Ο Γενάρης που μάτωσε η Παιδεία.

Ο Γενάρης που μάτωσε η Παιδεία.

Σε τίτλους ο Γενάρης που μάτωσε η παιδεία.

Ιστορικούς και όχι μόνο συνειρμούς προκαλεί το νέο Νομοσχέδιο αλλά και τα γενικότερα μέτρα της υπουργού Παιδείας και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αναφορικά με την .

Λίγο το… επίθετο του πρωθυπουργού, λίγο ο μήνας που φέρνει η υπουργός Παιδείας τα νέα μέτρα με κορυφαίο τουλάχιστον ως προς τις αντιδράσεις την αναγνώριση των πτυχίων των Κολεγίων ως ισότιμα των δημόσιων Πανεπιστημίων, η ιστορική μνήμη δεν θέλει και πολύ για να επιστρέψει πριν από σχεδόν 30 χρόνια, στον μακρινό Γενάρη του 1991, τότε που κυριολεκτικά μάτωσε η Παιδεία.

Ήταν, λοιπόν, ο χειμώνας του 1990-1991 και μια δέσμη μέτρων της τότε κυβέρνησης Μητσοτάκη, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, μεταξύ των οποίων και η προετοιμασία του εδάφους για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, όχι απλά ξεσήκωσε ένα τεράστιο αυθόρμητο κίνημα αντιδράσεων και ξεσηκωμού από μαθητές κυρίως αλλά και φοιτητές, εκπαιδευτικούς και γονείς, αλλά κυριολεκτικά έβαψε με αίμα τον αγώνα της ελληνικής κοινωνίας να μείνει όρθια η δημόσια εκπαίδευση και να μην περάσουν τα αντιδραστικά και συντηρητικά, όπως σχεδόν σύσσωμος ο τύπος  και η μαθητική κοινότητα είχε χαρακτηρίσει τα μέτρα του τότε υπουργού Παιδείας, Βασίλη Κοντογιαννόπουλου.

Μια άνανδρη και άγρια δολοφονία ενός καθηγητή, του Νίκου Τεμπονέρα και μάλιστα μέσα στο ίδιο το σχολείο,  οι νεκροί και οι φωτιές στο κέντρο της Αθήνας από τις αστυνομικές δυνάμεις σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, μια γενιά 16άρηδων που έγραψε τη δική της ιστορία και μια κυβέρνηση που δεν έλεγε να κάνει πίσω ακόμη και όταν το μαθητικό κίνημα έδειχνε πως δεν θα παραδώσει εύκολα την αγωνιστική του διεκδίκηση, συνθέτουν σε τίτλους τις λεπτομέρειες μια εποχής που πέρασε στην ιστορία ως ο χειμώνας που μάτωσε η παιδεία.

Φυσικά, από τότε άλλαξαν πολλά. Η πάγια και μακροχρόνια θέση μιας κυβέρνησης με δεξιά ή κεντροδεξιά χαρακτηριστικά για τα κολέγια και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δείχνει να περνά μετά από 30 χρόνια μάλλον… αναίμακτα, όχι όμως και αδιαμαρτύρητα. Και είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, πως όταν το καζάνι της παιδείας πάρει την πρώτη… βράση, τότε όλα είναι πιθανά. Ή μήπως όχι;

Ο τύπος της εποχής, ίσως και να κρύβει μια απάντηση:

 

Στ.Αντ/Κεφαλονίτικα Νέα

(από το προσωπικό αρχείο του Στ.Αντ)

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0