Το θρυλικό ’87 επέστρεψε (ή όταν ο Βασίλης Σκουντής φόρεσε σορτσάκια)

Στιγμές… ψυχικής ανάτασης και υπερηφάνειας, αθλητικής αλλά και… εθνικής επέστρεψαν από το μακρινό (και μαγικό) 1987 και γέμισαν το Δημοτικό Θέατρο Κέφαλος, στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Σκουντή «Είμαστε πια πρωταθλητές!».

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τις μαγικές στιγμές που έζησε όλη η Ελλάδα, εκείνον τον Ιούνη του 1987, όταν ο δευτεραγωνιστής (για να μην πούμε κομπάρσος) του ελληνικού αθλητισμού, έγινε μέσα σε μια βραδιά… ο μεγάλος πρωταγωνιστής αλλά και αστέρι του παγκόσμιου μπασκετικού Χόλιγουντ. Και μάλιστα, η μεταμόρφωσή αυτή κράτησε για δεκαετίες μετά, αποδεικνύοντας ότι η «Επίσημη Αγαπημένη» των Ελλήνων φιλάθλων δεν ήταν ένας διάττοντας αστέρας.

Μια ντουζίνα τρελαμένοι αθλητές, που όμως είχαν στις τάξεις τους ονόματα με μεγάλες περγαμηνές, μαζί με έναν προπονητή που κατάφερε να κουμαντάρει εγωισμούς, ιδιοτροπίες αλλά και ταλέντο που ξεχείλιζε, έκαναν το ακατόρθωτο πραγματικότητα και έστειλαν εκατομμύρια Έλληνες στους δρόμους, στα συντριβάνια κι από εκεί στο… διάστημα.

Τυχαίο; «Καθόλου, τυχαίο»,  ισχυρίστηκε ένας από τους πρωταγωνιστές εκείνων των αξέχαστων θερινών νυχτών, ο Λιβέρης Ανδρίτσος, μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Σκουντή.

«Δεν ήταν μόνο ότι υπήρχαν μεγάλοι παίκτες στην ομάδα ή ένας καλός προπονητής. Ήταν ότι υπήρξε προετοιμασία, οργάνωση μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια, γυμναστές, διαιτολόγοι, άνθρωποι που ενδιαφέρονταν και που ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν. Υπήρχε μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων που ξεκίνησε να δουλεύει και να προετοιμάζεται πολύ πριν την διοργάνωση», θα πει ο «Μπέρι», όπως τον αποκαλεί ο , δείχνοντας ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο ανοργανωσιά και… σκοτωμένες κατσίκες του γείτονα. Το ’87 έδειξε ότι ακόμα και στην Ελλάδα, υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να δουλέψουν σαν ομάδα, ακόμα κι αν αγωνίζονταν παράλληλα σε ανταγωνιστικές ομάδες.

Οι υπερδυνάμες και… το «σκιάχτρο»

Ποιος αλήθεια μπορεί να ξεχάσει τα παιχνίδια με μία από τις πιο ταλαντούχες ομάδες που πέρασαν ποτέ από τα παρκέ του πλανήτη, την Γιουγκοσλαβία των αδελφών Πέτροβιτς, του Κούκοτς, του Ντίβατς, του Πάσπαλι, του Ράτζα, του Βράνκοβιτς την οποία η Ελλάδα κέρδισε 2 φορές, το παιχνίδι με την Ιταλία όπου για να μετρήσουμε τις συνεχόμενες ήττες της προϊστορίας μας έπρεπε να βγάλουμε και τα… παπούτσια μας, κι όμως την κερδίσαμε, και φυσικά την μητέρα όλων των μαχών: την επική μάχη με την Σοβιετική Ένωση. Την ομάδα-σκιάχτρο από την οποία δεν είχαμε καταφέρει μέχρι τότε να χάσουμε με λιγότερους από 20 πόντους διαφορά, και στην οποία εμφανίζονταν οι φοβεροί και τρομεροί Βολκόφ, Βάλτερς, Μαρτσουλιόνις, Τσατσένκο και τόσοι άλλοι.

Αυτόν τον Γολιάθ του μπάσκετ ήταν που παραλίγο να υποτάξει η άσημη μπασκετικά Ελλάδα στο πρώτο παιχνίδι και που τον γονάτισε στον τελικό. Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει άνθρωπος άνω των 45 σ’ αυτή τη χώρα που να μην θυμάται ακόμη με ρίγος τις τελευταίες βολές του… Δαυϊδ των 2.07, Αργύρη Καμπούρη.

Όταν όλα αυτά τα μαγικά συνέβαιναν, ένας μόνο άνθρωπος, εκτός από το αθλητικό επιτελείο της Εθνικής, είχε την τύχη να βρίσκεται στα… ενδότερα του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας. Κι αυτός δεν ήταν άλλος από τον Βασίλη Σκουντή, νεαρό ρεπόρτερ τότε, στον οποίο ο αείμνηστος Φίλιππος Συρίγος ανέθεσε το ρεπορτάζ από τα αποδυτήρια.

Αυτές του τις αναμνήσεις κατέγραψε ο Βασίλης Σκουντής μ’ αυτόν τον έξυπνο, γλαφυρό και πολλές φορές απρόβλεπτο τρόπο που έχει όταν γράφει και την προσφέρει στους Έλληνες φιλάθλους μέσα από το βιβλίο του. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν έβγαλε ένα τέτοιο βιβλίο πιο νωρίς απάντησε ότι… επειδή δεν το σκέφτηκε! Και μάλιστα, χρειάστηκε να βρεθεί ένας Κεφαλονίτης, ο εκδότης της Ελληνοεκδοτικής Διονύσης Βαλεριάνος για να του προτείνει και τελικά να τον πείσει να το γράψει.

Ακούστε τι είπε για το βιβλίο αλλά και την σημασία που είχαν για το άθλημα εκείνες οι ιστορικές μέρες.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Συλλόγου Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας, της Ελληνοεκδοτικής και της ΚΕΔΗΚΕ.  Χαιρετισμό απηύθυνε εκ μέρους του δήμου ο Νίκος Ανουσάκης ενώ το παρόν έδωσαν οι δημοτικοί σύμβουλοι Σπύρος Σαμούρης και Νίκος Σκλάβος αλλά και ο τ. πρόεδρος του ΤΕΕ Σταύρος Τραυλός.

Όταν ο Βασίλης Σκουντής φόρεσε… σορτσάκια

Μπορεί να τον έβαζε ο Μιχάλης Κυρίτσης να παίζει κάθε εβδομάδα με την ομάδα των δημοσιογράφων εναντίον του Πανιωνίου όμως η ειδικότητα του Βασίλης Σκουντή είναι σαφέστατα η αθλητική δημοσιογραφία, όχι… ο αθλητισμός γενικά… Αυτό το ξέρει ο ίδιος καλύτερα από τον καθένα μας, όμως εχθές το απόγευμα έπρεπε να αποδείξει ότι τα καταφέρνει εξίσου καλά και… στο παρκέ, γιατί ο σκοπός ήταν καλός.

Ο φιλανθρωπικός αγώνας που έγινε στο Κλειστό «Αντώνης Τρίτσης» ήταν το αλατοπίπερο στο χθεσινό μπασκετικό απόγευμα. Όπως και να το κάνεις, είναι ωραίο να βλέπεις ανθρώπους που τίμησαν με τ’ όνομά τους τα ελληνικά γήπεδα (Σκροπολίθας, Ανδρίτσος, Τζαλαλής και πολλοί άλλοι) να αγωνίζονται επί 40 λεπτά (οκ, στο τέλος έκλεψαν λίγο χρόνο), τρέχοντας πάνω-κάτω, παίζοντας ακόμα καλό μπάσκετ.

Πριν λίγο καιρό είχαμε δει τους βετεράνους του Ολυμπιακού, μαζί και πάλι με τους βετεράνους του Παγκεφαλληνιακού. Το συμπέρασμα; Έχουμε φορτώσει στο… γήρας το «ουκ έρχεται μόνο» ενώ στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο πρόβλημα για την υγεία δεν είναι η ηλικία, αλλά το… σκούριασμα. Όσοι είναι πάνω από 40 και είδαν τους 50ρηδες και 60ρηδες αθλητές του Ολυμπιακού και του ΣΠΑΚΕ (Σύλλογος Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδος) στα δύο φιλικά, καταλαβαίνουν. Οι άνθρωποι έχουν φυσική κατάσταση που θα ζήλευαν πολλοί 30ρηδες και… δεν χαρίζουν κάστανα.

Στο αγωνιστικό τώρα κομμάτι του αγώνα,  μπορεί οι τέσσερις… σελέμπριτις των γηπέδων (Σκουντής, Ανδρίτσος, Κυρίτσης, Σκροπολίθας) να τράβηξαν τα πιο πολλά φλας της δημοσιότητας, όμως πολλοί ήταν οι αθλητές που έπαιξαν δυνατά και πρόσφεραν θέαμα.

Στην ανάπαυλα είχαμε έναν σύντομο αγώνα των πιτσιρικάδων του Παγκεφαλληνιακού αλλά και διαγωνισμό βολών εναντίον του Λιβέρη Ανδρίτσου. Βραβεύτηκαν επίσης ο μεγάλος προπονητής Μιχάκης Κυρίτσης και ο Βασίλης Σκουντής.

Μαζεύτηκαν επίσης κάποια τρόφιμα που θα δοθούν στο Φιλόπτωχο της Μητρόπολης για τους συνανθρώπους που έχουν ανάγκη. Άλλωστε γι’ αυτό το λόγο έγινε και ο φιλικός αγώνας.

Να σημειώσουμε επίσης τη σημαντική παρουσία του Σάκη Δέλιου στις εκδηλώσεις και την παρουσία του προπονητή Τάκη Καλαντζή, του προέδρου του Κεφαλληνιακού Αντώνη Κουταβά και του δημοσιογράφου Ξενοφώντα Ευαγγελάτου που συντόνισε τη συζήτηση στον Κέφαλο.

Για την ιστορία, το τελικό σκορ ήταν 72-41 υπέρ των βετεράνων του ΣΠΑΚΕ.

Δείτε στιγμιότυπα από τον αγώνα

Οι συνθέσεις
Κ.Α.Ο.: (Γ. Αντωνάτος), Σπανός, Πολλάτος, Ρουχωτάς, Σολδάτος, Μαρκάτος, Δαρδαμάνης, Πετράτος, Ψυχογιός, Καλαφάτης, Μπουγάς, Κατσιγιάννης, Αντωνάτος, Καλλιμάνης.

ΣΠΑΚΕ: (Μ. Κυρίτσης), Σκουντής, Σκροπολίθας, Καλογερόπουλος, Αντωνίου, Μπουρμπούλης, Τσαντίλης, Ανδρίτσος, Μπουγιούκος, Κομματάς, Τζαλαλής.

Μπορείτε να αγοράσετε το βιβλίο του Βασίλη Σκουντή κάνοντας κλικ εδώ:

Ρεπορτάζ: Κεφαλονίτικα Νέα

Προηγούμενο άρθρο