Μια πραγματική αριστεία #Editorial 17

Είναι πραγματικά σπάνιο αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες δύο μέρες, από τη στιγμή που έγινε γνωστός ο θάνατος του αγαπητού γιατρού Σπύρου Λυκιαρδόπουλου.


Το διαδίκτυο έχει κατακλυστεί από μηνύματα συμπάθειας, ευγνωμοσύνης, θαυμασμού, από αναμνήσεις πράξεων εξαιρετικών και σπάνιων, από λόγια της καρδιάς που πολλοί φύλαγαν για χρόνια μέσα τους.

Πέρα από τα μηνύματα των συλλόγων, των γιατρών, των ανθρώπων που δούλεψαν μαζί του, εξίσου αν όχι ακόμη πιο συγκινητικά είναι τα μηνύματα των ασθενών που πέρασαν από τα χέρια του, των φίλων που βρέθηκαν συνοδοιπόροι μαζί του, των συναγωνιστών του. Όλοι αυτοί απένειμαν στον γιατρό του Νοσοκομείου Αργοστολίου μια πραγματική και πανθομολογούμενη αριστεία.

Η αριστεία του Σπύρου Λυκιαρδόπουλου δεν προέκυψε μόνο αθροίζοντας βαθμούς και πτυχία αλλά μετρώντας πράξεις προσφοράς, αλτρουισμού και ανιδιοτέλειας που μέσα σ’ αυτές εντάσσονταν και οι ιατρικές του δεξιότητες. Κι ας τον είχαν αποβάλλει από το Γυμνάσιο…

Το διαδίκτυο δεν έχει κατακλυστεί από μηνύματα επειδή ο Λυκιαρδόπουλος είχε καλούς βαθμούς στο πανεπιστήμιο ή υπήρξε καλός γιατρός στην καριέρα του αλλά γιατί προσέφερε διαρκώς και συχνά ανιδιοτελώς στους συνανθρώπους του.

Αυτή ακριβώς η προσφορά είναι και η διαφορά που ξεχωρίζει τους πραγματικά Άριστους από τους απλώς ξιπασμένους. Οι πρώτοι μετατρέπουν τις ικανότητές τους σε δώρα για τους συνανθρώπους τους ενώ η δεύτεροι σε δώρα για τον εαυτό τους.

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0