Ο ιδεατός κοινός νους… ας διοικήσει ένα νησί για όλους (Ηρώ Καλλιγά)

Ο ιδεατός κοινός νους… ας διοικήσει ένα νησί για όλους (Ηρώ Καλλιγά)

Το περασμένο Σάββατο, παρακολούθησα με προσοχή την παρουσίαση των θέσεων της δημοτικής κίνησης “”. Ήδη γνώριζα για τις ικανότητες των μελών της κίνησης, και άρα δεν περίμενα η παρουσίαση per se να είναι κάτι λιγότερο από άρτια: Συγκροτημένη δομή, καλύφθηκε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από τις αξίες και τις αρχές της κίνησης μέχρι τη διαφορά “Καλλικράτη” και “Κλεισθένη” και από το πλαίσιο λειτουργίας της ως δημοτικής αρχής μέχρι τις καινοτόμες ιδέες και τη τεχνογνωσία που αποκτήθηκε από την επίσκεψη μελών στον δήμο Τρικκαίων. Η τεχνική κάλυψη ήταν ικανή να υποστηρίξει την εργώδη προσπάθεια που εμφανώς προηγήθηκε και τις οποίας αποτέλεσμα ήταν οι καλαίσθητες, κατανοητές και πολύ βοηθητικές διαφάνειες Power Point.

Η σημειολογία ήταν επίσης πολύ ενδιαφέρουσα: Έλειπε το τραπέζι, οι ομιλητές ήταν όρθιοι άλλοτε κάνοντας βήματα προς τον κόσμο, άλλοτε γυρνώντας να ρίξουν μία ματιά στις διαφάνειές τους. Τα μέλη ήταν συγκεντρωμένα στη μία άκρη, καθισμένα αμφιθεατρικά ενώπιον και πλησίον του κοινού. Ανάμεσα σε εκείνους, δεν υπήρχαν πια πρόσωπα που άλλοτε έπαιζαν ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στην κίνηση. Ήξερα όμως πως και η κίνηση επιβίωσε της “σχάσης”, βγαίνοντας πιο συνεκτική και πιο συγκροτημένη.

Ο ένας ομιλητής μετά τον άλλον ήταν γνήσια πρότυπα μετριοφροσύνης, αξιοθαύμαστα δείγματα ευφυΐας, ζηλευτά παραδείγματα αμεσότητας και ειλικρινούς προσπάθειας. Κάπως έτσι, ανάμεσα στα αμέτρητα βιβλία της Κοργιαλένειου βιβλιοθήκης, βρέθηκαν να κυκλοφορούν κάτι ιδέες όπως “πολιτικός πολιτισμός”, “σεβασμός στον συνομιλητή”, “ανοικτότητα στον διάλογο” “συμπόρευση με όσους είναι ανοιχτοί”, “ενεργή συμμετοχή του πολίτη στα κοινά”, οι οποίες έκαναν τα

αρχαία μα και τα νεότερα πνεύματα, που αναβλύζουν μέσα από τις πολυάριθμες σελίδες τους, να φουσκώσουν από περηφάνια.

Και σκέφτηκα πως αν υπάρχει ένας λόγος να συμπορευτεί κανείς με την Κίνηση Πολιτών Κεφαλονια Νησί για Όλους, είναι γιατί εκπροσωπούν τον ιδεατό κοινό νου. Όλοι μαζί, ξεχωριστά μέρη ενός συνόλου που άρχονται από κοινές, ορθολογικές αρχές και κατευθύνονται στον ίδιο στόχο, καταλήγουν σε όσα θα έφτανε κανείς όντας απαλλαγμένος από προκαταλήψεις, εγωισμούς, φαντασιώσεις και συμφέροντα.

Και όταν αναρωτήθηκα αν είμαστε, άραγε, έτοιμοι για κάτι τέτοιο, μου ψιθύρισε στ’ αυτί ένα παλιό πνεύμα, πως “Τίποτε δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια ιδέα που έχει έρθει η ώρα της”.

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0