Ατομική υγιεινή VS Θεσμική ευθύνη

Ατομική υγιεινή VS Θεσμική ευθύνη

Εκστρατεία με τα μέτρα πρόληψης και ατομικής υγιεινής έχουν εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα οι αρμόδιοι φορείς, με σκοπό την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προστασία του γενικού συνόλου από την μετάδοση του κορονοιού και τον περιορισμό της πιθανότητας αύξησης κρουσμάτων ασθενών και φορέων.

Η όλο και κλιμακούμενη αυτή εκστρατεία, σε αρκετές περιπτώσεις επικαλείται την ατομική ευθύνη των πολιτών, λιγότερο την συλλογική, ενώ ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα μέτρα καθαρισμού και πλυσίματος των χεριών με σαπούνια και ειδικά αντισηπτικά. Στις συστάσεις αυτές, ορθώς συμπεριλαμβάνεται και η ατομική υγιεινή των μικρών παιδιών, των μαθητών των δημοτικών σχολείων, όπως και των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Ειδικά για τους μαθητές όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, πέρα από το κλείσιμο σχολικών μονάδων ακόμη και για προληπτικούς λόγους όπως οι απολυμάνσεις που γίνονται αυτές τις ημέρες στα σχολεία πχ της Ιθάκης, η επίκληση της ατομικής και συλλογικής ευθύνης των μελών της σχολικής κοινότητας, δεν μπορεί με λογικούς όρους να αρκεί για να ανταποκριθεί στα απαραίτητα μέτρα κατά του κορονοιού.  Το αντίθετο, προκύπτει θεσμική και λειτουργική ευθύνη ακόμη και της τοπικής αυτοδιοίκησης, να λάβει στις σχολικές μονάδες τις απαραίτητες προφυλάξεις και να οργανώσει τις προϋποθέσεις που θέτουν οι αρμόδιοι επιστημονικοί αλλά και κοινωνικοί φορείς.

Και να μην πάμε μακριά, σε σχολεία δηλαδή που δε υπάρχουν καν εργαζόμενοι ή εργαζόμενες στην καθαριότητά τους κατά την διάρκεια λειτουργίας τους, όπως κατήγγειλαν σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων σχολείων στην Αττική.

Εδώ στην Κεφαλονιά, σε σχολικά συγκροτήματα η ευθύνη της λειτουργίας των οποίων ανήκει στους δήμους του νησιού, πόσο σίγουροι μπορούν να είναι οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και τα ίδια τα παιδιά, ότι η δική τους “ατομική ευθύνη” προσωπικής καθαριότητας θα συναντήσει την θεσμική ευθύνη των δήμων για τα μέσα της ατομικής υγιεινής των μαθητών; Και πόσο αποτελεσματικά μπορούν να είναι τα μέτρα καθαριότητας  όταν εφαρμόζονται στα σπίτια των μαθητών, αλλά όχι κατά την διάρκεια της παρουσίας τους στα σχολεία;

Το ερώτημα επομένως που προκύπτει είναι αν φρόντισαν οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, τοπικοί και περιφερειακοί, ανταποκρινόμενοι σε ένα αίσθημα ευθύνης να προμηθεύσουν τα σχολεία με όλα τα απαραίτητα είδη ατομικής υγιεινής, όπως αντισηπτικά, σαπούνια και έστω κάποιες μάσκες;

Την απάντηση την ξέρουν οι μαθητές, οι γονείς και οι κηδεμόνες και φυσικά οι δάσκαλοι και καθηγητές.

Στ.Αντ/Κεφαλονίτικα Νέα