Η Διοικούσα Επιτροπή του Γηροκομείου Ληξουρίου, για την κατάσταση στο Ιδρυμα

Η Διοικούσα Επιτροπή του Αγαθοεργού Ιδρύματος «Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων – Φιλανθρωπικά Ιδρύματα Ληξουρίου σχετικά με όσα λέγονται και γράφονται το τελευταίο διάστημα για το Ίδρυμα αυτό, θέλει να επισημάνει τα εξής:

Το Ίδρυμα αυτό είναι φιλανθρωπικό μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και περιθάλπει από την στιγμή της ίδρυσής του ηλικιωμένους συνανθρώπους μας προσφέροντάς τους νοσηλεία, θαλπωρή και ασφάλεια στην δύσκολη αυτή καμπή της ζωής τους. Τα οικονομικά του, λόγω του μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα του ήταν πάντοτε περιορισμένα, ωστόσο, στην πριν από την οικονομική κρίση που μαστίζει την πατρίδα μας εποχή, χάρη στην σημαντική στήριξη που είχε από την Νομαρχία μας, όπως και στην υποστήριξη της κοινωνίας μας, η οποία αναγνωρίζοντας την κοινωνική προσφορά του το περιέβαλλε και το περιβάλλει με την αγάπη και το ενδιαφέρον της κατάφερνε να συνεχίζει την ιστορία και την προσφορά του.

Τα τελευταία πέντε χρόνια της οικονομικής κρίσης, η οποία επιδεινώνεται καθημερινώς, τα οικονομικά του συρρικνώθηκαν χωρίς δική του υπαιτιότητα, όπως σε όλα σχεδόν τα παρεμφερή Ιδρύματα της χώρας μας λόγω της μείωσης των μισθωμάτων, της βαριάς φορολογίας που επιβάλλεται στα ακίνητα, της αδυναμίας αρκετών περιθαλπομένων να είναι συνεπείς στην καταβολή των τροφείων τους λόγω μείωσης των συντάξεών τους, της μείωσης των δωρεών όπως και λόγω των ανελαστικών υποχρεώσεών του για την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.

Όλα τα προβλήματα αυτά έχουν γνωστοποιηθεί επανειλημμένως από την Διοικούσα Επιτροπή όχι μόνο προφορικώς αλλά και γραπτώς προς όλους τους αρμοδίους φορείς και έχει ζητηθεί από όλους η συνδρομή τους για την εξασφάλιση της σωστής λειτουργίας του Ιδρύματος. Έχει ζητηθεί επίσης βοήθεια και από ιδιώτες, Ιδρύματα και Συλλόγους με πενιχρά αποτελέσματα. Έχουν καταβληθεί επίσης προσπάθειες για την μίσθωση ή και την πώληση μέρους της ακίνητης περιουσίας του, χωρίς όμως μέχρι στιγμής αποτέλεσμα λόγω της οικονομικής αδυναμίας από την οποία πάσχει το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα έχει δημιουργηθεί από την καθυστέρηση καταβολής από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. των νοσηλίων για τους 25 ασφαλισμένους σε αυτόν περιθαλπομένους, όπως και από τα rebate και clawback (κουρέματα) που επιβάλλει σε αυτά.

Μέσα σε αυτή την ασφυκτική οικονομική κατάσταση το Ίδρυμα έκανε αυτό που είχε την δυνατότητα να κάνει, συνεχίζοντας τις προσπάθειες και ελπίζοντας στην βελτίωσή της: Να καταβάλλει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, τις υποχρεώσεις στην Δ.Ο.Υ. για να έχει ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα, απαραίτητες για την είσπραξη κρατικών εισφορών, να καλύπτει ανελαστικές ανάγκες του και να κατανέμει στους εργαζομένους το υπόλοιπο, χωρίς όμως να έχει και την δυνατότητα να τους εξοφλήσει.

Εννέα εργαζόμενοι από τους δεκαπέντε του Ιδρύματος αποφάσισαν να προβούν σε επίσχεση εργασίας μέχρι την ολοσχερή καταβολή των οφειλομένων σε αυτούς αποδοχών τους. Παρότι η Δ. Ε. σε επανειλημμένες συναντήσεις μαζί τους τόνισε ότι συμμερίζεται την κατάσταση στην οποία ευρίσκονται και δεν αμφισβητεί το δίκαιο αίτημά τους να τους καταβάλλονται έγκαιρα οι αποδοχές τους, παρότι παρουσίασε τις αντικειμενικές δυσκολίες της άμεσης εκπλήρωσης του αιτήματός τους και ζήτησε από αυτούς να αναστείλουν την κινητοποίησή τους για ένα μήνα τουλάχιστον ώστε να χρησιμοποιηθεί και αυτή η πρόθεσή τους ως ένα επιπλέον μέσον πίεσης προς κάθε αρμόδιο για επίλυση του προβλήματος, παρότι τους ανακοίνωσε ότι την ίδια ημέρα ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. είχε καταβάλει τα νοσήλια ενός μηνός και ότι αυτά θα τους δίνονταν άμεσα, όπως και κάποιο ποσόν προερχόμενο από την Περιφέρεια, αρνήθηκαν κατηγορηματικά να συνεργαστούν μαζί μας και προτίμησαν να προβούν στην επίσχεση της εργασίας τους, αντιμετωπίζοντας την Δ.Ε. ως το Δ.Σ. κάποιας κερδοφόρου επιχείρησης που καρπώνεται τα κέρδη από την εργασία τους αφήνοντας τους ίδιους χωρίς αμοιβή.

Απέναντι σε αυτή τους την αδιάλλακτη στάση, η Δ.Ε. έχει προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες ενημερώνοντας και όλους τους κατά νόμον εμπλεκομένους φορείς για την διασφάλιση της ζωής και της υγείας των τροφίμων του Ιδρύματος. Επισημαίνει δε ότι τα Φιλανθρωπικά Ιδρύματα, όπως και το έχουν μεγάλη ανάγκη μόνο από συμπαράσταση, αγάπη και βοήθεια προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας.

Η Διοικούσα Επιτροπή