Παπανδρέου, Μητσοτάκης, Φλωράκης για την Τουρκία, τον πόλεμο, τις βάσεις και τις… εξορύξεις.

Παπανδρέου, Μητσοτάκης, Φλωράκης για την Τουρκία, τον πόλεμο, τις βάσεις και τις… εξορύξεις.

Η Κρίση στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας 33 χρόνια πριν.

Σκηνικό έντασης, κρίσης και επιφυλακής στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και στον ευρύτερο χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου στις μέρες μας και η κατάσταση κάθε άλλο παρά καθησυχαστική δείχνει.  Και μπορεί τα θερμά ή… ψυχρότερα επεισόδια με την γειτονική χώρα να έχουν μακρά ιστορία και θητεία σε έναν ευαίσθητο χώρο συμφερόντων για τις 2 χώρες αλλά και τις πολλές περισσότερες «προστάτιδες δυνάμεις», κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον καταλυτικό ρόλο στην έξαρση της κρίσης, των ενεργειακών θεμάτων που προέκυψαν και πιο συγκεκριμένα των αγωγών φυσικού αερίου και των εξορύξεων υδρογονανθράκων. Ακριβώς γιατί τα συμφέροντα είναι πολλά και για… πολλούς, την ίδια μάλιστα στιγμή που τα κυρίαρχα πολιτικά συστήματα στις δυο χώρες αλλά και πέρα από αυτές, έκαναν λόγο για γεωπολιτική αναβάθμιση και ασφάλεια με τον νέο ενεργειακό χάρτη.

Η τρέχουσα κρίσιμη συγκυρία δεν είναι η μοναδική στη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας μας, ούτε και οι αιτίες που την προκάλεσαν. Και μπορεί επίσημα, τουλάχιστον για τη χώρα μας,  το μόνο ανοιχτό θέμα να  είναι αυτό του ορισμού της υφαλοκρηπίδας, όμως για μια ακόμη φορά εξορύξεις και ενέργεια αρκούν για να προκαλέσουν ένα σοβαρό σκηνικό έντασης.

Ήταν λοιπόν Μάρτιος του 1987, πριν από περίπου 33 χρόνια όταν η   «μάθαινε» ότι η Ελλάδα ξεκινούσε γεωτρήσεις σε αμφισβητούμενα κατά την κρίση της ύδατα του Αιγαίου στα περίχωρα της Θάσου. Ως απάντηση, η στέλνει το  Σισμικ  να διεξάγει έρευνα στην περιοχή με συνοδεία τουρκικών πολεμικών πλοίων. Η κρίση μεγάλωνε και οι ένοπλες δυνάμεις των δύο χωρών βρίσκονταν σε κατάσταση συναγερμού, με την απειλή ενός πολέμου να έρχεται όλο και πιο κοντά.  Ήταν τότε που ο Έλληνας πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε διαταγή βύθισης του πλοίου σε περίπτωση που βρεθεί σε αμφισβητούμενα ύδατα διεκδικούμενα από την Ελλάδα, ενώ με απόφαση της κυβέρνησης έκλεισε και η βάση στη Νέα Μάκρη.

Πως όμως αντιμετώπισε και «είδε» το τότε πολιτικό σύστημα την κρίση αυτή με την Τουρκία;  Και πόσο χρήσιμο είναι σήμερα  να ανατρέξουμε στο μακρινό 1987, για να αντλήσουμε την τόσο πολύτιμη ιστορική γνώση;  Έχει αλλάξει, άραγε, ο τρόπος με τον οποίο θέτουμε πλέον τα εθνικά μας ζητήματα και αντιμετωπίζουμε μια κρίση σε ένα περιβάλλον σαφώς πιο… πολύπλοκο; Και πιο απλά, έχει την τόλμη το σημερινό πολιτικό σύστημα να «κλείσει» έστω και για λίγο μια βάση αμερικανικών και ΝΑΤΟικών συμφερόντων;

Η απάντηση ίσως και να μην είναι μια. Σε κάθε περίπτωση, οι τοποθετήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Χαρίλαου Φλωράκη, είναι μια αστείρευτη πηγή, έστω και για μεμονωμένα, προσωπικά συμπεράσματα. Ας τους ακούσουμε:

φωτο left.gr

Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθρο

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0