ευτυχώς που οι πατρίδες δικαιώνονται

ευτυχώς. ευτυχώς που έχουμε πατρίδα. μια πατρίδα που μας αγαπάει και την λατρεύουμε. μια πατρίδα γεμάτη λάβαρα, χρώματα, παλιγγενεσίες, ομορφιά, μακεδονίες ξακουστές, αλύτρωτα εδάφη εκατό χρόνια μετά τις υπογραφείσες διεθνείς συμβάσεις, γενναιότητα και αλτρουισμό. βασικά ευτυχώς που δεν είμαστε απόγονοι κανενός. είμαστε ένας λαός σύγχρονος, με πολιτικούς που μας αγαπούν και κάνουν τα πάντα για την πολύπαθη πατρίδα. εμείς τους ψηφίζουμε κι αυτοί βγαίνουν ανερυθρίαστοι στα στασίδια τους στις οθόνες να μας κάνουν κήρυγμα. έχομεν πατρίδα, έχομεν δημοκρατίαν, ανήκομεν εις την δύσιν, όλα βαίνουν αρτίως και ουδείς ουδέποτε πταίει για τίποτα.
για αυτήν άλλωστε την πατρίδα που τόσα έχει τραβήξει, δολοφονούμε εφήβους ένα βράδυ τ’ άη νικόλα εν ψυχρώ, κι ύστερα από δέκα χρόνια παλεύουμε να αποδείξουμε δια των σεβαστών μας συνήγορων πως δεν φταίγαμε κύριε πρόεδρε, ο νεκρός φταίει, ο οποίος όχι, δεν δεδικαίωται, τι δουλειά είχε άλλωστε βράδυ στα εξάρχεια; σαν να μην μάθαμε τίποτα από κείνον τον δεκέμβρη που θέλησε να βάλει φωτιά σ’ όλα τα χαμένα όνειρα, που ήρθε κι έφυγε σαν όνειρο, τότε που το κλάμα έγινε επιτέλους οργή.
ευτυχώς που έχουμε πατρίδα. να την δικαιώνουμε και να μας δικαιώνει. για τούτη την πατρίδα σκοτώνουμε στο ξύλο μέρα μεσημέρι στο κέντρο του κέντρου της αθήνας όποιον τόλμησε να μην είναι σαν εμάς. κι ύστερα νεκρό, τον δένουμε πισθάγκωνα και τον περιφέρουμε για μήνες στις οθόνες πότε ως ανώμαλο, πότε ως άρρωστο και πότε ως χρήστη ναρκωτικών. αυτή είναι άλλωστε η πρακτική και σε όποιον αρέσει. κι όταν η πραγματικότητα δεν μας βολεύει, την κρύβουμε πίσω από τηλεοπτικά πάνελ κάνοντας γκάλοπ για λίγα παραπάνω βρώμικα χρήματα διαφήμισης, τι θα κάνατε εσείς στη θέση του έντιμου κυρ – παντελή; θα σκοτώνατε ή δεν θα σκοτώνατε; ίδιοι δεν είμαστε εξάλλου όλοι; ψηφίστε και κερδίστε έναν φούρνο μισανθρωπιάς.
ευτυχώς που η πατρίς μου δικαιώνεται. μέρα με τη μέρα, νύχτα με τη νύχτα. στην πατρίδα μου αλβανός εργάτης δολοφονείται σε γειτονικό νησί αλλά η είδηση δεν πουλάει. κορίτσι βιάζεται και πετιέται στη θάλασσα σε μακρινό νησί αλλά η είδηση πουλάει. περάστε κόσμε. ανοίχτε τις καταπαχτές σας και χύστε δηλητήριο. μήπως έφταιγε η άτυχη κοπέλα; άτυχη, λες και της έσπασε ένα νύχι. άτυχη, λες και απέτυχε στα καλλιστεία. άτυχη λες και δεν τη σκότωσαν αφού πρώτα τη βίασαν. τέτοια αδικήματα ειδεχθή όμως διαπράττονταν, διαπράττονται και δυστυχώς θα διαπράττονται. και είναι δουλειά της δικαιοσύνης να πράξει τα δέοντα χωρίς συναισθηματικούς επιχρωματισμούς. εμένα εκεί που η πατρίδα μου δικαιώνεται είναι μέσα στην κοινωνία. εκεί που τέτοια αδικήματα διαπράττονται και διαπράττονται ξανά και ξανά, ομού με σύληση και περιύβριση νεκρού. 
ευτυχώς. ευτυχώς που έχω μια πατρίδα να με δικαιώνει και να τη δικαιώνω σε ταβέρνες, πλατείες κι αλάνες. ευτυχώς που η πατρίδα μου είμαστε εσύ κι εγώ, μεγαλωμένοι με ανωτερότητες ανδρικές, εθνικιστικές, έμφυλες, εξουσιαστικές, ένστολες.
ευτυχώς. ή μάλλον, δυστυχώς. δυστυχώς οι πατρίδες δικαιώνονται. 
 ελένη αθανασοπούλου

Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθρο

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0