Αντιφασίστες όλου του κόσμου κατασκηνώνουν

Της Αφροδίτης Τζιαντζή
Αντιφασίστριες και αντιφασίστες από όλη την Ελλάδα, από τη Θεσσαλονίκη, ώς τη Μυτιλήνη, τον Βόλο και την Αθήνα, δίνουν ξανά ραντεβού στο 21ο αντιφασιστικό κάμπινγκ Antinazi Zone – YRE (Νεολαία ενάντια στον ρατσισμό στην Ευρώπη), που φέτος πραγματοποιείται στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς.

Αγωνιζόμενοι κάτοικοι από την Ιερισσό και το Κίνημα Ενάντια στην Εξόρυξη Χρυσού ώς το Αντιφασιστικό Μέτωπο Μαγνησίας και τον Αντιφασιστικό συντονισμό Αθήνας – Πειραιά, πολίτες κάθε ηλικίας, αλλά κυρίως νέοι καταφθάνουν στην , σε ένα από τα πιο πετυχημένα και μακροβιότερα πολιτικά κάμπινγκ. Καθημερινά πραγματοποιούνται πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, με συζητήσεις και σεμινάρια για τα κινήματα κατοίκων, το αντιφασιστικό μέτωπο, την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής αλλά και την απάντηση των αντιφασιστών οπαδών.
Κατάμεστη από κόσμο -Κεφαλονίτες και κατασκηνωτές- ήταν η συζήτηση της Κυριακής, που διοργάνωσε η  διεθνής σοσιαλιστική οργάνωση «Ξεκίνημα», με το επίκαιρο ερώτημα: «Αριστερά στην κυβέρνηση. Τι σημαίνει;». Ομιλητές ήταν ο τοπικός συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Αργοστολίου Στέλιος Ματαράγκας και ο Ανδρέας Παγιάτσος από το Ξεκίνημα, σε μια κουβέντα που κράτησε ώς αργά το βράδυ με δεκάδες παρεμβάσεις από το κοινό.
Τη διεθνιστική αλληλεγγύη υπογραμμίζουν τόσο τα ξενόγλωσσα αντιφασιστικά πανό και οι αφίσες, όσο και η παρουσία αντιφασιστών από όλο τον κόσμο -από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, ώς το Καζακστάν-, αλλά και ακτιβιστές από το αντιπολεμικό κίνημα του Ισραήλ που αντιδρούν στους βομβαρδισμούς της Γάζας, υπερασπιζόμενοι τον παλαιστινιακό λαό.
Με τη βοήθεια διερμηνέα παρακολούθησαν από την πρώτη μέρα τις συζητήσεις το γκρουπ Ιρλανδών ακτιβιστών, στην πλειονότητά τους στελέχη του ιρλανδικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιρλανδίας που ανήκει στην ίδια παγκόσμια ομάδα με το Ξεκίνημα (CWI- Commitee for a workers International – Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή) και εκλέγει δύο βουλευτές.
«Μην πιστεύετε τα ψέματα που σας λένε ότι τάχα η Ιρλανδία ανέκαμψε από την κρίση. Καμία ανάκαμψη δεν ήρθε», μας λέει ο Oisin από το Δουβλίνο. «Μας είπαν ότι αν πάρουμε το φάρμακό μας, δηλαδή αποδεχτούμε τα μέτρα λιτότητας, θα ξεπεράσουμε την κρίση. Εφερναν μάλιστα ως παράδειγμα προς αποφυγήν την Ελλάδα και τις διαδηλώσεις. Ομως η κρίση δεν ξεπεράστηκε, παρά μόνο για τους λίγους πλούσιους που μέσα στην κρίση πλούτισαν περισσότερο».
Η Emma μάς εξηγεί πώς η στεγαστική κρίση που ξέσπασε, δημιουργώντας μια νέα κοινωνική κατηγορία, τους ημι-άστεγους, πλήττει κυρίως μονογονεϊκές οικογένειες γυναικών με παιδιά και εργαζόμενους φτωχούς.