Μια χρυσή στιγμή με “Σκουριασμένα Χείλη”. (Το τραγούδι του Σαββάτου)

Βρισκόμαστε στο 1981, στην αρχή μιας νέας σελίδας για την που ασχέτως του τελικού αποτελέσματος και των προσωπικών απόψεων που μπορεί να έχει ο καθένας, σηματοδότησε μια εποχή “αλλαγής” για τα κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά πράγματα της χώρας. 
Με τον αντιδικτατορικό αέρα να εμπνέει ακόμη το ελληνικό τραγούδι και με τον πολιτικό στίχο να βρίσκεται “φρέσκος” στο στόμα του λαού μας, στο περιθώριο της πολιτιστικής και πολιτικής αυτής “αλλαγής”, ο έρωτας αν και φαινομενικά σε δεύτερο ρόλο, δείχνει έτοιμος να αλλάξει κι αυτός τη ρότα του στο ελληνικό τραγούδι. Και μια δισκογραφική συνάντηση εκείνη την εποχή, μια συνάντηση μάλιστα με αρκετές συμπτώσεις, έρχεται να γράψει στην ιστορία του τραγουδιού μας, πολύτιμες σελίδες. 
Η… “γέφυρα” για την “άλλη” αυτή εποχή, δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την πιο ιδιαίτερη και χαρισματική φωνή του ελληνικού πενταγράμμου, την Βίκυ Μοσχολιού. Η λατρεμένη αυτή τραγουδίστρια, προερχόμενη από μια ακόμη μεγάλη δισκογραφική επιτυχία της με αρχοντορεμπέτικα, “Το τραμ το τελευταίο”, παίρνει το μεγάλο ρίσκο να συνεργαστεί με έναν νέο, τότε, συνθέτη, ο οποίος αν και είχε ήδη δώσει δείγματα μουσικής γραφής με κάποιες συμμετοχές, ουσιαστικά παρέμενε άγνωστος για το ευρύ κοινό. Ο νέος αυτός συνθέτης, δεν ήταν άλλος, από τον Σταμάτη Κραουνάκη. 
Η “έμπνευση” αυτή της Μοσχολιού, να συνεργαστεί δηλαδή με τον άγνωστο Κραουνάκη και μάλιστα με αρκετές αντιρρήσεις από την δισκογραφική της εταιρία, έκρυβε και μια ακόμη έκπληξη. Η μουσική του Κραουνάκη, θα έντυνε μελωδικά όχι κάτι “συνηθισμένο” για την εποχή εκείνη, αλλά έναν ποιητή-στιχουργό, έξω τελείως από το λεγόμενο “σύστημα”. Τον σπουδαίο και αντισυμβατικό Κώστα Τριπολίτη. 
Τρίτη καινοτομία της αγαπημένης τραγουδίστριας, να φέρει κοντά καλλιτεχνικά δυο ανθρώπους που σαν… “δίδυμο” έγραψαν από τη στιγμή εκείνη και μετέπειτα την δική τους δίδυμη, και όχι μόνο φυσικά, θρυλική ιστορία. Είναι η τυχερή για το τραγούδι αλλά και για όλους μας πρώτη συνάντηση του Σταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου. 
Με πρώτη ύλη επομένως τα καλλιτεχνικά αυτά “χρυσωρυχεία”, με ονόματα και ταλέντα όπως αυτά της Μοσχολιού, του Τριπολίτη, του Κραουνάκη και της Νικολακοπούλου, δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί τίποτα λιγότερο από έναν μουσικό θησαυρό. Έναν θησαυρό που έφερε τον τίτλο “Σκουριασμένα Χείλη” και που έμεινε και θα μείνει στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού για λόγους πολλούς περισσότερους από αυτούς που ήδη αναφέρθηκαν. 
Ένας από αυτούς, η σπουδαία a capella εκτέλεση της Μοσχολιού στο τραγούδι του δίσκου, “πως έφυγες” , σε κατοπινή εκτέλεση στην ραδιοφωνική εκπομπή του Κώστα Κωτούλα. 

Απολαύστε το! 
Σύνταξη-Επιμέλεια 
με πηγές:
yutube
e-orfeas


ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0