Η άγνωστη «Διαθήκη» του Ανδρέα Λασκαράτου

Τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου του 1901 πεθαίνει ο Ανδρέας Λασκαράτος στο Αργοστόλι.

Αφορισμένος για 45 χρόνια, από τον μητροπολίτη Κεφαλληνίας Σπυρίδωνα Κοντομίχαλο με αφορμή το βιβλίο του «Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς» αλλά και από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου -νησί στο οποίο κατέφυγε- Νικόλαο Κοκκίνη, ο Λασκαράτος θα προλάβει να δει την Εκκλησία να «λύνει» τον αφορισμό, ένα χρόνο πριν τον θάνατό του, κάτι που, μέσω επιστολής του γιου του όμως, φαίνεται πως δεν αποδέχτηκε, επιμένοντας στις αρχές και τις αντιλήψεις του.

Ο είχε το χάρισμα που μάλλον οφείλουν να έχουν όλοι οι σατυρικοί καλλιτέχνες και δη οι ποιητές, να θεωρείται αντιδραστικός από τους προοδευτικούς και αναρχικός από τους συντηρητικούς. Όπως και νά ‘χει πρόκειται για μια αμφιλεγόμενη και έντονη προσωπικότητα που τάραξε όσο λίγοι τα νερά της εποχής τους, μιας εποχής που ήταν βέβαια ήδη ταραγμένη από πολιτικές και γεωπολιτικές αλλαγές, ειδικά στον χώρο των Επτανήσων.

Τα έβαλε όσο λίγοι με την Εκκλησία και τις θρησκευτικές προκαταλήψεις, με την εθελοτυφλία στην αδικία, την ανικανότητα των πολιτικών, με τρόπο συχνά προκλητικό, ειδικά για εκείνες τις εποχές.

Ένα σχετικά άγνωστο κείμενο του Ανδρέα Λασκαράτου του είναι η ίδια η «Διαθήκη» του η οποία δημοσιεύτηκε λίγες μέρες μετά τον θάνατό του, και συγκεκριμένα στις 26 Ιουλίου στην εφημερίδα «Εφημερίς Αργοστολίου».

(Πλειάς-Μπουκέτο)

Σύνταξη/επιμέλεια: Κεφαλονίτικα Νέα

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0