Για τον Κούταβο (Ευαγγελία Σαμόλη)

Ειλικρινά χαίρομαι, που έστω και με διαφορετικές απόψεις οι συμπολίτες μου ευαισθητοποιούνται αναφορικά με ένα ζήτημα που συσχετίζεται με την προστασία και την αξιοποίηση του περιβάλλοντος. Οι όροι προστασία και αξιοποίηση – ειδικά η δεύτερη που εμπεριέχει την έννοια του σεβασμού αλλιώς θα ονομαζόταν εκμετάλλευση -, είναι εκείνοι που οφείλουν να καθορίζουν την στάση μας σε όλα τα θέματα που συσχετίζονται με την φύση και τα βιοτικά ή αβιοτικά στοιχεία που την συνιστούν.

Γνωρίζουμε τα προβλήματα του τόπου μας, τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και όλα όσα συνθέτουν, σε διάφορούς τομείς, μια εικόνα που θα μπορούσε να είναι καλύτερη , μακράν καλύτερη.Σε αυτά τα προβλήματα εντάσσονται και τα θέματα αδιαφορίας ή εγκατάλειψης που παρουσιάζει ο , πολλών δε όταν δεν καθαρίζεται επαρκώς και δεν λαμβάνεται μέριμνα για την διαφύλαξη ή την αισθητική του αποκατάσταση. Δεδομένων λοιπόν αυτών των προβλημάτων που παραμένουν ενεπίλυτα κρίνεται αδόκιμο να μιλάμε για ήπια εκμετάλλευση, στην λογική του ότι “αφού υπάρχουν και άλλα ζητήματα ή ήπια εκμετάλλευση και οι βαρκούλες μας ενοχλούν?”Είναι σαν να λέμε οτι μιας και το σπίτι μας είναι ήδη βρώμικο τι πειράζει να πετάμε μέσα και τα σκουπίδια μας.

Αυτή η νοοτροπία οδηγεί σε ακρότητες μεγενθύνει το πρόβλημα και δημιουργεί αδιέξοδο.Ένας χώρος που δεν είναι σε καλή κατάσταση οφείλει δια νόμου να μην επιβαρύνεται περαιτέρω αλλά να λαμβάνεται μέριμνα αποκατάστασής του.

Ούτε κρίνεται σκόπιμο, όταν εντοπίζονται κάποια κακώς κείμενα και επισημαίνονται από πολίτες που ευαισθητοποιούνται για αυτά, να ακυρώνεται όλη αυτή η προσπάθεια με το επιχείρημα “τι μας λέτε για αυτά αφού υπάρχουν τόσα άλλα στραβά και ανάποδα”.Ετσι και ευνουχίζουμε εκείνα τα άτομα της κοινωνίας μας μας που παραμένουν ενεργά και δεν οδηγούμαστε πουθενά.

Και ναι αναντίρρρητα υπάρχουν απειρα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν, τα οποία αμαυρώνουν την πολιτισμική μας εικόνα και την καλή έξωθεν μαρτυρία μας αλλά και ο Κούταβος με τις βαρκούλες είναι ένα από αυτά.Τα πνημά ή αμφίβια του Κουτάβου πασχίζουν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από μειωμένη διαθεσιμότητα τροφής ειδικά τους δύσκολούς μήνες και υδάτινο περιβάλλον με απειλές συνδυασμένες με την ρύπανση , την ανταγωνιστικότητα και τους υφιστάμενους φυσικούς εχθρούς αλλά και έτερες εξωγενείς παρεμβάσεις όπως αυτές της ανθρωπινης παρουσίας.Ο πληθυσμός είναι ήδη μικρός και κινδυνεύει να περιοριστεί δραματικά αν δεν ληφθούν ουσιαστικά μέτρα. Οι βαρκούλες/ποδηλατα του Κουτάβου, ίσως σε καλύτερες συνθήκες, να μην μας απασχολούσαν και με τον όρο ήπια εναλλακτική ή ψυχαγωγική δραστηριότητα, να προσέθεταν στην αναβάθμιση του χώρου ενισχύοντας την επιχειρηματική δραστηριότητα στο νησί μας.Δεδομένων όμως των συνθηκών που ήδη επηρρεάζουν αρνητκά το οικοσύστημα της λιμνοθάλασσας, κρίνεται άστοχο έως και παρακεκινδυνευμένο, να τις εντάξουμε στον χώρο καθώς θα του προθέσουν ακόμα ένα φορτίο, ήπιο μέν φορτίο δε. Και ασφαλώς σε έναν που ήδη νοσεί σοβαρά, ένα απλό κρυολόγημα ίσως αποβεί μοιραίο.

Ειλικρινά οι βαρκούλες είναι πολύ όμορφες και προσφέρουν μια ευχάριστη διέξοδο σε όλους μας. Όμως ας σεβαστούμε τους κύκνους και τα μωράκια τους που επί σειρά ετών διαβιούν αρμονικά δίπλα μας, προσφέρουν χαρα στα παιδιά μας και ομορφαίνουν τους περιπάτους μας.Ας πάνε οι βαρκούλες από την άλλη πλευρά της γέφυρας, αξιοποιώντας γόνιμα εκείνη την πλευρά της λιμνοθάλασσας που πραγματικά χρειάζεται τόνωση και ανάδειξη.

ΣΑΜΟΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ