Αποκλειστικό | Γερμανική έκθεση-βόμβα αποκαλύπτει: Πώς τα Γερμανικά MME υπονόμευσαν τις διαπραγματεύσεις

Μια αποκαλυπτική έκθεση για τον ρόλο που έπαιξαν τα Γερμανικά Μ.Μ.Ε. στην ελληνική χρέους, φέρνουν στο φως τα Κεφαλονίτικα Νέα.

Η έκθεση συντάχτηκε από το γερμανικό Ινστιτούτο Μακροοικονομομικών Μελετών του Ιδρύματος Hans Böckler, το οποίο θεωρείται ένα από τα πιο έγκυρα στη χώρα, και πραγματικά «θάφτηκε» από τα περισσότερα γερμανικά μέσα ενημέρωσης αν και τα αφορούσε, και μάλιστα άμεσα.

Στηρίχτηκε σε εξελιγμένες τεχνικές ποσοτικής ανάλυσης περιεχομένου και έλαβε υπόψη της 1442 δημοσιεύματα στον γερμανικό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, από την περίοδο που ανέβηκε στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και την υπογραφή της συμφωνίας το καλοκαίρι του 2015, αναλύοντας άρθρα και ρεπορτάζ των μεγαλύτερων γερμανικών εφημερίδων (Bild,  Frankfurter Allgemeine ZeitungDie Tageszeitung, Sueddeutsche Ζeitung, Die Welt κ.α.) αλλά και της διαδικτυακής πλατφόρμας του περιοδικού Spiegel.

Η έκθεση, ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγορεί τα γερμανικά ΜΜΕ ότι ασκώντας δημοσιογραφία που δεν «συνάδει με τα ποιοτικά πρότυπα που θα έπρεπε να έχουν τα γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης», επηρέασε την πορεία των διαπραγματεύσεων, λειτουργώντας προπαγανδιστικά κατά των ελληνικών θέσεων.

Τα συμπεράσματά της είναι πραγματικά αποκαλυπτικά και φανερώνουν ότι τα γερμανικά μέσα έπαιξαν ενεργό ρόλο στην διαμόρφωση των ισορροπιών κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, προπαγανδίζοντας τις πιο σκληρές θέσεις της γερμανικής κυβέρνησης και υπονομεύοντας την ελληνική κυβέρνηση.

Αυτό είναι σαφές ότι επηρέασε τις αγορές δημιουργώντας κλίμα δυσπιστίας απέναντι στην ελληνική οικονομία κάτι που μεταφέρθηκε με εξίσου μεγάλη μονομέρεια από μερίδα του ελληνικού Τύπου, δημιουργώντας ανασφάλεια στους καταθέτες και τους επενδυτές εντός της χώρας. Αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να παγιδέψει την ελληνική κυβέρνηση σε μία διαρκή αυτοεπιβεβαιούμενη  προφητεία. Τα γερμανικά μέσα επηρέαζαν την γερμανική κοινή γνώμη, η γερμανική κυβέρνηση χρησιμοποιούσε αυτή την κοινή γνώμη ως διαπραγματευτικό χαρτί (Μέρκελ και Σόιμπλε είχαν πολλές φορές επικαλεστεί τους ψηφοφόρους τους αλλά και τους βουλευτές «που δεν θα ψήφιζαν ποτέ, λόγω των δικών τους ψηφοφόρων, αυτά που ζητούσε η ελληνική κυβέρνηση, στην ομοσπονδιακή Βουλή». Ταυτόχρονα, όλα αυτά πέρναγαν διαμέσου των ελληνικών ΜΜΕ στην ελληνική κοινή γνώμη, δημιουργώντας κλίμα πανικού και αίσθησης ήττας, επηρεάζοντας τις τραπεζικές συναλλαγές και το επενδυτικό κλίμα. Αυτό όλο το κλίμα πίεζε ακόμη περισσότερο την ελληνική κυβέρνηση που από την μία υποχωρούσε όλο και περισσότερο, ενώ, από την άλλη, οι υποχωρήσεις αυτές δεν επαρκούσαν ποτέ ώστε να πειστεί το μέτωπο Γερμανών ψηφοφόρων – Γερμανών Βουλευτών  – Γερμανικής κυβέρνησης.

Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι ότι η έκθεση δεν αναφέρεται μόνο στα δημοσιεύματα της γνωστής και… «σεσημασμένης» Bild αλλά και σε αυτά μεγάλων και… έγκριτων εφημερίδων. Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει την περίφημη «διαρροή» σε μεγάλη γερμανική εφημερίδα της πρότασης Σόιμπλε για την δημιουργία Ταμείου Ελληνικών Αποκρατικοποιήσεων με έδρα τις… Βρυξέλλες, την στιγμή ακριβώς που ήταν σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση; Μία διαρροή που ουσιαστικά ισοδυναμούσε με σχέδιο δημόσιου εξευτελισμού της ελληνικής κυβέρνησης, υπονόμευσης των διαπραγματεύσεων και εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ.

Φυσικά η έκθεση δεν παραλείπει να αναφερθεί και στον ιδιαίτερο ρόλο που έπαιξε η εφημερίδα BILD τον οποίο και καυτηριάζει. Εντυπωσιακό είναι όμως το γεγονός ότι, ειδικά για αυτή την εφημερίδα, εξόχως αρνητικά σχόλια είχαν ειπωθεί από επίσημα θεσμικά δημοσιογραφικά χείλη και κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων, χωρίς όμως ποτέ κάτι τέτοιο να «περάσει» στην ελληνική ειδησεογραφία. Την ώρα δηλαδή που η Bild συκοφαντούσε την ελληνική διαπραγματευτική πλευρά και διοργάνωνε καμπάνιες κατά της Ελλάδας, κι ενώ Γερμανοί δημοσιογράφοι καταδίκαζαν την συγκεκριμένη εφημερίδα, στην Ελλάδα μαθαίναμε γι’ αυτά που έγραφε η Bild, όχι όμως και την καταδίκη της π.χ. από την  Ένωση Γερμανών Δημοσιογράφων (DJV) καθώς και από άλλα δημοσιογραφικά συνδικάτα.

Ο πρόεδρος της DJV Michael Konken είχε επικρίνει την Bild, θεωρώντας ότι η εκστρατεία αυτή είναι δυνατό να επηρεάσει τις εξελίξεις στην ελληνική κρίση, ενώ είχε επίσης σχολιάσει ότι μια τέτοιου είδους στάση δεν συνάδει με το λειτούργημα της δημοσιογραφίας (πού να ήξερε ότι παρόμοια… «δημοσιογραφική στάση», κατασυκοφάντησης της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας δηλαδή, είχαμε και στην ίδια την Ελλάδα…).

Το εντυπωσιακό είναι ότι τον προπαγανδιστικό ρόλο ορισμένων γερμανικών ΜΜΕ αντιλήφθηκε και μέρος των Γερμανών πολιτών αφού δημοσκόπηση που έγινε στις 6 Μαΐου του 2015 για την Die Ziet έδειξε ότι μόλις το 35% είχαν εμπιστοσύνη στον τρόπο που παρουσιαζόταν η Ελληνική Κρίση από τα γερμανικά ΜΜΕ, σε αντίθεση με το 63% που είχαν λίγο ή καθόλου εμπιστοσύνη στην ενημέρωση που τους πρόσφεραν.

Τα γερμανικά ΜΜΕ, σύμφωνα πάντα με την έκθεση, αφιέρωναν ασυνήθιστα μεγάλη έκταση αλλά και πολλά πρωτοσέλιδα στην ελληνική κρίση χρέους, ενώ ιδιαίτερα μεγάλο ήταν και το ποσοστό της σχετικής αρθρογραφίας, η οποία σχεδόν στο σύνολό της ήταν αρνητική για τις ελληνικές θέσεις, σε σχέση με το ρεπορτάζ. Το ποσοστό αυτό έφτασε στο 26%. Δηλαδή, περισσότερες από 1 στις 4 αναφορές στην ελληνική κρίση γίνονταν μέσω σχολίων και όχι ρεπορτάζ, σχολίων που στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν αρνητικά για την Ελλάδα. Συγκεκριμένα, μόνο το 16,6% των σχολίων ήταν θετικά για τις ελληνικές θέσεις (και αυτό συνήθως μετά από μεγάλες ελληνικές υποχωρήσεις), το 32,4% θεωρείται ισορροπημένο και το 50,9% αρνητικό. Εκπληκτικό είναι το ποσοστό που… έπιασε η Bild, της οποίας η αρθρογραφία κατά της Ελλάδας βρέθηκε στο 100%! Να σημειώσουμε ότι η μόνη εφημερίδα που φάνηκε να έχει ισορροπημένες θέσεις ήταν η ΤΑΖ (Die Tageszeitung) η οποία περιείχε σε ίδιο ποσοστό (23.9%) θέσεις, τόσο υπέρ, όσο και κατά της Ελλάδας, με τα υπόλοιπα άρθρα να χαρακτηρίζονται ως «ουδέτερα».

Η έκθεση σημειώνει επίσης ότι στην κάλυψη της ελληνικής κρίσης σε μεγάλο βαθμό προτιμήθηκαν να προβάλλονται και να σχολιάζουν πρόσωπα που είχαν πιο «σκληρές» θέσεις για την διαπραγμάτευση. Τονίζει επίσης ότι η κρίση χρέους της Ελλάδας προβλήθηκε τελικά ως μία Ελληνο-Γερμανική κόντρα, και όχι ως ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα, ή έστω ένα πρόβλημα ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή την Ευρωζώνη και την Ελλάδα. Σε αυτό, βέβαια, έβαλαν το χεράκι τους και τα ελληνικά ΜΜΕ αλλά και η ίδια η ελληνική κυβέρνηση με την συχνή, προεκλογικά, αντιγερμανική ρητορική της.

Παρατηρεί επίσης ότι ορισμένες εφημερίδες όπως η «Bild» και η «Die Welt» εμφανίζουν ασυνήθιστα ποσοστά στην προβολή απόψεων των εμπλεκόμενων Ελλήνων πολιτικών χωρίς εισαγωγικά, χωρίς δηλαδή να αναφέρουν επακριβώς το τι είπαν τα πολιτικά πρόσωπα  κάνοντας απλές αναφορές. Κάτι τέτοιο αφήνει ανοικτές τις… δηλώσεις σε ερμηνείες και… παρερμηνείες. Η έκθεση σημειώνει επίσης ότι συχνά, οι δημοσιογράφοι δεν ξεχώριζαν την παρουσίαση γνώμης από το ρεπορτάζ, παρουσιάζοντας δηλαδή την προσωπική τους εκτίμηση (ή προσδοκία) ως είδηση.

Τέλος, αναφέρει ότι και στον τομέα των μεταρρυθμίσεων ο γερμανικός Τύπος απέφευγε στην πλειοψηφία του να αναφέρει αυτές που η ελληνική κυβέρνηση υλοποιούσε, ή αυτές που αντιπρότεινε, δείχνοντας παράλληλα μία ιδιαίτερη εμμονή σε συγκεκριμένα θέματα, όπως το Ασφαλιστικό.

Τα συμπεράσματα

Τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι συντριπτικά για τον γερμανικό Τύπο αλλά και άκρως αποκαλυπτικά για το πώς όλο αυτό το κλίμα επηρέασε τις διαπραγματεύσεις
Η έκθεση αναφέρει χαρακτηριστικά ότι μέσα στο πλαίσιο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας μια τέτοια μονομερής παρουσίαση των γεγονότων επηρεάζει άμεσα τις αγορές, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζουν και την πολιτική διευθέτηση του ελληνικού προβλήματος. 
Η μονομέρεια δηλαδή του γερμανικού Τύπου λειτούργησε ως ο μοχλός που ώθησε τις αγορές στο να ασκήσουν μεγαλύτερες πιέσεις στην ελληνική οικονομία, πολύ μεγαλύτερες από αυτές που η κατάστασή της δικαιολογούσε. Και δεν έχουμε αναφερθεί καθόλου στη στάση που κράτησε τότε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα…

Παράλληλα σημειώνει το έλλειμμα δημοκρατίας που αυτή η στάση δημιουργεί, αφού οι πολίτες, τόσο στη , όσο και στην Ελλάδα, χάνουν όλο και περισσότερο την εμπιστοσύνη τους στην αξία της διαπραγμάτευσης αλλά και στα θεσμικά τους όργανα τα οποία και ο γερμανικός Τύπος υποβάθμισε. Είναι φανερό, σημειώνει η έκθεση, «ότι η διαπραγμάτευση παρουσιάστηκε ως μία κόντρα ανάμεσα στην ελληνική και γερμανική κυβέρνηση ενώ υποβαθμίστηκαν, σε βαθμό εξαφάνισης, άλλοι θεσμοί, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα» κ.λπ.

Παράλληλα, υπήρξαν ασυνήθιστα συχνές αναφορές στην προσωπική ζωή του Αλέξη Τσίπρα και του Γιάνη Βαρουφάκη, ακόμα και από «σοβαρές εφημερίδες» (η έκθεση ονομάζει το φαινόμενο αυτό tabloidisation), ενώ πολύ συχνή ήταν και η διαστρέβλωση των δηλώσεών τους, πότε μπερδεύοντας συνειδητά την είδηση με το σχόλιο και πότε μεταφέροντας, χωρίς εισαγωγικά, παραχαραγμένες δηλώσεις.

Φυσικά, το συμπέρασμα που βγαίνει από όλο αυτό, είναι ότι τα δύο κεντρικά πρόσωπα της ελληνικής ομάδας διαπραγμάτευσης, πέρα από τα όποια λάθη τους, «δολοφονήθηκαν» επικοινωνιακά από την πλειοψηφία του γερμανικού Τύπου.

Όλα αυτά, σημειώνει η έκθεση, είχαν σαν αποτέλεσμα την μεταστροφή της γερμανικής κοινής γνώμης, η οποία, ενώ στις αρχές του 2015 ήταν υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στο Ευρώ, όσο κυλούσε η διαπραγμάτευση, και παρά το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά υποχωρούσε, εκείνη στρέφονταν όλο και περισσότερο εναντίον της Ελλάδας και της θέσης της στην Ευρώπη.

Τα ερωτήματα

Τα εύλογα ερωτήματα που δημιουργούνται από την έκθεση είναι πολλά και έχουν να κάνουν με το εάν αυτή η εκστρατεία που υλοποίησε ο Γερμανικός Τύπος είχε μόνο πολιτικά κίνητρα, αν έγινε σε συντονισμό με την γερμανική κυβέρνηση, αλλά και το ποια οικονομικά συμφέροντα ενδεχομένως εξυπηρετούνταν.

Αυτό, βέβαια, που θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον, είναι το να διερευνηθεί αν και ποιο μέρος του ελληνικού Τύπου συμμετείχε σε αυτή την προπαγάνδα, με ποιο τρόπο και ποια συμφέροντα εξυπηρετούσε. Γιατί αν η εσκεμμένη υποβάθμιση των ελληνικών διαπραγματευτικών θέσεων από μερίδα του Γερμανικού τύπου θα μπορούσε δικαιολογηθεί, έστω και τραβηγμένα, από έναν κακώς εννοούμενο πατριωτισμό των Γερμανών, η ελληνική συμμετοχή σε μία παρόμοια προπαγάνδα μοιάζει ακόμη και με προδοσία.

Σύνταξη/επιμέλεια: Κεφαλονίτικα Νέα

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 1