Μια “άλλη” Κεφαλονιά, σε θεατρικό σανίδι της Αθήνας, “μιλά” για όσα μπορεί και να ξεχάσαμε.

Μια “άλλη” Κεφαλονιά, σε θεατρικό σανίδι της Αθήνας, “μιλά” για όσα μπορεί και να ξεχάσαμε.

Είναι η Ελένη Παργινού που δυο χρόνια μετά την παρουσίαση στο Μουσικοθεατρικό Φεστιβάλ στο Δημοτικό Θέατρο "ο Κέφαλος" (Νοέμβριος 2017) της παράστασή της "Βόυτσεκ" (Woyzeck),  ταξιδεύει το αντι-αυταρχικό καλλιτεχνικό της όραμα, το "Βόυτσεκ", αυτή τη φορά στην Αθήνα, στο θέατρο Ροές, από τις αρχές του επόμενου μήνα. 

Μια άλλη… Κεφαλονιά, γεμάτη ταλέντο, υψηλή καλλιτεχνική αισθητική, θεατρική παιδεία και δημιουργικό πάθος, ανοίγει τους “ορίζοντές” της έξω από το νησί, μεταφέροντας τη δική της ματιά σε ένα σπουδαίο έργο, μια θεατρική “μίμηση πράξεως” που μιλάει ακόμη και στις  “αλλιώτικες” αυτές εποχές, με γλώσσα διαφορετικά… πολιτική, για την κοινωνία, τη βία, τις ακρότητες, τον παραλογισμό, τα αδίστακτα και ανθρωποφάγα συστήματα εξουσιών και φυσικά την αδικία.

Είναι η που 2 χρόνια μετά την παρουσίαση στο Μουσικοθεατρικό Φεστιβάλ στο Δημοτικό “ο Κέφαλος” (Νοέμβριος 2017) της παράστασή της “Βόυτσεκ” (Woyzeck),  ταξιδεύει το  αντι-αυταρχικό καλλιτεχνικό της όραμα, το “Βόυτσεκ”, αυτή τη φορά στην Αθήνα, στο θέατρο Ροές, από τις αρχές του επόμενου μήνα.

Η Ελένη Παργινού, με την επιλογή της αυτή, εμμένει στην  ιστορία του στρατιώτη Γιόχαν Κρίστιαν Βόυτσεκ όπως την μεταφέρει στο έργο του ο Φράντς Μπύχνερ, μια πραγματική ανθρώπινη τραγωδία με έντονες κοινωνικές αναφορές, καταδεικνύοντας τον άνθρωπο-αντιήρωα απέναντι στην εξουσιαστική συμπεριφορά μιας κοινωνίας που τον ωθεί στην τρέλα και τον παροξυσμό μετατρέποντάς τον σε δολοφόνο. Επιμένοντας, δηλαδή,  να “μιλά” σκηνοθετώντας, για πολλά από εκείνα που κοινωνίες ολόκληρες έχουν κατακτήσει ή  έχουν θυσιάσει και που αρκετά συχνά, δίνουν την εντύπωση πως λησμονούν. Η πιο καλά, που θέλουν να λησμονούν.

Και φυσικά, επιχειρώντας για μια ακόμη φορά από το θεατρικό αυτό “παράδειγμά”της, να καταδείξει αν και αντίστροφα πλέον, αυτό που “έθιξε” με την προηγούμενη καλλιτεχνική “μεταφορά” της, το αριστούργημα του Κάφκα “Αναφορά σε μια Ακαδημία“, την σχέση ανθρώπου με την -κάθε λογής- ελευθερία, κατά συνέπεια και… εξουσία. Πραγματική ή μεταφορική, “εσωτερική” ή… εξωτερική.

Στο… εξωστρεφές αυτό δημιουργικό εγχείρημά της,  η Παργινού “συντροφεύεται” από τον επίσης “δικό” μας ταλαντούχο μουσικό Κώστα Φραντζή στο sound δesign και τη μουσική , ενώ τα σκηνικά/ κοστούμια, επιμελείται η  Μαρία Τερέζα Ντε Ροζάριο.

Τι αλήθεια, όμως, και κυρίως ποιος είναι ο Woyzeck για την ίδια τη δημιουργό;

Στ.Αντ/ Νέα

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0