Λίγα λόγια για τον τουρισμό στο νησί μας (Άννα Βότση)

«Δεν είναι τα μεγάλα έργα που θα αλλάξουν τον τόπο, είναι οι μικρές αλλαγές στη νοοτροπία μας που θα κάνουν τη διαφορά.»

Αφορμή του κειμένου αυτού, το πολύ στενάχωρο μα τόσο αληθινό σχόλιο του φίλου Αλέξανδρου Λυκούρα, ενός από τους λίγους ανθρώπους του τόπου αυτού που μπορεί ακόμα να δει και να σχολιάσει, μέσα από τις δουλειές του, με ευαισθησία, το παρόν έχοντας μέσα του, αν και πολύ νέος, μνήμες αλλά και την ιστορία του τόπου.

Σε συνέχεια της εικόνας αυτής του ποιητή που κοιτάει το μπαστούνι θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο σχετικά με τον δρόμο που έχει πάρει η “ανάπτυξη” του τουρισμού στο νησί και να μας θέσω το ερώτημα αν αυτός είναι ο δρόμος που πραγματικά θέλουμε.

Πρόσφατα παραβρέθηκα σε μια ομολογουμένως πολύ οργανωμένη ημερίδα για τον τουρισμό στο νησί μας (καλό θα ήταν να οργανώνονται τέτοιες πρωτοβουλίες πιο συχνά) όπου ακούστηκαν ενδιαφέρουσες ομιλίες για απαραίτητα εργαλεία ανάπτυξης για τον σημερινό επαγγελματία του νησιού.
Την μέρα εκείνη όμως, με μεγάλη λύπη μου διαπίστωσα τα εξής:
Μερικοί από τους ομιλητές δεν είχαν καν έρθει σαν τουρίστες στον νησί, μεταφέροντας πρότυπα, Κυκλάδων και ξένων προορισμών. Μετέφεραν γνώσεις και τρόπους που αφορούν προορισμούς πακέτων, πεντάστερων ξενοδοχείων μεγάλων μεγεθών που ευτυχώς προς το παρόν δεν υπάρχουν πολλά στο νησί μας και αντλώντας εικόνες από το google ήρθαν να μας μιλήσουν για το πως πρέπει να αλλάξουμε…

Η Κεφαλονιά όμως είναι κάτι διαφορετικό, δεν “πουλάει” γραφικά σοκάκια/οικισμούς, δεν δουλεύει με ξένο προσωπικό αλλά κυρίως με οικογένειες που δεν χρειάζεται να είναι ντυμένοι με κοστούμια και μέικ-απ, δεν είχε ποτέ επισκέπτες που ψάχνουν μόνο το οργανωμένο και το σύγχρονο, δεν χρειάζεται να απευθύνεται σε συνεδριακό ή μαζικό τουρισμό, ούτε μόνο σε τουρισμό της ελίτ.

Η Κεφαλονιά θα έπρεπε να προωθεί αλλά ταυτόχρονα και να προστατεύει την άγρια ομορφιά της, την φύση της, τα σπάνια γεωλογικά της φαινόμενα, τις μοναδικές παραλίες της και τις περιπατητικές διαδρομές της, τη μουσική της παράδοση, τον αγροτουρισμό, την ιστορία και τα μνημεία της, το ιδιότυπο χιούμορ των ανθρώπων της.

Θέλουν μεγάλη προσοχή τα πρότυπα που διδάσκονται στα νέα παιδιά και στους νέους επαγγελματίες, γιατί κάποια από αυτά δεν ταιριάζουν με το νησί μας. Δεν θα έπρεπε καν να μας αφορούν. Εν αντιθέσει η εμπνευσμένη παρουσίαση του Δημοσθένη Μπρούσαλη μας θύμισε ξεκάθαρα ότι δεν έχουμε ανάγκη να εκπαιδευόμαστε στο ξενόφερτο, γκουρμέ φαγητό, μα να ψάξουμε το παρελθόν μας, τις ρετσέτες της γιαγιάς μας και να αναδείξουμε ντόπια υλικά, παραδοσιακές συνταγές αλλά και να δημιουργήσουμε, με αυτά, νέα πιάτα.

Η παράδοση και τα έθιμα ενός τόπου δεν είναι το παρελθόν της, είναι η συνέχεια και η εξέλιξη τους, η ζωντανή ύπαρξή τους στην καθημερινότητά μας. Κι αυτά όλα χάνονται. Μην ψάχνετε νέους τρόπους, μην σκέφτεστε μεγάλες τουριστικές μονάδες, μην ονειρεύεστε να γίνουμε Κυκλάδες, ούτε Ζάκυνθος. Μην ακούτε τις μεγάλες εταιρείες που λένε διαρκώς ότι δεν έχουμε υποδομές, προφανώς και μας λείπουν πολλά αλλά έχουμε το πιο πολύτιμο, ένα μοναδικής ομορφιάς τόπο.

Οι επισκέπτες που ψάχνουν μια μοναδική και αυθεντική εμπειρία είναι αυτοί που θέλουμε και έχουμε ήδη όλα αυτά που ονειρεύονται. Δεν χρειαζόμαστε να γίνουμε κάτι άλλο, παρά να οργανωθούμε και να αναδείξουμε αυτό που είμαστε.

Θρησκευτικός τουρισμός, τουρισμός της υπαίθρου, αθλητικός τουρισμός, καταδυτικός, πολιτισμικός, αγροτουρισμός, οινοτουρισμός, γαστρονομικός, είναι μοντέλα που μπορούν να εφαρμοστούν στην Κεφαλονιά χωρίς να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα της βοηθώντας και στο απαραίτητο άνοιγμα της σεζόν. Υποδομή είναι και η διατήρηση και χρήση όσων με μεράκι φτιάξανε οι προγονοί μας και η ίδια η φύση αιώνες τώρα. Μην χτίζουμε άλλα καταλύματα για έναν Αύγουστο, ήδη δεν γεμίζουν αυτά που έχουμε, μην ρίχνετε άλλα τσιμέντα, ούτε να χαίρεστε που χτίζονται μεγάλες μονάδες all inclusive που κρατάνε τους τουρίστες μέσα και τους τα παρέχουν όλα σε χαμηλές τιμές-πακέτου. Θα αναγκάζεστε να νοικιάζετε τα σπίτια σας για ψίχουλα σε λίγα χρόνια.

Μονοπάτια παρατημένα, τουριστική ενημέρωση ανύπαρκτη, φαγητά κακομαγειρεμμένα, κατεψυγμένα, κατασκευές καταλυμάτων σε υπερβολικά μεγέθη και με ξένα πρότυπα, αυθεντικά μνημεία και παραδοσιακά κτίσματα, καλύβια που καταρρέουν, μουσεία κλειστά, αρχαιολογικοί χώροι παρατημένοι, σκουπίδια παντού, ανύπαρκτοι βιολογικοί καθαρισμοί.

Δεν είναι τα μεγάλα έργα που θα αλλάξουν τον τόπο, είναι οι μικρές αλλαγές στη νοοτροπία μας που θα κάνουν τη διαφορά.

Μικρή κλίμακα, ανθρώπινα μεγέθη, ιδιαίτερος χαρακτήρας, εσύ, εγώ το παιδί μας, να καλωσορίζουμε κόσμο στον τόπο μας έτσι όπως ζούμε, αυτό ζητάνε. Αλήθεια, προσωπική ανθρώπινη επαφή, χαρακτήρα, αυθεντικότητα, ποιότητα και αγάπη κι ας μην φοράει η γιαγιά στολή και γάντια κι εγώ ταγέρ.

Αρνηθείτε την ομογενοποίηση, είμαστε-είσαστε κάτι πολύ ιδιαίτερο και διαφορετικό, αυτό διατηρείστε και σε αυτό επενδύστε.

Και μην ξεχνάμε ότι όλο αυτό είναι μια συλλογική διαδικασία, ας ανταγωνιστούμε γόνιμα λοιπόν τον διπλανό μας βελτιώνοντας τις υπηρεσίες μας, την ποιότητά μας δηλαδή και την εξυπηρέτηση. Και μέχρι να βρεθεί και κάποιος δήμαρχος να νοιαστεί πραγματικά γι αυτόν τον τόπο ας προσπαθήσουμε να μην επιβαρύνουμε το περιβάλλον με τα σκουπίδια μας και τις ασχήμιες μας, ας νοικοκυρευτούμε, ας καθαρίσουμε και το απέναντι πεζοδρόμιο, ας επιδιορθώσουμε κάτι χαλασμένο, κι ας κοιτάξουμε πως φαίνεται το σπιτικό μας, η επιχείρισή μας, το χωράφι μας, η αποθήκη μας από κει απέναντι, όπως κάνανε οι γιαγιάδες μας.

Ας αφήσουμε τα μονοπάτια μας ελεύθερα, ας ξαναρχίσουμε να βάζουμε λουλούδια και μποστάνια στις αυλές μας, ας ακολουθούμε τα έθιμα, τα δικά μας με σεβασμό, κι ας μην αναβιώνουμε ξένα, ας χαμηλώσουμε τα μεγάφωνα στα πανηγύρια κι ας υψώσουμε τα φυσικά όργανα και τις φωνές μας, ας φτιάξουμε έναν στεγανό βόθρο για τα λύματά μας, ας επιδιορθώσουμε το σπιτάκι μας με τα έπιπλα της γιαγιάς μας, βάφοντάς τα όμορφα. Ας αρνηθούμε δυναμικά της εξορύξεις υδρογονανθράκων και των μεγαλοεπενδυτών που θα καταστρέψουν την ομορφιά αυτού του τόπου αλλά και μας τους ίδιους. Ας μάθουμε την ιστορία μας κι ας κοιτάμε και λίγο πίσω, αυτό που ήμασταν. Απλά πράγματα, λίγη οργάνωση θέλει και αγάπη, όλοι μαζί, όπως είμαστε.

 


δημιουργός της σελίδας Kefalonia by Anna

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0