Όσο υπάρχουν Ληξουριώτες…

Όσο υπάρχουν Ληξουριώτες, σαν τον κ. Πέτρο Αλεξανδράτο, η πρόοδος της Φιλαρμονικής Σχολής Ληξουρίου θα είναι βέβαιη και αέναη!

Παλιός μαθητής της Φιλαρμονικής μας, την δεκαετία του 1970, ο κ. Αλεξανδράτος, παρότι λείπει χρόνια από το , δεν ξέχασε το σωματείο που του προσέφερε τα πρώτα πολιτισμικά «φώτα». Με σπάνιο αυθορμητισμό και ενθουσιασμό, δώρισε στην Φιλαρμονική μας το οικογενειακό του πιάνο, σε άριστη κατάσταση -αναλαμβάνοντας ο ίδιος και την δαπανηρή μεταφορά του- καθώς και δύο πνευστά όργανα (κλαρινέτο και σαξόφωνο).

Το δημόσιο «ευχαριστώ» είναι πολύ λίγο για τέτοιες χειρονομίες! Ας δεχθεί λοιπόν ο και την διαβεβαίωσή μας ότι η Φιλαρμονική του Ληξουριού θα είναι πάντα άξια της αγάπης του, άξια της αγάπης κάθε Ληξουριώτη.

Το Δ.Σ. της Φιλαρμονικής Σχολής Πάλλης