Οι ενδεκάχρονοι (Editorial #5)

Τον τελευταίο καιρό ανακάλυψα μια νέα μέθοδο για τον περιορισμό των ωρών που αφιερώνει ο μικρός στα ηλεκτρονικά μέσα.
Σύμφωνα με αυτήν, ο τζούνιορ, καταρχάς, ενημερώνεται για την επίδραση που έχουν όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές στην εγκεφαλική του λειτουργία, την κοινωνικοποίηση, τη σωματική του εικόνα κ.λπ. Χρησιμοποιώ πάντα δύσκολη επιστημονική ορολογία την οποία, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνει, θεωρώ ότι είναι καλό να συνηθίζει στη χρήση της. Στη συνέχεια του ζητώ να καθορίσει Ο ΙΔΙΟΣ της ώρες που θα παίξει με τα μπλιμπλίκια (σημ. ο τζούνιορ είναι 11 ετών), χωρίς να χρειάζεται να μου ανακοινώσει τον αριθμό των ωρών.

Εκείνος, εκμεταλλευόμενος το ελεύθερο που του έχω δώσει, συνήθως παίζει μέχρι τελικής πτώσης, μέχρι που τα μάτια του κοκκινίζουν ενώ παράλληλα μπαίνει σε ένα ιδιότυπο τύπο μέθης. Αναγνωρίζει, φυσικά, πολύ γρήγορα ότι αυτό που κάνει είναι λάθος και ότι έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια, έστω κι αν αυτά τα όρια δεν ήταν σαφώς καθορισμένα από εμένα.

Στη συνέχεια μπαίνουμε από κοινού σε μια νέα συμφωνία, σε ένα νέο πρόγραμμα με πολύ περιορισμένες ώρες (π.χ. 30 λεπτά κάθε μέρα) ώστε να «αποπληρώσει» τις ώρες που χρωστάει. Του δίνω όμως μία ώρα έξτρα χρόνου με το τάμπλετ για κάθε μία ώρα που αφιερώνει στις δουλειές του σπιτιού. Οι έξτρα ώρες καταγράφονται σε ένα κόκκινο σημειωματάριο με την εικόνα του Τσε στο εξώφυλλο, ώστε να λαμβάνει το παιδί και τις κατάλληλες πολιτικές προσλαμβάνουσες. Με αυτό τον τρόπο, και τα παλιά χρωστούμενα ξοφλάει, με τρόπο που έχει σημασία να είναι δυσάρεστος γι’ αυτόν, και ευκαιρία για να κερδίσει νέες ώρες παιχνιδιού έχει.

Μη μπορώντας να υπολογίσει σωστά ώρες και αναλογίες, και όντας κολλημένος με το Minecraft, ο τζούνιορ, προκειμένου να συσσωρεύσει χρόνο, αφιερώνει 8-10 ώρες κάθε μέρα για να καθαρίσει το σπίτι, να σιδερώσει, να πλύνει τα πιάτα, το αυτοκίνητο, να ψωνίσει κ.λπ. Όταν πια φτάνει η ώρα να εξαργυρώσει τις ώρες που κέρδισε μπροστά από το αγαπημένο του παιχνίδι στο τάμπλετ, και αφού έχει διαβάσει και για τα μαθήματα του σχολείου, είναι τόσο κουρασμένος που πέφτει ξερός για ύπνο. Αν τύχει και διαμαρτυρηθεί, του υπενθυμίζω ότι πρέπει, ως ώριμο άτομο, να τηρεί τις συμφωνίες του αλλιώς θα κάνει κακό στον εαυτό του, σε εμένα, θα επέλθει χάος και θα μπουν οι Τούρκοι στο Καστελόριζο.

Με την μέθοδο αυτή, ο τζούνιορ είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα ωριμάσει και θα τιθασεύσει την έμφυτη αγάπη του για τα gadget ενώ, από την άλλη, εγώ θα απολαμβάνω ένα πάντα καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι.

Την μέθοδο την ονόμασα «αριστερό καπιταλισμό της ευθύνης και της αυτονομίας» και ομολογώ ότι όσο κι αν προσπάθησα να την εφαρμόσω στον τζούνιορ, δεν τα κατάφερα, γιατί είναι ενδεκάχρονος, αλλά όχι ηλίθιος, και δε μάσησε.