Αφιέρωμα | Η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Κεφαλονιά: Η συσπείρωση, τα λάθη και οι… σέλφι [εικόνες-video]

Την Κεφαλονιά επισκέφθηκε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης, ανήμερα του Αγίου Γερασίμου, με την επίσκεψή του να αφήνει ανάμικτες εντυπώσεις.

Από τη μία, το γεγονός ότι επισκέφθηκε το νησί σε μια τόσο σημαντική μέρα (και μετά από πολλές αναβολές) καταγράφεται στα θετικά. Επίσης με την επίσκεψή του αυτή σαφώς ενίσχυσε τη συσπείρωση του κόμματος, θέλοντας να προλάβει κινήσεις διάσπασης που τόσο συνηθίζονται στην Κεφαλονιά, αλλά και στα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου.

Από αυτή την πλευρά, η επίσκεψη ήταν πετυχημένη αφού, τόσο στον Άγιο Γεράσιμο, όσο και στο δημαρχείο αλλά, κυρίως, στα γραφεία της ΝΟΔΕ, πλήθος νεοδημοκρατών, απ’ όλες τις… συνιστώσες, τις αποχρώσεις αλλά και τα… μπαϊράκια του κόμματος έσπευσαν να συνδράμουν στην ενίσχυση της παράταξης, πάντα, βέβαια, μετά των απαραίτητων φωτογραφήσεων δίπλα στον πρόεδρο.

Κι εκείνος όμως, κατάφερε να εμψυχώσει τους Νεοδημοκράτες που τα τελευταία 11 χρόνια, βλέπουν όλα τα πολιτικά κάστρα του νησιού, πλην του δημαρχείου που έχει καπαρώσει ο Παρίσης, να χάνονται και μάλιστα με πάταγο.

Μισή επίσκεψη

Από την άλλη πλευρά, η επίσκεψη αυτή φάνηκε να είναι απροετοίμαστη, χωρίς συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο και λειψή. Ο πρόεδρος δεν επισκέφθηκε το… μαρτυρικό Ληξούρι χάνοντας έτσι την ευκαιρία, τόσο να εμψυχώσει και να προτείνει λύσεις στους απελπισμένους Ληξουριώτες όσο και να κερδίσει ψήφους από τα κλειστά δημόσια κτήρια, τα προκάτ σχολεία και τους χαλασμένους δρόμους. Το Ληξούρι παραμένει σεισμοπαθές, τέσσερα και βάλε χρόνια μετά τους σεισμούς αλλά ο Κυριάκος δεν φάνηκε να το λαμβάνει αυτό υπόψη του.

Συνολικά, η πολιτική του στόχευση κέντραρε αποκλειστικά στην υποβάθμιση και καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ (και δόξω τω Θεώ, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει πολλές αφορμές) και όχι στη σαφή διατύπωση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής πρότασης τόσο συνολικά, όσο κυρίως για το νησί. Και αυτή η στάση μπορεί να ταιριάζει σε κόμμα της αξιωματικές αντιπολίτευσης, δεν ταιριάζει όμως σε κόμμα που λιγουρεύεται την εξουσία.

Θρησκευτικά, δεν… λειτούργησε

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ξεκίνησε την επίσκεψή του στην Κεφαλονιά με μια εξαιρετικά καθυστερημένη άφιξη στον Άγιο Γεράσιμο. 

Αποτέλεσμα ήταν να χάσει σχεδόν όλη τη Λειτουργία και να απογοητεύσει πολύ κόσμο που θα περίμενε να μοιραστεί μαζί του τη σημαντική αυτή μέρα. Επίσης, όταν η κάνει τόσο συχνά «σημαία» τη θρησκεία, το να καταφθάνει ο πρόεδρος στο μοναστήρι λίγο πριν την αρχή της Λιτανείας και να φεύγει αμέσως μετά, θα μπορούσε να το εκλάβει κάποιος ακόμη και σαν προσβολή. 
Υπήρξε μάλιστα ένα στιγμιότυπο όπου ο Μητσοτάκης προσπάθησε να κάνει χιούμορ στον Μητροπολίτη Δημήτριο, αμέσως μετά τη Λιτανεία, λέγοντάς του ότι πρέπει να αποχωρήσει «άμεσα», όμως ο Μητροπολίτης έδειξε συγκαταβατικός μεν, ενοχλημένος δε. 

Τζένη-Τζένη VS Σπύρου Σπύρου

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η όλη κατάσταση, από την αρχή της επίσκεψης μέχρι το τέλος, θύμιζε λίγο… Γκόρτσο (από την ταινία Τζένη-Τζένη), αφού τα χειροκροτήματα και οι επευφημίες ήταν πολλές, η πολιτική ουσία όμως λίγη, ενώ ο πρόεδρος απέφυγε, όχι πάντα με έξυπνο τρόπο, τις κακοτοπιές. Και πρώτη και καλύτερη, την «υπόθεση Σπύρου Σπύρου», ο οποίος έχει ανακοινώσει ότι θα κατεβάσει δικό του συνδυασμό, κόντρα στην, από εχθές, επίσημη υποψήφια της Νέας Δημοκρατίας στην , Ρόδη Κράτσα. Στα νησιά μας πλέον όταν ακούμε τη λέξη «αντάρτικο» ο νους μας δεν πάει σε γενειοφόρους αριστερούς αλλά σε φρεσκοξυρισμένους δεξιούς.

Επίσης, ο πρόεδρος τα έκανε… μαντάρα με το θέμα της διάσπασης του δήμου, αφού άλλα τον ρωτούσαν, άλλα απαντούσε, ενώ φάνηκε να μην είναι καθόλου ενημερωμένος για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα που καίει πολιτικά το νησί. Έτσι παρά τις εξαγγελίες Χαρίτση, εκείνος εξήγγειλε… αναβολή της διάσπασης για μετά τις εκλογές! Μια αναγγελία που θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων μόλις ο κόσμος καταλάβει τι είπε (αν και πολύ αμφιβάλλω αν κατάλαβε ο ίδιος ο πρόεδρος).

Η διάσπαση των… Επτανήσων

Η πιο χαρακτηριστική στιγμή της «υπόθεσης διάσπαση», είναι όταν ρωτήθηκε από τον Σπύρο Αλεβιζόπουλο ακριβώς για αυτό το θέμα κι εκείνος απάντησε άλλα ‘ντ’ άλλων. Ο καλός συνάδελφος τον ρώτησε: «ποια είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας για τη διάσπαση της Κεφαλονιάς και της Κέρκυρας» κι εκείνος απάντησε για την… κόντρα μεταξύ Κεφαλονιάς και Κέρκυρας (την οποία έτσι μετέτρεψε σε… ενδοπεριφερειακή διάσπαση), βγάζοντας, μάλιστα, έναν μακροσκελέστατο λόγο για το πώς τα νησιά πρέπει να πορευτούν ενωμένα…

Στη δε ΝΟΔΕ, όταν ρωτήθηκε για το ίδιο θέμα απάντησε ότι η Νέα Δημοκρατία δεν δέχεται τη διάσπαση και ότι το θέμα θα το δούνε μετά τις εκλογές, χωρίς να αποσαφηνίζει αν μιλάει για τις δεκάδες περιπτώσεις δήμων που ζητούν διάσπαση ή μόνο για τα νησιά όπως η Λέσβος, η Κέρκυρα και φυσικά η Κεφαλονιά που έχουν σοβαρό πρόβλημα. Ο πρόεδρος εκεί φάνηκε να εκτίθεται από τους συνεργάτες του αφού μοιάζει να έχει χάσει επεισόδια από το φλέγον για την Κεφαλονιά θέμα. Την ίδια στιγμή, που ο Κυριάκος είπε ότι δεν συζητάει το θέμα, ο Χαρίτσης έχει βάλει το… μαχαίρι στο χάρτη και ετοιμάζεται να χωρίσει τα… φιλέτα του νησιού κατά το δοκούν.

Κρατάμε πάντως και μια επιφύλαξη, μήπως η στάση αυτή του Κυριάκου σηματοδοτεί και την αλλαγή στάσης από σύσσωμη την Δημοτική Αρχή, κάτι που θα δώσει και ένα καλό άλλοθι στον Χαρίτση για να μη σπάσει τελικά το Δήμο.

Η υπόθεση «Παρίσης»

Πολλά γράφτηκαν αυτές τις μέρες για το αν ο Μητσοτάκης στήριξε ή δεν στήριξε την υποψηφιότητα Παρίση. Καταρχήν ο πρόεδρος «τάπωσε» όσους έγραφαν ότι δεν θα επισκεφθεί καθόλου το δημαρχείο. Και μάλιστα τους «τάπωσε» μεγαλοπρεπώς. Στην πραγματικότητα ο Μητσοτάκης αυτό που φάνηκε να κάνει είναι να στηρίζει την υποψηφιότητα αλλά με αστερίσκους.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι όταν ρωτήθηκε από τον Σάκη Βούτο σχετικά με τον ποιον θα στηρίξει το κόμμα για δήμαρχο εκείνος απάντησε: «Μα έχετε δήμαρχο…», δείχνοντας τον Παρίση, υπονοώντας ότι, αν προχωρήσει η υποψηφιότητά του, δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί. Ο Παρίσης είναι «πολιτικό ζώο», έχει κερδίσει αμέτρητες μάχες και δύσκολα θα βρεθεί άνθρωπος της παράταξης που θα τον παραγκωνίσει. Αλλού βρίσκονται οι αστερίσκοι… 
Θεωρούμε ότι οι επιφυλάξεις που έχει ο Μητσοτάκης δεν έχουν να κάνουν με το πρόσωπο του δημάρχου αλλά με τις διοικητικές και πιθανώς δικαστικές του περιπέτειες για τις οποίες, μέχρι σήμερα έχει λάβει υποστήριξη μόνο από τον «αδελφό» Πατούλη και την ΚΕΔΕ, κι αυτή εμμέσως. Η Νέα Δημοκρατία ΔΕΝ έχει στηρίξει ακόμη τον Παρίση και αυτό είναι ενδεικτικό της επιφυλακτικότητας.
Ο Παρίσης μοιάζει το ακλόνητο φαβορί για να διεκδικήσει τη δημαρχία, όμως για να το πετύχει αυτό θα πρέπει, ή να βγει αλώβητος από τις περιπέτειες αυτές ή να προλάβει τις εκλογές πριν αυτές εξελιχθούν, με άγνωστες συνέπειες στο μέλλον, αν κάποιες από τις καταγγελίες αποδειχθούν βάσιμες. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δέχεται έναν βρόμικο πόλεμο από πρόσωπα της αντιπολίτευσης που λειτουργούν υπόγεια, και μπορεί ως ένα βαθμό να έχει δίκιο. Όμως κανείς δεν ξέρει ως που φτάνει ο πόλεμος και η λάσπη, και πού αρχίζει η πραγματικότητα. Αυτό θα το διαλευκάνουν οι αρμόδιες αρχές. 
Μπορεί πρόσωπα όπως ο Κωνσταντάκης και λιγότερο ο Δ. Λυκούδης ή ο Κεκάτος να ακούγονται πολύ στα πέριξ του δημαρχείου για πιθανοί υποψήφιοι, όμως είναι πολλά τα στελέχη που μας έχουν δηλώσει με βεβαιότητα ότι μόνο ο «Γνήσιος» μπορεί να φέρει τη νίκη στην παράταξη. 
Ένα άλλο πρόβλημα που έχει ο Παρίσης είναι η ηλικία του. Κι αυτό ο Μητσοτάκης το λαμβάνει σοβαρά υπόψιν. Παρότι οι δημοτικές εκλογές δεν είναι βουλευτικές (που εκεί έχει εξαγγείλει ότι θα βάλει ηλικιακό όριο), ο νυν δήμαρχος πλησιάζει τα 80, και παρά το γεγονός ότι πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι πιο ακμαίος και από… σαραντάρη, είναι κι αυτός ένας παράγοντας που προβληματίζει. Από την άλλη, αν κάποιος κοιτάξει πίσω από τον Παρίση, θα δει ότι επικρατεί το χάος. Άλλωστε αυτό είναι το πιο συνηθισμένο πρόβλημα που δημιουργείται όπου «βασιλεύουν» ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες. Ότι δύσκολα αφήνουν πολιτικούς επιγόνους…
Συνοψίζοντας, ο , ουσιαστικά στήριξε αδιαμφισβήτητα, το «έργο Παρίση» (δήλωσε κατ’ επανάληψη ότι το νησί είναι, σε δύσκολους καιρούς, καθαρό και τακτοποιημένο, επικρότησε τα έργα που γίνονται στο νησί), δεν στήριξε όμως ανεπιφύλακτα τον ίδιο. Άλλωστε είπε ότι «έχετε δήμαρχο», όχι ότι «θα έχετε»…

Δεν αφήνετε τα παιδιά στην ησυχία τους;

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, δεν άφησε πιτσιρικά ή πιτσιρίκα που να μην αγκαλιάσει. Στον Άγιο, στους δρόμους, στις καφετέριες που περιόδευσε. Κάποιος θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει ως ανθρώπινη κίνηση και σε μερικές περιπτώσεις φάνηκε να το κάνει με την καρδιά του. Όμως από την άλλη, οι… ανθρώπινες κινήσεις, όταν έχεις για ουρά σου ένα τσούρμο φωτογράφων, με αρκετούς από αυτούς να είναι προσωπικοί ή κομματικοί, όλο αυτό φαντάζει ύποπτο και ενοχλητικό. 
Για εμάς, η πιο άσχημη στιγμή της επίσκεψης του Μητσοτάκη στην Κεφαλονιά, ήταν όταν η πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, παρουσίασε μία μαθήτρια ως μέλος της ΜΑΚΙ (η Μαθητική Ανεξάρτητη Κίνηση) που μόνο ανεξάρτητη δεν είναι. Το κορίτσι αυτό ήταν 11 χρονών (!), όπως δήλωσε περιχαρής η ίδια η πρόεδρος! Αδυνατούμε να καταλάβουμε τι ακριβώς προσδοκούν τα μέλη της παράταξης από ένα εντεκάχρονο κορίτσι. Μπορεί η ΜΑΚΙ να ισχυρίζεται ότι λειτουργεί ανεξάρτητα από κόμματα για το καλό των μαθητών, και μάλιστα έχουν κατεβάσει αρκετές προτάσεις για το εκπαιδευτικό σύστημα, όμως το ερώτημα παραμένει: 11 χρονών; Φυσικά, κόψαμε από το αντίστοιχο βίντεο το σχετικό στιγμιότυπο. Εδώ μιλάμε για πολιτική συγκέντρωση όχι για μια οποιαδήποτε δημόσια πολιτιστική εκδήλωση.

Η υποψηφιότητα της Ρόδης Κράτσα

Η επίσημη υποψήφια της Νέας Δημοκρατίας για την Περιφέρεια έκανε τις πρώτες της δηλώσεις, η οποίες δεν ξέφυγαν κι αυτές από τις συνηθισμένες πολιτικές γενικότητες. Σαν πρόσωπο φαίνεται να υπερτερεί του πρώην περιφερειάρχη και νυν (πιθανώς) «αντάρτη» Σπύρου Σπύρου. Από τη μία η ευρωπαϊκή της θητεία (υπήρξε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου), από την άλλη οι διασυνδέσεις της με την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και τέλος το γεγονός ότι μέσα από τη θέση της προέδρου στο ΔΣ του Ινστιτούτου «Κωνσταντίνος Καραμανλής» διαθέτει ισχυρές διασυνδέσεις και στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, τις δίνουν καλές περγαμηνές για το κόμμα. 
Εκεί που υστερεί είναι στο θέμα της… «εντοπιότητας». Παρότι γεννήθηκε στη Ζάκυνθο δεν θεωρείται «ζυμωμένη» με τα προβλήματα της Περιφέρειας και θα κάνει μεγάλο δρόμο για να αποδείξει ότι αξίζει την ψήφο των Επτανησίων. Ήδη μάλιστα έχουν ξεκινήσει στην Κέρκυρα οι σχετικές γκρίνιες. Στην Κεφαλονιά τα πράγματα θα είναι ευνοϊκότερα γιατί τον Σπύρου, πολλοί τον είχαν ήδη… απεντάξει από υποψήφιο, μαζί με τα έργα που απένταξε εκείνος. 
Πάντως, πολλά θα εξαρτηθούν και από την στάση που θα κρατήσει ο πρώην περιφερειάρχης, ο οποίος, αν τελικά κατέβει υποψήφιος, θα αφαιρέσει πόντους από την επίσημη υποψηφιότητα της Νέας Δημοκρατίας, ακόμη και αν τελικά διαγραφεί. 

Νέα Σελφοκρατία

Κάτι που προκάλεσε από θυμηδία έως κλαυσίγελο ήταν αυτό που έγινε με τις φωτογραφίες. Από την αρχή της άφιξης του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Άγιο μέχρι τις 3 περίπου το μεσημέρι που αποχώρησε από τον τελευταίο του προορισμό που ήταν τα γραφεία της ΝΟΔΕ, έγινε το… φωτογραφικό «έλα να δεις». Το τι σέλφι έπεσαν, το πόσοι κομματικοί και παρακομματικοί παρέλασαν από το φωτογραφικό «κάδρο» του προέδρου δεν περιγράφεται. Και φυσικά, στη συνέχεια τα κοινωνικά δίκτυα κατακλύστηκαν από τετ-α-τετ φωτογραφίες με τον Κυριάκο παρέα με τις… 50 αποχρώσεις του «γαλάζιου».
Έστω και με μια δόση υπερβολής θα πούμε ότι πραγματικά οι νεοδημοκράτες «εκμεταλλεύτηκαν» τον πρόεδρο μέχρι… κακοποίησης, αφού αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να φωτογραφηθούν μαζί του και όχι να συνομιλήσουν. Όχι ότι φάνηκε και σ’ εκείνον ότι θέλει να τους ακούσει, βέβαια…
Από την άλλη, η επίσκεψη αυτή έμεινε «ανεκμετάλλευτη» πολιτικά αφού δεν συζητήθηκαν προβλήματα του νησιού, δεν υπήρξε καμία ανταλλαγή απόψεων, δεν υπήρξαν ουσιαστικές συζητήσεις, πέραν ίσως από αυτήν που είχε ο πρόεδρος με τα στελέχη της ΟΝΝΕΔ. Κι αυτή όμως κράτησε λίγα λεπτά. Τουλάχιστον εκεί συζητήθηκαν τα προβλήματα του ΤΕΙ, ρώτησε τα παιδιά για τις ανάγκες τους, τόνισε το πρόβλημα της απαξίωσης των πανεπιστημίων αλλά και της καταστροφής των υποδομών τους (με τον απαραίτητο μαϊντανό του… Ρουβίκωνα), φυσικά. 
Στην ΝΟΔΕ, δεν υπήρξε ο παραμικρός αντίλογος στα όσα είπε ο Μητσοτάκης και αυτό ήταν κρίμα αφού η προσπάθεια που έκανε, τόσο η Γιάννα Κουλουμπή, όσο και η μικρή ομάδα τριγύρω της, να φτιάξουν αυτά τα γραφεία, με τεράστιες κόντρες και ελάχιστη συνεισφορά από τα τοπικά στελέχη ήταν μεγάλη. Αυτό που είπε η ίδια ότι «αυτά τα γραφεία φτιάχτηκαν με πολύ κόπο και μεράκι» είναι αλήθεια. Η νέα ηγεσία της ΝΟΔΕ έχει βρει ελάχιστη στήριξη και, στην ουσία, μια χούφτα ανθρώπων τρέχουν για όλους. 
Μάλιστα, ακόμη κι αυτή η λειψή επίσκεψη θα πρέπει να χρεωθεί, πέρα από τους εκλογικούς σχεδιασμούς του κόμματος, και στην ίδια την πρόεδρο, αφού εκείνη ήταν που επέμενε για να πραγματοποιηθεί τόσο στην Αθήνα, όσο και στη Ζάκυνθο που βρέθηκε με τον Μητσοτάκη. Η Κουλουμπή ζήτησε να έρθει και αργότερα για μια κανονική περιοδεία στην Κεφαλονιά, για να επισκεφθεί το Ληξούρι και την Ιθάκη, όμως ο Κυριάκος υποσχέθηκε μόνο ότι θα έρθει μέσα στο πρώτο τρίμηνο αφού αναλάβει την πρωθυπουργία. Αν, φυσικά, την αναλάβει…
Τελικά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής ΝΟΔΕ, ο σχεδιασμός του προγράμματος, που προφανώς έγινε κεντρικά, ήταν τελείως λανθασμένος, άφησε πολλούς παραπονεμένους, τον πρόεδρο εκτεθειμένο, ενώ, όπως προαναφέραμε, τελικά στερήθηκε πολιτικού περιεχομένου. Μόνο σέλφι, εξαγγελίες και πύρινους λόγους είδαμε…

Η… βουλευτική τριανδρία

Οι υποψήφιοι που φαίνεται πλέον να βρίσκονται κοντά στο πολυπόθητο βουλευτικό χρίσμα είναι τρεις: Ο Γιώργος Κοκκόλης, ο Παύλος Παπαδάτος και ο Χαράλαμπος Λυκούδης. Σύμφωνα με πληροφορίες όμως, τίποτα δεν έχει κριθεί. Υπάρχουν φωνές στη Νέα Δημοκρατία που μιλούν για έκπληξη της τελευταίας στιγμής, στο παρελθόν είχε ακουστεί το όνομα του Σάββα Σαββαόγλου, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που ζητούν να υπάρξει και μία γυναίκα υποψήφια. 
Ο Μητσοτάκης, μάλιστα, σε ιδιωτική συνάντηση που είχε με τους Παπαδάτο και Χ. Λυκούδη, στο δημαρχείο φέρεται να τους ζήτησε επιτακτικά να μην υπάρξουν ενδωπαραταξιακές κόντρες και να στηρίξουν όλοι μαζί την υποψηφιότητα της Κράτσα. Το δεύτερο φαίνεται εύκολο. Το πρώτο φαντάζει απίθανο…
Οι τρεις «υποψήφιοι» είχαν, όπως ήταν φυσικό, από κοντά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ κάποιες στιγμές οι πολλαπλές φωτογραφήσεις θύμισαν και πάλι… Γκόρτσο. Εξαίρεση ίσως αποτέλεσε ο Γιώργος Κοκκόλης, ο οποίος ήταν πιο… σεμνός και φάνηκε να δίνει μεγαλύτερη σημασία στο τι λέγεται, παρά στο τι… φαίνεται. Κατά τ’ άλλα, το τι στριμωξίδι έπεσε για για τις πολυπόθητες φωτογραφίες δεν περιγράφεται. Είδαμε κομματικούς που έχουμε να δούμε χρόνια σε εκδηλώσεις της γαλάζιας παράταξης να τρέχουν μανιωδώς πίσω από τον πρόεδρο για μια φωτογραφία έστω και με την πλάτη του. Η πλάτη του προέδρου φαίνεται πως έχει φωτογένεια… 
Και η συνέχεια, φυσικά δόθηκε στα κοινωνικά δίκτυα, όπου άνοιγες το facebook και νόμιζες ότι αντί για το κλασσικό “f” θα έβγαινε ο πυρσός ή το καινούργιο σήμα της ΝΔ με το τάνγκραμ και τα τρίγωνα Πανοράματος.

Μονόλογος

Ο Κυριάκος έχει την φήμη ότι ξέρει ν’ ακούει και να συνθέτει. Αυτό δεν το είδαμε στην επίσκεψή του στην Κεφαλονιά. Ο ίδιος, παρά τις γκάφες στη Βουλή με… τους εξωγήινους, τους κρατούμενους έξι μηνών και… τον Ρουσσώ που αποδείχτηκε Μοντεσκιέ, είναι εύστροφος αλλά φαίνεται ότι δεν του αρέσει να δοκιμάζεται σε δύσκολες καταστάσεις. 
Όταν έπαιζε εκ του ασφαλούς, μιλώντας για παράδειγμα για τις ευκαιρίες ανάπτυξης που μπορεί να δώσει η ιδιωτική πρωτοβουλία, ήταν καλός. Όμως, στην Κεφαλονιά, έπαιξε μόνο εκ του ασφαλούς, απευθυνόμενος αποκλειστικά σε ένα αυστηρά κομματικό κοινό, στο οποίο μάλιστα δεν έδωσε καμία ευκαιρία για διάλογο. Ο χρόνος του ήταν περιορισμένος αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία. Γιατί όταν λέμε ότι κάποιος «ξέρει ν’ ακούει» εννοούμε ότι ξέρει ν’ ακούει αντιρρήσεις. Κι αυτό δεν το είδαμε πουθενά. Ακόμη και στο δημαρχείο που εμφανώς έδωσε λάθος απάντηση σε ερώτηση για τη διάσπαση του Δήμου, δεν τόλμησε κανείς να τον διακόψει και να τον διορθώσει, ενώ όλοι κατάλαβαν το λάθος.

Στα θετικά που μπορεί να του αποδώσει κανείς είναι και το γεγονός ότι προωθεί νέους ανθρώπους στο κόμμα. Κι αυτό φάνηκε τόσο στη συγκέντρωση της ΟΝΝΕΔ (δύσκολα άλλο κόμμα στην Κεφαλονιά, πλην του ΚΚΕ, μπορεί να μαζέψει τόσους νεολαίους), στο γεγονός ότι έδωσε ευκαιρίες σε ανθρώπους όπως ο Γιώργος Κοκκόλης, όσο και στη νυν στελέχωση της ΝΟΔΕ.

Το θέμα όμως είναι το πόσοι από αυτούς διαθέτουν εκτός από νεότητα, και νέα μυαλά. Αυτό θα αποδειχτεί στην πορεία. Και επιπλέον έχει σημασία το αν ο λόγος που τους προωθεί είναι για να δώσει πραγματική νέα πνοή στο κόμμα και να απαλλαγεί η Νέα Δημοκρατία από τα παλιάς κοπής πολιτικά βαρίδια ή για να φτιάξει ο ίδιος τα δικά του.

Τέλος, σε αντίθεση με τον πατέρα του, που για πολλά μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς, αλλά όχι για το ότι δεν διέθετε χαρακτήρα και πολιτικά «κότσια», αυτά που λέει ο Κυριάκος μοιάζουν περισσότερο με προϊόν επικοινωνιολόγων και όχι με τα λόγια ενός αυθεντικού ηγέτη που κατευθύνει το κόμμα κατά το δικό του δοκούν. Όσο την στρατηγική ενός κόμματος την φτιάχνουν οι επικοινωνιολόγοι τόσο μειώνεται η σημασία του «στρατηγού». Και η Νέα Δημοκρατία, ως ένα καθαρά αρχηγικό κόμμα, έχει ανάγκη από στρατηγούς και όχι από (ο Θεός να τους κάνει) επικοινωνιολόγους. Από στρατηγούς που να μπορούν ν’ ακούνε τους στρατιώτες τους και όχι τα σλόγκαν που αραδιάζουν οι επικοινωνιακοί παρατρεχάμενοι και οι δημοσιογραφικοί κολαούζοι.

Εν αρχή ην ο Ρουβίκωνας

Δεν είναι τυχαίο, που ο πρόεδρος, όπου στεκόταν και όπου βρισκόταν (στη συνάντηση με τους νεολαίους της ΟΝΝΕΔ, στη συγκέντρωση της ΝΟΔΕ) επαναλάμβανε το αγαπημένο του σλόγκαν: «Ρουβίκωνας!» Λες και το βασικό θέμα ακόμη κι αυτών που βάζουν την ασφάλεια ως πρωταρχικό θέμα στην πολιτική ατζέντα, είναι οι αντιεξουσιαστές με τα χαρτάκια. Έχουν την ίδια σημασία τα… τρικάκια και οι μπογιές του Ρουβίκωνα, με την υποστελέχωση της αστυνομίας, την αδυναμία απόδοσης Δικαιοσύνης εγκαίρως και χωρίς… παρατράγουδα και, κυρίως, με τη φτώχεια που δημιουργεί από μόνη της τη μεγαλύτερη ανασφάλεια; Υπάρχει πιο τρομοκρατικό χαρτί από τον λογαριασμό της ΔΕΗ όταν έχεις χάσει ήδη για πολλοστή φορά τη ρύθμιση;

Φαίνεται πως για τους «γαλάζιους», υπάρχει. Ο Ρουβίκωνας έχει γίνει το απόλυτο φετίχ της Νέας Δημοκρατίας και του προέδρου προσωπικά, με την ευγενική «χορηγία» των μεγάλων ΜΜΕ, βεβαίως-βεβαίως. Άλλο ένα σλόγκαν που κάνει μπαμ ότι βγαίνει απ’ τα στόματα επικοινωνιολόγων και που επαναλήφθηκε πολλές φορές στην Κεφαλονιά. 

Το «δια ταύτα»

Για το πολιτικό «δια ταύτα», τα είπαμε πριν. Ήταν λίγο. Δεν υπήρξε διάλογος, δεν υπήρχε περιθώριο για δύσκολες ερωτήσεις από τα ΜΜΕ, δεν στήθηκε η επίσκεψη πολιτικά, αλλά επικοινωνιακά, και μάλιστα με επικοινωνιακό σχεδιασμό που θύμιζε Μαυρογιαλούρους και Μαντάδες. 
Ο ίδιος ο Μητσοτάκης δείχνει να αγνοεί το γεγονός ότι, τόσο στην Κεφαλονιά, όσο και σ’ ολόκληρη την επικράτεια ένα συντριπτικό ποσοστό βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε κατάσταση ιδεολογικής άνοιας και κομματικής αναφυλαξίας και πως θα ψηφίσει για μια ακόμη φορά με γνώμονα το… λιγότερο κακό. Το αν επιλέξει να τιμωρήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ή να αρνηθεί τον παλαιοκομματισμό και τον κρατικοδίαιτο νεοφιλελευθερισμό που βγάζει η υπερχρεωμένη (πολιτικά και οικονομικά) Νέα Δημοκρατία θα κριθεί στο νήμα.  
Στα «συν» παραμένει το γεγονός ότι τελικά ο Κυριάκος ήρθε, ότι ενίσχυσε την κομματική συσπείρωση στο νησί και ότι ανακοίνωσε την υποψήφια για την Περιφέρεια, αφαιρώντας ένα από τα πολλά ερωτηματικά για το πώς θα πάμε στις πολλαπλές εκλογές.
Επίσης, συνομίλησε με την κομματική νεολαία (αλήθεια, πόσο πιο ενδιαφέρον θα ήταν να έχει στηθεί μία συζήτηση με μη κομματικό νεανικό κοινό…) και ότι τίμησε την Κεφαλονιά, σε μία σημαντική μέρα (όσο την τίμησε). 
Στα «μείον», ότι η επίσκεψη ήταν τελικά κομματική και όχι πολιτική,  ενώ ελάχιστα ήταν αυτά που εν τέλει κέρδισε η ίδια η Κεφαλονιά, πέρα από μερικά στιγμιότυπα στα δελτία των ειδήσεων. Και μ’ αυτά το κόμμα χάνει πόντους από το ευρύ εκλογικό κοινό που νιώθει προδομένο ή που λαχταρά να τιμωρήσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι γλυκό το πιοτό της εξουσίας…

Κάνοντας ένα γενικό πολιτικό σχόλιο, θα σημειώσουμε, ότι ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός, μία σύγχρονη φιλελεύθερη παράταξη είναι πάντα χρήσιμη, αλλά πού να την βρεις… 
Από τη μία, τα ακροδεξιά ή γραφικά δεξιά στοιχεία που έχουν παρεισφρήσει στη Νέα Δημοκρατία, και που έχουν φτάσει μέχρι τη θέση του αντιπροέδρου, από την άλλη η θολή εικόνα που αυτή βγάζει σε κρίσιμα θέματα (βλέπε Μακεδονικό), τα πολλαπλά σκάνδαλα που κουβαλά ως ουρά (έστω κι αν μέχρι αυτή τη στιγμή, ο μόνος δικαστικά αποδεδειγμένα ένοχος παραμένει ο… Άκης) αλλά και τα διάσπαρτα πολιτικά κάστρα και τζάκια που ανταγωνίζονται στους κόλπους της για όλο και μεγαλύτερη επιρροή, μας κάνουν εύκολα να συμπεράνουμε ότι η πολιτική θέση υποχωρεί όλο και περισσότερο έναντι της δίψας για εξουσία. 
Επιπλέον, οι επικοινωνιολόγοι μοιάζει να κυριαρχούν όλο και περισσότερο. Η αποφυγή ενός  δυσάρεστου στιγμιότυπου στα δελτία ειδήσεων μετρά πολύ περισσότερο από μια κουβέντα ουσίας. Τα κόμματα συνεχίζουν να μετρούν ψηφαλάκια, «τσιμπώντας» όσο μπορούν σε ποσοστά και εκλογική δύναμη, την ίδια στιγμή όμως που απομακρύνουν συνολικά το εκλογικό σώμα από την ίδια την πολιτική. Γεμίζουν το σακούλι με τα εκλογικά φασούλια, αλλά αδειάζουν τις τοπικές, τα σωματεία, τα συνδικάτα και κάθε άλλη πολιτική συλλογικότητα από ενεργά και σκεπτόμενα στελέχη βάσης. 
Τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, πριν την επίσκεψη Μητσοτάκη ήταν άδεια, στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν τέταρτο για να παίξουν πρέφα, τα παλιά κόμματα πεθαίνουν στη βάση, την ώρα που τα επιφανή στελέχη πραγματοποιούν περίλαμπρες περιοδείες. Ακόμη κι οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί και τα… «κινήματα» δημιουργούνται από πάνω προς τα κάτω και όχι από κάτω προς τα πάνω, ενισχύοντας κι εκεί την εξουσιαστική φύση της πολιτικής. Το κόμμα της Ζωής, το κόμμα του Λαφαζάνη, το κόμμα του Βαρουφάκη… 
Ο κόσμος, από την άλλη παρακολουθεί όλο αυτό το κομματικοεξουσιαστικό σόου σαν να βλέπει σήριαλ στην τηλεόραση. Ως θέαμα και όχι ως φλέγον ζήτημα που τον αφορά.
Και φυσικά, μέσα σ’ αυτό το επικίνδυνο σκηνικό, ενισχύονται όλο και περισσότερο ακραίες ομάδες με διχαστικό περιεχόμενο (που δεν είναι καν ταξικό), εθνικιστικές συσπειρώσεις, γραφικά γκρουπούσκουλα που εκμεταλλεύονται την απάθεια αλλά και την απελπισία του κόσμου για να προωθήσουν τις δικές τους ανόητες, ανεδαφικές ή φασιστικές ιδέες. Όλα αυτά συμβαίνουν πάνω σ’ ένα παχύ στρώμα φτώχειας που διεπερνά πλέον το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και που αργά ή γρήγορα θα καταλήξει στην καθολική απαξίωση της πολιτικής και σε επικίνδυνα παρατράγουδα. 
Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που η επίσκεψη Μητσοτάκη μοιάζει περισσότερο με μια τιμητική τρύπα στο νερό. Γιατί κινήθηκε στην ίδια γραμμή απαξίωσης της πολιτικής και ενίσχυσης του κομματισμού, του σόου και της… επικοινωνίας. 
Και μην ισχυριστεί κανείς ότι μ’ αυτούς τους όρους παίζονται σήμερα τα πολιτικά παιχνίδια. Μ’ αυτούς τους όρους παίζονταν ανέκαθεν μόνο τα παιχνίδια εξουσίας.
Λ. Αθανασίου / Κεφαλονίτικα Νέα

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0