Πόρτα… εξόδου από την υπουργό Πολιτισμού στην καλλιτεχνική “συνέργεια” μιας σπουδαίας Κεφαλονίτισας.

Πόρτα… εξόδου από την υπουργό Πολιτισμού στην καλλιτεχνική “συνέργεια” μιας σπουδαίας Κεφαλονίτισας.

Η ίδια, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η απερχόμενη διοίκηση, αναφέρθηκε στις συνέργειες, την κοινωνική προσφορά σε ευπαθείς ομάδες και πρόσφυγες, όπως και στο υψηλό καλλιτεχνικό και προσωπικό ήθος των συνεργασιών. 

Σάλο και έντονη κριτική στους καλλιτεχνικούς χώρους έχει προκαλέσει τις τελευταίες ημέρες η υλοποίηση της απόφασης της υπουργού Πολιτισμού της νέας κυβέρνησης, να απομακρύνει με… συνοπτικές, όπως αναφέρουν, διαδικασίες,  τα μέλη Δ.Σ, όπως και την καλλιτεχνική διεύθυνση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας, πριν καν λήξει η θητεία τους.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα και αναφορές από το πολιτιστικό ρεπορτάζ, η απερχόμενη πλέον διοίκηση έχει να καταγράψει μόνο θετικό αποτύπωμα τόσο στο “νοικοκύρεμα” του ΚΘΒΕ, όσο και στην καλλιτεχνική δημιουργία του, ενώ -θυμίζουμε- πως αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια είχε ορισθεί μια σπουδαία Κεφαλονίτισα, η κα
Η ίδια, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η απερχόμενη διοίκηση, αναφέρθηκε στις συνέργειες, την κοινωνική προσφορά σε ευπαθείς ομάδες και πρόσφυγες, όπως και στο υψηλό καλλιτεχνικό και προσωπικό ήθος των συνεργασιών.
Η  γεννήθηκε στην Κεφαλονιά. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Ιστορία- Αρχαιολογία. Από τα ιδρυτικά μέλη της ΘΕΣΠΙ (Θεατρική Συντροφιά Πανεπιστημίου Ιωαννίνων). Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Ωδείου Αθηνών (1990). Ιδρυτικό μέλος του Θεατρικού Οργανισμού Στιγμή. Είχε ορισθεί και στην συνέχεια ανανεωθεί  η θητεία της ως Αναπληρώτρια Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από τον Αύγουστο του 2015.
Κατά την ανάληψη των καθηκόντων της τότε είχε δηλώσει: «Η δύσκολη συγκυρία που ζούμε είναι η πραγματικότητά μας. Δούλεψα στο ΚΘΒΕ ως ηθοποιός και έζησα από μέσα τα προβλήματά του και την οικονομική δυσπραγία που το ταλανίζει. Η ευκαιρία που μου δίνεται να βοηθήσω προς μια νέα κατεύθυνση μεγαλώνει ταυτόχρονα και την ευθύνη μου απέναντι στους ανθρώπους αυτού του μεγάλου και ιστορικού θεάτρου αλλά και στο κοινό της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας. Θα προσπαθήσω να συμβάλλω ολόψυχα στην αντιμετώπιση των αντίξοων συνθηκών».
Διασκεύασε μαζί με τον Γιάννη Αναστασάκη το μυθιστόρημα του Τζέημς Θέρμπερ: “Τα 13 ρολόγια” (παραστάσεις στα ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, Πάτρας και Ιωαννίνων) και την “Τρελοβγενιώ” της Ινές Κανιατί ( παραστάσεις στο  Στοά –  Βασιλάκου και Κρατικό  Βορείου Ελλάδος) “Κριστέλα“. Γ’ Βραβείο Διηγήματος από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Συμμετείχε επίσης  στη συλλογή: “Ο φόβος του ξένου” (2014) “Τα λεφτά είναι φτωχά” , διήγημα από τις Εκδ. Ταξιδευτής, “Έλα στη θέση μου – 20 Ιστορίες για την αλληλεγγύη” (2015). Κατέκτησε τέλος Β’ Βραβείο Διασκευασμένου Σεναρίου της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος για την “Αιολική γη” του Η.Βενέζη. (2014). Έγραψε το θεατρικό έργο: “Ίσια δικαιώματα” που παρουσιάστηκε στο VAULT (2016-17).
Το 2017 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Στερέωμα το “Λιθόστρατο”, ένα βιβλίο με 33 εικόνες από μια γνώριμη διαδρομή στην Κεφαλονιά. Η ίδια γράφειΟ δρόμος με τους φοίνικες, η κεντρική πλατεία, το Λιθόστρατο και η πλατεία της Καμπάνας. Μια να πας- μια να γυρίσεις. Δυο γυναίκες -μάνα και κόρη- δεν αφήνουν κανένα ίχνος στο πέρασμά τους. Μόνο τον ήχο από τα τακούνια τους στα πλακάκια. Κι αυτή η διαδρομή θα αλλάξει για πάντα τη ζωή τους. Θα οδηγήσει σε μια νέα Ζωή. Γιατί όταν νικάει η ομορφιά δεν το αντέχουν οι άνθρωποι. Δεν ξέρουν τι να κάνουν. Και μετά έρχεται η απώλεια. Μήπως ντυνόμαστε στα μαύρα για να κουβαλάμε το σκοτάδι πάνω μας επειδή αφήνουμε μονάχους τους νεκρούς μας; Πώς αφήνουμε το δικό μας άνθρωπο να κοιμάται μονάχος κάτω από το χώμα και μεις γυρνάμε σπίτι; Πώς γίνεται; Να αφήνεις το αίμα σου κάτω από το χώμα, τόσο απροστάτευτο και συ να επιστρέφεις σαν να μην έχει συμβεί τίποτα; Εσύ να επιστρέφεις και να συνεχίζεις να ανασαίνεις;
 
Στο βιβλίο της αυτό είχαμε αναφερθεί τον Ιούνιο του 2017. Ας δούμε τι έγραψε για το “Λιθόστρατο” η συντάκτης μας Δήμητρα Σταυρίδου: 
 
“…Η αφήγηση ξεκινά με ύφος στακάτο και περιγραφικό αλλά όσο προχωρά η ιστορία γίνεται όλο και πιο εσωτερική: τα γεγονότα πλέκονται γύρω από μύθους και τοπικές παραδόσεις, λαϊκές αφηγήσεις, παιδικά παραμύθια και όνειρα του ύπνου και του ξύπνιου, επιθυμίες και πάθη που άλλοτε οδηγούν τους χαρακτήρες στα επουράνια και άλλοτε τους βυθίζουν στα πιο βαθιά ερέβη του μυαλού… Την κεντρική ηρωίδα πλαισιώνουν λιγοστοί αλλά «φροντισμένοι» λογοτεχνικά χαρακτήρες: κυρίως η μητέρα της και ο πατέρας του παιδιού της, που μετά την τραγωδία, θα είναι όλοι τους διαφορετικοί…”. (Περισσότερα εδώ!)

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: