλη πλειοψηφία αποφάσισε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, η οποία θα συγκροτηθεί.  

Για τα Κεφαλονίτικα Νέα