Επί… “Μένουνε Κάλπες”.

Επί… “Μένουνε Κάλπες”.

Πληθαίνουν τις τελευταίες ημέρες οι δημοσιογραφικές αναφορές αλλά και οι επικοινωνιακές “συμβουλές” τόσο εξειδικευμένων όσο και “ανειδίκευτων” εκλογολόγων, σχετικά με την διενέργεια εθνικών εκλογών, αυτών που θα κεφαλαιοποιήσουν τα πολιτικά οφέλη και τις αντίστοιχες… ζημίες, από την διαχείριση της κατάστασης που προκάλεσε ο COVID-19.

Η “αλαζονεία” στην εξουσία ή αλλιώς η εξουσία της “αλαζονείας”, δεν είναι ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο. Ούτε φυσικά η ανοησία της.  Τα πολιτικά παιχνίδια ειδικά σε συνθήκες μιας βαθιάς και δραματικής κρίσης, αποκαλύπτουν τα κατώτατα ένστικτα αδηφάγων εξουσιομανών, που όσο κι αν επιδέξια τα συγκαλύπτουν, η πρόδηλη έπαρση τους μαζί με την ωφελιμιστική σκοπιμότητα, συνθέτουν ένα εντελώς παράλογο και συνάμα επικίνδυνο σκηνικό.

Ασφαλώς και για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, η πρόθεσή του ανεξαρτήτως του COVID-19 να… τρέξει σε εθνικές εκλογές το συντομότερο δυνατόν δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Αποφεύγοντας μετά βδελυγμίας, ιδεολογικής και όχι μόνο, το φάντασμα της απλής αναλογικής σε συνδυασμό με την φθορά του πολιτικού του χρόνου, πολύ πριν την έλευση της απειλής μιας ανεξέλεγκτης εγχώριας πανδημίας, σχεδίαζε τον κατάλληλο χρόνο για την προσφυγή στις κάλπες. Με τη σιγουριά πως όσο πιο νωρίς, τόσο καλύτερα για τον ίδιο και την κυβέρνησή του.

Θεμιτό θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί. Και αρκετά… αναμενόμενο. Δεν θα ήταν  ο πρώτος, ούτε θα είναι ο τελευταίος που αντιμετωπίζει την… δημοκρατία με την δική του… κοπτοραπτική. Όπως έκανε και ο προκάτοχός του με ένα… ολόκληρο δημοψήφισμα.

Τώρα, όμως, σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες που προφανώς θα κρατήσουν πολύ περισσότερο από όσο η επίσημη καραντίνα, συνιστά ακόμη και ένας πρώιμος εκλογικός σχεδιασμός πάνω στην εκμετάλλευση της πανδημίας, μια απολύτως κορυφαία ύβρη.  Και φυσικά, εμπαιγμό.

Γιατί ο ίδιος γνωρίζει εξαιρετικά, το ίδιο  και το επιτελείο του, ότι η επόμενη ημέρα μετά την υγειονομική κρίση, θα βρει  τον χάρτινο πύργο που σήμερα “στεγάζει” τον μύθο του επιτυχημένου κυβερνήτη, έκθετο στις τραγικές συνέπειες μιας …πανδημίας κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων. Με την απειλή μιας βαθιάς ύφεσης, την ανεργία, τα κλειστά μαγαζιά,  τις νέες “έκτακτες”-τακτικές εργασιακές σχέσεις και τα απομεινάρια διάφορων απαγορεύσεων, να σηματοδοτούν πέρα όλων των άλλων μια κατάσταση καθόλου εύκολα διαχειρίσιμη για τον ίδιο και τελείως αποπνικτική για τον λαό μας.

Στη νέα αυτή πιθανή πραγματικότητα, μια ανανεωμένη και νωπή λαϊκή εντολή, αναμφισβήτητα λύνει τα χέρια σε πολλούς. Κι εκείνοι που σήμερα επιχαίρουν και διακριτικά θριαμβολογούν ως “υπηρέτες δυο αφεντάδων“,  αύριο χωρίς το βάσανο μιας εκλογικής αποδοκιμασίας, θα έχουν το χρόνο να “υπηρετήσουν” αυτό το… ένα που γνωρίζουν καλά να κάνουν: Να εφαρμόσουν τις πολιτικές εκείνες που θα εξυπηρετούν συμφέροντα και αριθμούς και όχι ανθρώπους και πραγματικές ανάγκες. Τουλάχιστον για 4 (ανανεωμένα) χρόνια και μέχρι όλα πάλι να σχεδιαστούν για να… ξεχαστούν.

Ας είναι όμως, έστω και λίγο, πιο προσεκτικοί.

Γιατί και ιστορικά έχει αποδειχθεί πως την ύβρη ακολουθεί η νέμεση. Και κάποιοι που θέλησαν να εκμεταλλευτούν ακόμη και μεγάλες εθνικές μας στιγμές, λίγο μετά έχασαν την εκλογική τους… ανταμοιβή.

Κι ας μη τους διαφεύγει, επίσης,

ότι αν εκείνοι επί… μείνουν στις κάλπες

εμείς δεν θα ανεχόμαστε τόσα πολλά για πολύ ακόμη

μένοντας σπίτι

για μια ολόκληρη τετραετία.

Στ.Αντ/Κεφαλονίτικα Νέα