Εξορύξεις: Επεισοδιακή απόφαση που δεν έπεισε από το Περιφερειακό Συμβούλιο

Εξορύξεις: Επεισοδιακή απόφαση που δεν έπεισε από το Περιφερειακό Συμβούλιο

Σε μία επεισοδιακή συζήτηση με πολλές εντάσεις, που όμως θύμιζε, για πολλούς, κακοσκηνοθετημένη θεατρική παράσταση με προαποφασισμένο φινάλε, το ψήφισε εχθές, ουσιαστικά, υπέρ των εξορύξεων στο Ιόνιο, έστω και με επιφυλάξεις. («Θετική, αλλά με τηρούμενες όλες τις αυστηρές προϋποθέσεις ασφάλειας και οικονομική ενίσχυση των περιοχών)».

Κι αυτό, την ώρα που στην αίθουσα βρίσκονταν πάνω από εκατό πολίτες που έφεραν μαζί τους χιλιάδες υπογραφές από την , την και τη , δήμαρχοι της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, οι οποίοι μετέφεραν στο Συμβούλιο την αντίθετη γνώμη για τις εξορύξεις των δημοτικών συμβουλίων και των τεσσάρων δήμων, αλλά και μεγάλη αστυνομική δύναμη.

Αποδυνάμωση δημάρχων και χιλιάδων πολιτών

Η «παράσταση» φάνηκε ότι θα είναι κακοσκηνοθετημένη από την αρχή, όταν αγνοήθηκαν οι εισηγήσεις των Ανοιχτών Συνελεύσεων κατά των εξορύξεων αλλά και των τεσσάρων δημάρχων και επιλέχθηκαν αυτές τις Λαϊκής Συσπείρωσης και της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς για το Ιόνιο. Οι εισηγήσεις των δύο (για την ακρίβεια πέντε – Ανοικτή Συνέλευση και οι τέσσερις δήμοι ) φορέων διαβάστηκαν στη συνεδρίαση αλλά δεν τέθηκαν σε ψηφοφορία, κάτι που έχουμε δει σε άλλες συνεδριάσεις π.χ. των δημοτικών συμβουλίων, όταν οι αντιδράσεις πολιτών ενσωματώνονται σε εισηγήσεις παρατάξεων και ψηφίζονται ως έχουν.

Αντίθετα ακόμη και αυτοί που τάχθηκαν κατά των εξορύξεων (Λαϊκή Συσπείρωση, Αντικαπιταλιστική Αριστερά και ΑΝΑΣΑ) έθεσαν στην ψηφοφορία δύο διαφορετικές δικές τους προτάσεις, μην πετυχαίνοντας καν ένα ενιαίο πολιτικό μέτωπο κατά των εξορύξεων. Στην εξέλιξη και στην ψηφοφορία η Αντικαπιτιλιστική Αριστερά τελικά υποστήριξε και υπερψήφισε την εισήγηση-πρόταση της Λαικής Συσπείρωσης.

Όλο αυτό, διευκόλυνες τους πιθανούς «αντάρτες» των τριών παρατάξεων (της κ. Κράτσα, του κ. Αλεξάκη και του Κ. Σπύρου), αφού, όπως καταγγέλθηκε και στη συνεδρίαση, ήταν πιο εύκολο να ψηφίσουν ενάντια στο ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ΑΝΑΣΑ, παρά να σταθούν απέναντι στους χιλιάδες πολίτες που αγωνιούν για το μέλλον των νησιών τους. Ευθύνη φυσικά γι’ αυτό φέρουν και οι παρατάξεις του «όχι» οι οποίοι δεν υιοθέτησαν τις εισηγήσεις της Ανοιχτής Συνέλευσης αλλά επέλεξαν να «κατεβάσουν» δικές τους και μάλιστα διασπασμένοι. Έτσι κι αλλιώς όμως, το παιχνίδι φαινόταν από την αρχή ότι ήταν χαμένο…

Προμελετημένη «έλλειψη μελέτης»

Το δεύτερο στοιχείο που θύμισε μάλλον κακοστημένη φάρσα ήταν αυτό που έγινε με την ανάγκη… ενημέρωσης των περιφερειακών συμβούλων των τριών παρατάξεων που ψήφισαν «ναι», οι οποίοι αδυνατούσαν να πείσουν ακόμη και τους εαυτούς τους για αυτό που διαδραματιζόταν στην αίθουσα. Από τη μία δήλωναν ουσιαστικά, «ανενημέρωτοι» και ζητούσαν να… ενημερωθούν (λίγους μήνες πριν ξεκινήσουν οι έρευνες στο Ιόνιο) κουβαλώντας γι’ αυτό το λόγο εκπροσώπους του υπουργείου και της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων από την Αθήνα, από την άλλη όμως, ήταν φανερό από την πορεία της συζήτησης ότι το «ναι» ήταν προαποφασισμένο, έστω κι αν προστέθηκαν σ’ αυτό ορισμένοι αόριστοι όροι για την «ασφάλεια του περιβάλλοντος».

Η περιφερειάρχης , είχε δώσει άλλωστε από την αρχή τη γραμμή υπέρ των εξορύξεων, έστω και τόσο εκείνη όσο και άλλοι σύμβουλοι των παρατάξεων που την στηρίζουν, έμμεσα ή άμεσα, προσπαθούσαν μάταια να χαϊδέψουν τ’ αυτιά των πολιτών που διαμαρτύρονταν, λέγοντάς τους ότι «είναι χρήσιμη η διαμαρτυρία τους» και ότι «την ακούν με μεγάλο ενδιαφέρον».

Από την άλλη, οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων δεν μπόρεσαν σε καμία περίπτωση να πείσουν τους πολίτες με αυτά που είπαν, αφού από τη μία πλευρά οι διακοπές λόγω έντασης  ήταν συχνές, από την άλλη τα επιχειρήματα που έθεσαν ήταν μάλλον γενικόλογα και εύκολα καταρρίπτονταν ή αμφισβητούνταν από όσους γνωρίζουν τα θέματα.

Και αυτό που δεν μπόρεσαν σε καμία περίπτωση να πείσουν είναι το κεντρικότερο ζήτημα: Αν υπάρχει,μεγάλο ή μικρό, ρίσκο για το μέλλον των νησιών του Ιονίου και πού μπορεί να οδηγήσει αυτό το ρίσκο.

Οι διαδηλωτές, δικαιολογημένα διαμαρτυρήθηκαν γιατί η χθεσινή συνεδρίαση θύμιζε περισσότερο ημερίδα ενημέρωσης παρά συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου όπου όμως έχει κληθεί μόνο η μία πλευρά για να μιλήσει. Αν το Περιφερειακό Συμβούλιο ήθελε να κάνει μια ολοκληρωμένη και αντικειμενική «ημερίδα ενημέρωσης», έστω κι αν το θέμα «καίει» εδώ και χρόνια και οι σύμβουλοι ήταν υποχρεωμένοι να είναι ήδη «ενημερωμένοι»,  έπρεπε να καλέσουν επιστήμονες και από την άλλη πλευρά, καθώς και περιβαλλοντικές οργανώσεις που έχουν ταχθεί ανοιχτά εναντίον των εξορύξεων. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε, δείχνοντας ότι η… ενημέρωση αυτή έγινε για τα μάτια του κόσμου αλλά και για τα… αυτιά των περιφερειακών συμβούλων που θα ψήφιζαν υπέρ των εξορύξεων.

Έτσι οι διαμαρτυρίες ήταν πολλές, οι πολίτες  σε κανένα σημείο δεν πείστηκαν την ώρα που ο πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου κατέβαλε, φιλότιμες, η αλήθεια είναι, προσπάθειες για να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία. Μία διαδικασία όμως που φάνηκε να μην είναι πειστική.

Πλην Κουρή, Δρακουλόγκωνα, Λαϊκής Συσπείρωσης και ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Οι μόνοι οι οποίοι συνεχίζουν να κρατούν μία καθαρή και σταθερή γραμμή, χωρίς «ήξεις, αφίξεις» κατά των εξορύξεων είναι οι πρώην αντιπεριφερειάρχες: και , η Λαϊκή Συσπείρωση και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ειδικά ο Σωτήρης Κουρής, πήγε για μία ακόμη φορά κόντρα στην παράταξή του, μιλώντας εναντίον των εξορύξεων, αν και στο τέλος δεν ήταν παρών στην ψηφοφορία. Απών από την ψηφοφορία ήταν επίσης και ο .

Η παράταξη της ΑΝΑΣΑ, ψήφισε εχθές κατά των εξορύξεων αλλά έχει χρεωθεί από το παρελθόν και χρεώθηκε κι εχθές από τους διαδηλωτές, αναποφασιστικότητα, για να μην πούμε διγλωσσία, όταν είχε την εξουσία της Περιφέρειας στα χέρια της, ενώ για μία ακόμη φορά σχολιάστηκε η παρουσία του περιφερειάρχη Θόδωρου Γαλιατσάτου στις εκδηλώσεις… εταιρικής ευθύνης των πετρελαϊκών εταιρειών. Ο ίδιος ισχυρίστηκε για μία ακόμη φορά ότι η προηγούμενη περιφερειακή αρχή ήταν η μόνη που είπε «όχι» στις περιβαλλοντικές μελέτες και ότι έθεσε συγκεκριμένους όρους που μπήκαν τελικά στις συμβάσεις, κάτι που ισχύει σε ένα βαθμό, όμως αυτό από πολλούς θεωρείται «στάχτη στα μάτια» και «κωλοτούμπα», ειδικά μετά την ακραία αντιεξορυκτική ρητορική που ακολουθούσε η ΑΝΑΣΑ πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014. Ο κ. Γαλιατσάτος, ξαναθυμήθηκε τα «κινήματα», όντας πλέον στην αντιπολίτευση, ενώ όσο ήταν στο τιμόνι της περιφέρειας απείχε χαρακτηριστικά από τις εκδηλώσεις τους, για να μην πούμε ότι ήταν «απέναντι». Ειδικά μάλιστα για το θέμα των περιβαλλοντικών οργανώσεων, ενώ το 2014 μιλούσε με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτές (π.χ. Greenpeace), στη συνέχεια υπονόμευσε τη θέση τους και τις έβαλε απέναντι.

Άλλωστε ήταν χαρακτηριστικό ότι, για μία ακόμη φορά, διακόπηκε η ομιλία του από το σύνθημα «άσε το πετρέλαιο στον πάτο, Γαλιατσάτο, Γαλιατσάτο», την ώρα που εκείνος δήλωνε και ψήφιζε πλέον κατά των εξορύξεων.

Στα θετικά της παρουσίας της ΑΝΑΣΑ πάντως χρεώνεται η πρόταση για δημοψήφισμα στα για το θέμα.

Τα έβαλε με το ΚΚΕ

Ο τ. περιφερειάρχης υπέπεσε σε άλλο ένα «λάθος» (που μόνο λάθος δεν ήταν) κάνοντας επίθεση στην Λαϊκή Συσπείρωση, και κατηγορώντας την για διγλωσσία, διαστρεβλώνοντας όμως την πραγματικότητα. Ο Περιφερειάρχης χρησιμοποίησε το επιχείρημα ότι η Λαϊκή Συσπείρωση δήλωνε αρχικά υπέρ της κρατικής εκμετάλλευσης των πετρελαίων, όμως η αλήθεια είναι ότι εδώ και αρκετό καιρό το ΚΚΕ αλλά και η Λαϊκή Συσπείρωση, τόσο τοπικά όσο και κεντρικά έχει δηλώσει ότι, ειδικά για το Ιόνιο, λόγω των περιβαλλοντικών κινδύνων τάσσεται κατά των εξορύξεων.

Άλλωστε εχθές, η εισήγηση αλλά και η παρουσία της Αλεξάνδρας Μπαλού μάλλον ήταν από τις πιο θετικές στη διαδικασία, με ξεκάθαρη θέση και καλή επαφή με τα αιτήματα των πολιτών.

Φάουλ από τον βουλευτή

Την οργή των διαδηλωτών προκάλεσε ο βουλευτής Κεφαλονιάς , ο οποίος σε προεκλογική του ομιλία είχε ταχθεί «καταρχήν εναντίον των εξορύξεων», κάτι που άλλαξε στη συνέχεια ψηφίζοντας υπέρ της κύρωσης της σύμβασης, βγάζοντας μάλιστα μια δεκαπεντασέλιδη ανακοίνωση για να δικαιολογήσει την ψήφο του. Δεν ήταν αυτό όμως που εξόργισε τους διαδηλωτές αφού ο ίδιος είχε φροντίσει να αφήσει το απαραίτητο «παραθυράκι» στην προεκλογική του δήλωση. Αυτό που εξόργισε είναι ότι κατηγόρησε όσους διαφωνούν, ότι ανήκουν σε συγκεκριμένο κομματικό χώρο, κάτι που απέχει χιλιόμετρα από την πραγματικότητα. Τα μέλη της Ανοιχτής Συνέλευσης που αφήνουν τις εργασίες τους, τρέχοντας για να κάνουν τη δουλειά των… «ανενημέρωτων» πολιτικών, αλλά και οι χιλιάδες πολίτες που έχουν υπογράψει ήδη κατά των εξορύξεων ανήκουν σε όλες τις πολιτικές αποχρώσεις και παρατάξεις.

Εκτός κι αν θεωρεί «αριστερούς», «κομμουνιστές», «αναρχικούς» ή δεν ξέρουμε τι άλλο, αφού δεν διευκρίνισε ποιος είναι ο «συγκεκριμένος πολιτικός χώρος», όλους όσους υπέγραψαν. Ώρα είναι ν’ ακούσουμε ότι ο Σωτήρης Κουρής που συμμετείχε ενεργά στις συνελεύσεις της Ανοιχτής Συνέλευσης ή ο Γεράσιμος Τιμοθεάτος, ο , ο και ο είναι… «σταλινομαδούροι», «κομμουνισταί» ή «αναρχομπαχαλάκηδες».

Συγκινητική η παρουσία της Ιθάκης και της Λευκάδας

Ενδεικτικό της μεγάλης αγωνίας που υπάρχει στα νησιά του Ιονίου για το θέμα είναι και η συγκινητική παρουσία κατοίκων από την Λευκάδα και την Ιθάκη, οι οποίοι, κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, ήρθαν στην Κεφαλονιά, και διατράνωσαν την αντίθεσή τους προς τις εξορύξεις.

Ειδικά ο εκπρόσωπος της Λευκάδας Μιχάλης Μαραγκάκης, που έθεσε τους κινδύνους από την εξόρυξη υδρογονανθράκων για το περιβάλλον και την ανάπτυξη των νησιών ήταν πραγματικά συγκινητικός και κέρδισε δίκαια το ζεστό χειροκρότημα των πολιτών.

Το παραμύθι του «Ταµείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών»

Στη χθεσινή συζήτηση, αλλά και σε άλλες, έχει ακουστεί συχνά και η ιστορία με το «Ταµείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών», το οποίο υποτίθεται ότι θα ενισχύσουν τα έσοδα από τις εξορύξεις. Αυτό, στην πραγματικότητα είναι ένα καλοστημένο παραμύθι, αφού το ασφαλιστικό σύστημα στηρίζεται και θα συνεχίζει να στηρίζεται από το κράτος, εκτός κι αν ακολουθηθεί η πρακτική κωμικοτραγικών δικτατορίσκων της Λατινικής Αμερικής. Το εφεύρημα της «Αλληλεγγύης των Γενεών» έχει προβλεφθεί μόνο και μόνο για να χρυσωθεί το χάπι των εξορύξεων. Πέρα από το γεγονός ότι τα έσοδα που θα έχει το Δημόσιο αλλά και οι τοπικές κοινωνίες από τις εξορύξεις είναι από πολλούς αμφισβητήσιμα, είναι αστείο να προφασίζεται κανείς το ασφαλιστικό ως λόγο για να προχωρήσουν οι εξορύξεις, και αυτό ακούστηκε εχθές συχνά, τόσο από την κ. Κράτσα όσο και από άλλους συμβούλους που ψήφισαν «ναι».

Στην πραγματικότητα τα όποια έσοδα από τις εξορύξεις αποτελούν δημόσια έσοδα και αυτός που ορίζει το πώς αυτά θα διατεθούν είναι το κράτος. Γιατί ακόμη κι αν αυτά τα έσοδα πάνε στο ασφαλιστικό, αυτό θα αποδεσμεύσει κάποιο άλλο κρατικό κονδύλι που θα προοριζόταν γι’ αυτό το λόγο. Οι τσέπες δηλαδή αλλάζουν όχι η ουσία. Άλλωστε, υποτίθεται ότι η Ελλάδα έχει βγει από τα μνημόνια και καθορίζει η ίδια την οικονομική πολιτική που θα ακολουθήσει. Ναι, τα έσοδα μπορεί να ενισχύσουν τον κρατικό προϋπολογισμό μέχρι ένα βαθμό, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με ακρίβεια το ποιος θα είναι αυτός ο βαθμός, κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τι έσοδα θα χαθούν π.χ. από τον τουρισμό ή τη βλάβη του πρωτογενή τομέα ενώ η σύνδεση των εσόδων με την… «αλληλεγγύη των γενεών» έχει μόνο προπαγανδιστικό χαρακτήρα.

Ακόμη κι αν η σημερινή κυβέρνηση, για παράδειγμα, αποφάσιζε να διαθέσει τα έσοδα των εξορύξεων στην ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας (που είναι και το φόρτε της), και όχι στο ασφαλιστικό, τότε τα κονδύλια που προορίζονταν για τα σώματα ασφαλείας θα μπορούσαν να ενισχύσουν αυτά το ασφαλιστικό.

Το μέλλον των παιδιών μας

Είναι φανερό, σε όσους έχουν καθαρά μάτια και βλέπουν, ότι το κίνημα που έχει δημιουργηθεί κατά των εξορύξεων δεν έχει κομματικά χαρακτηριστικά. Το μόνο που ενώνει όλους αυτούς τους ανθρώπους είναι η αγωνία τους για το μέλλον των παιδιών τους. Στις ανοιχτές συνελεύσεις των νησιών του Ιονίου, οι οποίες αποτελούνται στην συντριπτική τους πλειοψηφία από μη κομματικοποιημένα μέλη, υπάρχουν άνθρωποι που είναι υπέρ της επιχειρηματικότητας, της όποιας οικονομικής ανάπτυξης, άνθρωποι με νεοφιλελεύθερες λογικές, μαζί με ανθρώπους πιο ενεργούς στα περιβαλλοντικά θέματα, αριστερούς, κεντροαριστερούς, ακομμάτιστους, κλπ. Πρόκειται δηλαδή για ένα μεγάλο και απλωμένο πολιτικά σύνολο από απλούς ανθρώπους της καθημερινότητας που το μόνο που τους ενώνει είναι το ενδιαφέρον για τον τόπο τους και ο φόβος για το μέλλον του τόπου τους.

Πώς θα τους γράψει η Ιστορία;

Το Περιφερειακό Συμβούλιο Ιονίων Νήσων με την χθεσινή του απόφαση αναμετριέται με την Ιστορία. Ο κίνδυνος ενός ατυχήματος αλλά και οι κίνδυνοι από την ίδια την εξορυκτική και ερευνητική διαδικασία παραμένουν ζωντανοί. Κανείς δεν έχει μπορέσει μέχρι σήμερα να μηδενίσει το ρίσκο όσο κι αν πολλοί προσπαθούν να πείσουν ότι σε μία περιοχή με τέτοια σεισμικότητα και τόσο μεγάλα βάθη οι εξορύξεις θα είναι… περίπατος στο πάρκο, λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας. Και μάλιστα το ρίσκο, όσο μικρό ή μεγάλο κι αν είναι για τα νησιά, μπορεί να σημάνει το τέλος της ιστορίας τους, τουλάχιστον όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα.

Οι περιφερειακές αρχές σε άλλες «πολιτισμένες» περιοχές της Ευρώπης έχουν καταφέρει να ανατρέψουν αποφάσεις και συμβάσεις, και να σταματήσουν εξορύξεις και γεωτρήσεις, θέτοντας ως βασικά ζητήματα το περιβάλλον αλλά και τον τουρισμό. Εχθές η περιφερειάρχης Ρόδη Κράτσα και οι περιφερειακοί σύμβουλοι που ψήφισαν «ναι», αλλά και όσοι σύμβουλοι έχουν κρατήσει μέχρι σήμερα μεσοβέζικη στάση, παίζοντας πολιτικά παιχνίδια με την κεντρική εξουσία, αναμετρούνται, όχι μόνο με την ιστορία των νησιών, αλλά και με την δική τους προσωπική πολιτική ιστορία η οποία μένει να δούμε αν θα γραφτεί, όπως αναμένουν οι ίδιοι, με χρυσά, ή όπως φοβούνται πολλοί, με γκρίζα ή και μαύρα γράμματα.

Λ.Α. – Κεφαλονίτικα Νέα

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 3
DISQUS: 0