σατιρικόν


«εγώ δεν ημπορώ, εν συνειδήσει, να ναναρίσω την κοινωνία μας με το ναρκωτικό νανάρισμα των λαοπλάνων· ούτε μήτε να σιωπήσω τα ολέθρια αποτελέσματα μιας τέτοιας σατανικής κερδοσκοπίας. εγώ εξεναντίας ξεσκεπάζω τα ελαττώματά της με θάρρος και με εξουσίαν με όλην εκείνην την εξουσίαν οπού μου δίνει η Αλήθεια.» 
Ανδρέας Λασκαράτος, τα μυστήρια της κεφαλονιάς, 1856 
το κράτος μας επτώχευσε κι οι στίχοι δεν μου βγαίνουν
να εξιστορήσω επιθυμώ τα φράγκα πού πηγαίνουν
ήτανε μια φορά καλή κάτι επαναστάτες
με βάλανε στο στόχαστρο αίλουροι ίδιοι γάτες
στη χώρα μου πουλήθηκαν συνθήματα κι ιδέες
βγήκανε τσάρκα στις πλατείες περίεργες παρέες
φοράνε μάσκα πονηρή τάχα του επαναστάτη
χαρίζουν ψέμα αφειδώς μόλις τους δώσεις κάτι
λερναίος είναι ο φασισμός μαύρος μα και με χρώμα
προσέχτε τα παιδάκια σας τούτοι μας θεν στο χώμα
φτωχοί κι αδύναμοι εμπρός ορμάτε στο θηρίο
μην έχετε μόνο τον νου στου τουρισμού το πλοίο


 ελλάδα χώρα δολερή κεφαλονιά μου δόλια
και τι θα βγάλει η κάλπη σου στου μάη τα ειδώλια;
αριστεροί και δεξιοί όλοι εθνοσωτήρες
για να τα γράψεις όλα αυτά δεν μου ‘πες πόσα πήρες
ξεκίνησα για να σας πω μόνο μια ιστορία
πώς μες στη φτώχεια ορμήσανε τα πονηρά θηρία
να πνίξουνε τον πόνο μας να σταματήσει ο αγώνας
ξανά για να αναπνεύσουμε να φύγει κι ο αιώνας
έχε το νου σου σύντροφε κι εσύ που λες αλήθειες
σ’ αυτούς που κόψαν κι έραψαν όλες σου τις συνήθειες
μην σταματάς να λες να κλαις να γράφεις να ανασαίνεις
ξέρε καλά πως για όλους εμάς ποτέ σου δεν πεθαίνεις

sine lege

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0