“Μικιός”… Θεοδωράκης: Ένας Αρχάγγελος που οι δρόμοι του τον έφεραν στην Κεφαλονιά

“Μικιός”… Θεοδωράκης: Ένας Αρχάγγελος που οι δρόμοι του τον έφεραν στην Κεφαλονιά

Ένας Αρχάγγελος που οι δρόμοι του πέρασαν από την Κεφαλονιά

Για τον Μίκη Θεοδωράκη, τον “Αρχάγγελο” αυτόν του ελληνικού πολιτισμού, η τεράστια και πολύ σημαντική πορεία του στα πολιτιστικά και κοινωνικά πράγματα της χώρας, θα μπορούσε να ήταν λίγο ή περισσότερο διαφορετική, αν οι δρόμοι αυτοί του αρχάγγελου, δεν περνούσαν από το δικό μας νησί, την Κεφαλονιά.

Την παρουσία του στο νησί μας, όπως και τους λόγους που τον “έφεραν” στα δικά μας νερά, τους συναντούμε στους «Δρόμους του Αρχάγγελου», ένα σημαντικό εκδοτικό έργο όπου  ο αυτοβιογραφείται.  Εκεί ακριβώς, “περνά”  στο χρόνο και τις μνήμες του στην Κεφαλονιά και τα άλλα μέρη όπου έζησε και αφηγείται τα γεγονότα και τα συναισθήματα που διαμόρφωσαν την προσωπικότητά του και καθόρισαν την καλλιτεχνική και πολιτική πορεία του.

Ζει τα παιδικά του χρόνια περιπλανώμενος στις διάφορες πόλεις της Ελλάδας, ακολουθώντας τον πατέρα του, ανώτατο κρατικό υπάλληλο. Γνωρίζει τον τρόπο ζωής και τη μουσική των περιοχών όπου εγκαθίστανται, όμως αισθάνεται παντού διαφορετικός και μόνος. Νομάς και ξένος, βρίσκει καταφύγιο στη μουσική. Στη διάρκεια της εφηβείας, αποφασίζει να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη μουσική, και αρχίζει να συνθέτει, ενώ βρίσκει ένα άλλο σημαντικό στήριγμα, την ποίηση. Εκείνα τα χρόνια ανακαλύπτει και τον Μαρξισμό.

Η Κεφαλονιά όμως έμμεσα επηρέασε και το όνομα του Θεοδωράκη, όχι ακριβώς το βαπτιστικό του, αλλά εκείνο που τον έκανε γνωστό και αγαπητό σε ολόκληρον τον κόσμο. Και που αν δεν είχε μεσολαβήσει η παραμονή του εδώ, ίσως το όνομα “Μίκης” να του φαινόταν τόσο… ανεπιθύμητο, ώστε να μην το δεχτεί. Λέει λοιπόν ο ίδιος σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Βασίλη Χιώτη, στο Πρώτο Θέμα:

Α, το Μίκης μου το κόλλησε ο θείος μου μόλις γύρισε από την Αίγυπτο. Έβρισκε το Μιχάλης πολύ μπανάλ για την εποχή! Και Μίκη, Μίκη, μου έμεινε. Μόνο όταν μετακομίσαμε στην Κεφαλονιά οι ντόπιοι με φωνάζανε “Μικιό”. Είπα κι εγώ καλύτερα Μίκης παρά Μικιός“.

Στην Κεφαλονιά, όμως και συγκεκριμένα στο Αργοστόλι, είδε  το 1935 και για πρώτη φορά µαέστρο.

Λέει λοιπόν ο ίδιος σε άλλη συνέντευξη, πριν λίγο καιρό, στο Documento:

.. η φιλαρµονική παιάνιζε κάθε Κυριακή εις την πλατεία Βαλιάνου. Εκεί γύρω γύρω υπήρχαν τα καφενεία, τα ζαχαροπλαστεία και λοιπά και εκάθοντο οι γονείς µου και πήγαινα κι εγώ εκεί για να ακούσουµε. Την πρώτη φορά που πήγα βλέπω έναν να κουνάει τα χέρια του. Τον έβλεπα και µου ’κανε µεγάλη εντύπωση και πλησίασα τη µητέρα µου να τη ρωτήσω: «Μαµά» λέω, «τι κάνει αυτός ο άνθρωπος εκεί;». Και η µητέρα µου µου απαντάει µε µια φοβερή λέξη: «Υποφέρει»! Και τότε κατάλαβα ότι η τέχνη και η µουσική είναι πόνος…”

Κλείνοντας, το αποτύπωμα της Κεφαλονιάς στον Μίκη της Ελλάδας, είναι τελείως ξεκάθαρο και στους “Δρόμους του Αρχάγγελου” ένα τραγούδι σε στίχους του επίσης σημαντικού Μιχάλη Γκανά.

Σ.Α/Κεφαλονίτικα Νέα

Πηγές: documento, biblionet,ogdoo.gr, protothema

Επόμενο άρθρο

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0