Ειδήσεις για την Κεφαλονιά και τους Κεφαλονίτες

Κατηγορίες: Καντάδες Μουσική Πολιτισμός Video



Το τραγούδι «Μενεξέδες και Ζουμπούλια» θεωρείται παραδοσιακό επτανησιακό τραγούδι που τραγουδιέται ακόμη και σήμερα κυρίως στις χορωδίες των νησιών.
Ταυτόχρονα όμως ιστορία του χάνεται και στα βάθη της Μικράς Ασίας, με μικρές παραλλαγές στη μελωδία, την εναρμόνιση και τους στίχους.

Η διπλή αυτή πορεία του τραγουδιού δείχνει το πώς ταξίδευαν και ταξιδεύουν, στίχοι και μελωδίες απ' άκρη σ' άκρη του Ελληνισμού (και όχι μόνο...).

Τι κι αν το βαλσάκι παραπέμπει στη Δύση και ο τρίσημος ρυθμός του θυμίζει Επτάνησα. Στα 3/4 είναι επίσης γραμμένα πολλά υπέροχα μικρασιάτικα τραγούδια που πέρασαν και στην υπόλοιπη, νησιωτική κυρίως Ελλάδα.

Τι κι αν η μικρασιάτικη εκδοχή του επαναλαμβάνει τη φράση έιβ Αλλάχ που παρά τη θρησκευτική χροιά της (σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «Μα το Θεό») ουσιαστικά αντικαθιστά το δικό μας... «όπα». Στην πιο δυτικότροπη το έιβ Αλλάχ γίνεται έι-βαλά ή ακόμα και ει-βαλά ή εξαφανίζεται, όπως στην εκτέλεση που ακολουθεί.

Η μουσική αυτή είναι γνωστό ότι δεν γνώριζε σύνορα. Περνούσε από στόμα σε στόμα, από χωριό σε χωριό, από ήπειρο σε ήπειρο. Μόνος φραγμός της ήταν η γλώσσα. Κι αυτός όμως, πολλές φορές έσπαγε και το τραγούδι αποκτούσε νέους στίχους για να συνεχίσει το ταξίδι του και σε άλλους λαούς και άλλους πολιτισμούς.

Έτσι και το Μενεξέδες και Ζουμπούλια, ξεκίνησε ίσως από την Μικρά Ασία, πέρασε από τη Λάρισα όπου η Χορωδία Κερκυραίων και Φίλων της Κέρκυρας το μετέφερε στην Κεφαλονιά για να το τραγουδήσει στη Συνάντηση Χορωδιών. Σ' ένα πάρκο (Νάπιερ) που έφτιαξε ένας Άγγλος για να παίζουν τα παιδιά του.


Μενεξέδες και Ζουμπούλια (Επτανησιακό)




Μενεξέδες και ζουμπούλια
και θαλασσινά πουλιά
αν τη δείτε την καλή μου
χαιρετίσματα πολλά...

[Η κιθάρα μου να σπάσει
και τα τέλια να κοπούν
και τα χέρια που την παίζουν
μες στη μαύρη γη να μπουν.] (δεν ακούγεται σ' αυτή την εκτέλεση)

Πες μου γιατί σαν ξένο με κοιτάς,
δεν είμ’ εγώ εκείνος π’ αγαπούσες;
με λάτρευες με λάτρευες πιστά
και με αγνοφιλούσες.

Τι ωραία πουν’ τα βράδια
μια βαρκούλα με πανί
ένας νέος ν’ ακομπανιάρει
και μια νέα να τραγουδεί...

Πες μου τη δασκάλισσά σου
που σε μάθαινε χορό
και σταυρώνεις τα ποδάρια
σαν την πάπια στο νερό

Πες μου γιατί σαν ξένο με κοιτάς,
δεν είμ’ εγώ εκείνος που αγαπούσες;
με λάτρευες με λάτρευες πιστά
και με αγνοφιλούσες.

Αν εσύ δε μου το δώσεις
το φιλί που σου ζητώ
απο κει κι ας με περάσουν
απ’ την πόρτα σου νεκρό.

Μενεξέδες και ζουμπούλια
και θαλασσινά πουλιά
αν τη δείτε την καλή μου
χαιρετίσματα πολλά...

(Άλλη παραλλαγή)
Μενεξέδες και ζουμπούλια και θαλασσινά πουλιά
άμα δείτε τη καλή μου χαιρετίσματα πολλά
Ύβαλα ύβαλα ωωωω πόσο σε αγαπώ

Η κιθάρα μου να σπάσει και τα τέλια να κοπούν
και τα χέρια που την παίζουν μες τη γη βαθιά να μπουν
Ύβαλα ύβαλα ωωωω πόσο σε αγαπώ

Και αν εσύ δε μου το δώσεις το φιλί που σου ζητώ
θα στο πάρω με το ζόρι και θα είναι πιο γλυκό
Ύβαλα ύβαλα ωωωω πόσο σε αγαπώ
Ύβαλα ύβαλα ωωωω πάμε γιαλό-γιαλό

Μενεξέδες και Ζουμπούλια (Μικρασιάτικο)



Σύνταξη/επιμέλεια: Κεφαλονίτικα Νέα




Σχόλια


Σχετικά άρθρα