Σκηνές αυθεντικού ροκ στο Αργοστόλι από “Μωρά στη Φωτιά” και Στέλιο Σαλβαδόρ.

Σκηνές αυθεντικού ροκ στο Αργοστόλι από “Μωρά στη Φωτιά” και Στέλιο Σαλβαδόρ.

Τα "Μωρά στη Φωτιά" και ο Σαλβαδόρ παραμένουν οι πύρινες φλόγες που καίνε βαθιά μέσα μας, μνήμες, όνειρα, ενοχές και τύψεις. 

Αυθεντικές στιγμές της πιο… καυτής εκδοχής του σύγχρονου ελληνικού ροκ αναμένεται να απολαύσουν οι φίλοι και φίλες της σύγχρονης ροκ σκηνής εδώ στην Κεφαλονιά, σε έναν χώρο που τείνει να εξελιχθεί (αν δεν τα έχει καταφέρει ήδη) ως ένα αντάξιο των γνωστών μουσικών σκηνών της Αθήνας, μουσικό και συναυλιακό στέκι.

Είναι τα θρυλικά-πλέον- “Μωρά στη Φωτιά” και ο Στέλιος Σαλβαδόρ Παπαϊωάννου, από τους πιο αντιπροσωπευτικούς διαχρονικά εκφραστές της εξαιρετικής παρουσίας του ελληνικού ροκ στα μουσικά πράγματα για πάνω από 30 χρόνια, που “ανεβαίνουν” την Παρασκευή 25 Οκτωβρίου στο , για να βάλουν…  φωτιά  με τον στίχο, την μουσική και την ερμηνεία του Σαλβαδόρ, στην μουσική σκηνή του

Τα γνωστά και αγαπημένα, πύρινα στο περιεχόμενο και άκουσμά τους, Μωρά στη Φωτιά, έχοντας στην πλάτη τους από το 1984 σημαντικά κομμάτια της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού ροκ, επιμένουν ακόμη και σήμερα στην αυθεντικότητα ενός είδους που δεν μπορεί να γεράσει, ούτε και ξεπουλήθηκε στο εμπόριο των εταιριών του χώρου. Την ίδια στιγμή μάλιστα, που ο “καυτός” στίχος τους, τα λόγια δηλαδή που “δανείζονται” στην άγρια ομορφιά των ροκ ακουσμάτων, όχι απλά παραμένει επίκαιρος στα μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα των ημερών μας, αλλά προσαρμόζεται με απόλυτη πίστη στα ακόμη μεγαλύτερα αδιέξοδα ενός κόσμου που παραμένει σκληρός, όχι όμως και… ροκ.

Η ιδιαίτερη… περίπτωση του… φλογισμένου Σαλβαδόρ, όνομα που “φέρει” από το 1986 ο Στέλιος Παπαϊωάννου από τον Καταλανό Σαλβαδόρ Πουτς Αντίκ ο οποίος εκτελέστηκε από το καθεστώς του  Φράνκο, δεν είναι τυχαία. Και πως να είναι, άραγε, όταν ο ίδιος δίνει το αδιάλειπτο παρών  στην μουσική σκηνή της χώρας μας από το 1985 ως συνθέτης, στιχουργός, μπασίστας, ερμηνευτής, μουσικός και φυσικά, όλα αυτά τα χρόνια, ως το μόνο δυναμικά και σταθερά μέλος της αγαπημένης αυτής μπάντας. Διατηρώντας παράλληλα ένα άλλο ταλαντούχο και αυτό προνόμιο, να μην κουράζει με περιττές εμφανίσεις ή “επαγγελματικές” (ακόμη και βιοποριστικές) υποχρεώσεις, να μην επαναλαμβάνει την τέχνη, το μεράκι αλλά και το περιεχόμενο της δουλειάς του, αλλά να εμφανίζεται είτε δισκογραφικά είτε συναυλιακά, μόνο όταν ο ίδιος και η μουσική που πιστά υπηρετεί, έχει κάτι καινούργιο να.. πει και πιο συγκεκριμένα να τραγουδήσει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ότι η μόλις δεύτερη δισκογραφική δουλειά του “βγήκε” μόλις το 1999, οι Θεατρίνοι, περιέχοντας μάλιστα μελοποιημένα ποιήματα του Οδυσσέα Ελύτη του Γιώργου Σεφέρη  και του  Κώστα Καρυωτάκη.

Και μιας και μιλάμε για την ζωντανή ιστορία της σύγχρονης ελληνικής ροκ σκηνής να θυμίζουμε κάτι που για τους λάτρεις του είδους δεν ξεχνιέται, πως το 1993 κι έχοντας ο Παύλος Παυλίδης (που δημιούργησε τα Ξύλινα Σπαθιά) αποχωρήσει από τα Μωρά ήδη από το 1988, ο Σαλβαδόρ και ο Παυλίδης οδηγήθηκαν σε πλήρη ρήξη που έφτασε μέχρι και τις Δικαστικές αίθουσες, καθώς στο  πρώτο δίσκο των Ξύλινων Σπαθιών, Ξεσσαλονίκη, ο Παυλίδης πρόσθεσε ορισμένα τραγούδια του Σαλβαδόρ (“Αδρεναλίνη” ), χωρίς την άδειά του ή την αναγραφή του ονόματός του.

Αυτές λοιπόν τις μεγάλες στιγμές ροκ θα ζήσουμε σε μόλις λίγες ημέρες και στο Αργοστόλι, σε μια μοναδική εμφάνιση που ακόμη και ο πιο δύσκολος ακροατής του ελληνικού ροκ θα πεισθεί, ότι τα Μωρά στη Φωτιά και ο Σαλβαδόρ, παραμένουν οι πύρινες φλόγες που καίνε βαθιά μέσα μας, μνήμες, όνειρα, ενοχές και τύψεις.

Το χουμε άλλωστε ξαναπεί,  ο αληθινά πολιτικός στίχος και το αυθεντικό ροκ, ζουν ακόμη και ζουν μέσα και γύρω μας…

 

Σταύρος Αντύπας/Κεφαλονίτικα Νέα

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0