Στέλλα Οδ. Λιάτου: Μέρα γιορτής, θλίψης, περισυλλογής για τα Χαυδάτα.

Στέλλα Οδ. Λιάτου: Μέρα γιορτής, θλίψης, περισυλλογής για τα Χαυδάτα.

Το Ληξούρι θρηνεί την καταστροφή του Ιερού Ναού Υπέρ Θεοτόκου Τυπαλδάτων Χαυδάτων .

Μέρα γιορτής, θλίψης, περισυλλογής.

Στις 10 Φεβρουαρίου το εορτάζει τον πολιούχο άγιό του, τον Άγιο Χαράλαμπο.

Στις 10 Φεβρουαρίου 2020 το Ληξούρι θρηνεί την καταστροφή του Ιερού Ναού Υπερ Θεοτόκου Τυπαλδάτων Χαυδάτων .

Η απώλεια αυτή, εγείρει ανησυχίες και προβληματισμούς σχετικά με την ανάγκη προστασίας χώρων θρησκευτικού ενδιαφέροντος.

Σύμφωνα με την UNESCO ως πολιτιστική κληρονομιά ορίζει

«…την κληρονομιά φυσικών έργων και άυλων χαρακτηριστικών γνωρισμάτων μίας ομάδας ή κοινωνίας, που κληρονομούνται από τις προηγούμενες γενιές, διατηρούνται στο παρόν και απονέμονται στις μελλοντικές γενιές προς όφελός τους

Στο πεδίο της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, καταλυτικός παρανομαστής είναι η ευαισθησία και πληροφόρηση της κοινότητας.

Στις 15 Απριλίου 2019 συγκλονιστήκαμε από την καταστροφή λόγω πυρκαγιάς της Παναγίας των Παρισίων και άνοιξε ένας δημόσιος διάλογος σχετικά με την αποτελεσματική προστασία των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς. Το ανθρώπινο λάθος είναι μερικές φορές αναπόφευκτο και είναι και κατανοητό. Ακατανόητη είναι όμως η αποτυχία ενός συστήματος προστασίας και ασφάλειας που έχουν τέτοιας μεγάλης πολιτιστικής σημασίας χώροι. Ακατανόητη και αδικαιολόγητη είναι και η έλλειψη συστημάτων προστασίας αυτών.

Η καταστροφή του Ι.Ν. Υπερ Θεοτόκου Χαυδάτων είναι κομμάτι της γενικότερης παθογένειας στην ασφάλεια ή καλύτερα, στην συνειδητοποίηση ανάγκης θέσπισης πλαισίου προστασίας πολιτιστικών μνημείων, κινητών και ακίνητων, υλικών και άυλων και κατά πόσο αυτό το πλαίσιο κοινοποιείται στην κοινωνία, τον καλύτερο φύλακα.

Η UNESCO έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την προστασία των χώρων λατρείας. Σε σχετικό εγχειρίδιο (Securing heritage of religious interest, UNESCO 2012, Paris) αναφέρονται προτάσεις και τρόποι προστασίας και αποτελεσματικής φύλαξης χώρων, όπως εκκλησίες κτλ, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν διαφόρων ειδών δόγματα και θρησκείες και αυτό είναι τα χαρακτηριστικό που κάνει αυτούς τους χώρους πιο ευπρόσβλητους.

Σύμφωνα με το εγχειρίδιο αυτό, παρουσιάζονται κάποια από τα γενικά μέτρα που προτείνονται, ώστε η φύλαξη να γίνεται πιο αποτελεσματική:

  • Η απλή περιμετρική προστασία είναι πιο ασφαλής λόγω της λειτουργικότητάς της στο χώρο και της προσβασιμότητας

Ενημέρωση του κοινού για τα πολιτιστικά αγαθά, τη σημασία και την αξία τους

• Ακόμη και όταν δεν υπάρχουν επισκέπτες, καλό είναι να μη δίνεται η εντύπωση ενός έρημου τοπίου

• Πάντα είναι απαραίτητη η ανθρώπινη παρουσία φύλαξης, είναι αναντικατάστατη

• Ανοιχτοί προβολείς σε μνημεία ανοιχτού χώρου

• Χρησιμοποιείται μόνο μία είσοδος-έξοδος

• Ύπαρξη ηλεκτρονικής παρακολούθησης σε πόρτες και παράθυρα

Συναγερμός στην είσοδο

• Τήρηση διαδικασιών του φύλακα και απαραίτητος εξοπλισμός

• Όταν δεν υπάρχει αρκετή φύλαξη, ο χώρος λειτουργεί λιγότερες ώρες.

• Ειδική επιτήρηση σε μεγάλα γεγονότα, που υπάρχει συγκέντρωση πλήθους

Συσκευή ενεργοποίησης συναγερμού εύχρηστη και σε κατάλληλο σημείο, με σκοπό την ενεργοποίησή της μόνο σε περίπτωση ανάγκης (κρυφό σημείο, αποφυγή ενεργοποίησης χωρίς λόγο)

• Συναγερμοί με φωτοκύτταρα

• Συναγερμοί συνδεδεμένοι με το αστυνομικό τμήμα για άμεση επέμβαση

Βιντεοπαρακολούθηση (ως συμπληρωματικό στοιχείο ασφάλειας)

Και φυσικά απαιτείται σύστημα πυρανίχνευσης και πυροπροστασίας.

Κατόπιν τούτων, τίθεται αμείλικτο το ερώτημα: ποια η προστασία του Ι.Ν. ;

Στέλλα Οδ. Λιάτου

Ιστορικός – Αρχαιολόγος

Μ.Α. in Museum and Artefact Studies

ΣΧΟΛΙΑ

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0