Όχι, αυτό δεν είναι σχολείο!

Όχι, αυτό δεν είναι σχολείο!

Όχι…

Αυτό το σχολείο, δεν μπορεί να είναι το σχολείο του μέλλοντος.

Ναι…

Οι συνθήκες είναι έκτακτες, πρωτόγνωρες, η βίαιη διακοπή του μαθητικού έτους, επέβαλε αυτή την… απορρύθμιση. Για να μην χαθεί η επαφή των παιδιών με την… μάθηση και το σχολικό περιβάλλον.

Μια οθόνη, ένα πληκτρολόγιο, μια κάμερα, ένα μικρόφωνο, όμως, τι σόι επαφή είναι; Κι αν είναι έτσι ένα σχολικό περιβάλλον, αν αυτό είναι το σχολείο του μέλλοντος, όχι αυτήν την… ταχύτητα ας μην την επιλέξουμε.

Η μάθηση, η ανάπτυξη των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων των παιδιών, η κοινωνικοποίησή τους δεν μπορεί, δεν πρέπει και οφείλουμε να μην το επιτρέψουμε, να γίνει η κονσέρβα των επόμενων γενιών.

Μια κονσέρβα με κλωνοποιημένη μάθηση copy-paste, με μεταλλαγμένους γενετικά και πνευματικά χαρακτήρες, με κατεψυγμένους σε οθόνες δάσκαλους.

Αυτό δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ σχολείο. Είναι σενάριο… τρόμου. Είναι η πιο φρικιαστική εκδοχή ενός μέλλοντος που ήδη έχει πεθάνει και εκπέμπει μια εντελώς αποκρουστική δυσωδία.

Καταφέραμε πολλά” ισχυρίζεται ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό.  “Μάθαμε τόσα, όσα δεν είχαμε συνηθίσει για χρόνια ολόκληρα” τονίζουν. Υπεραμύνονται της τεχνολογικής αυτής…  εξέλιξης. Των νέων ηλεκτρονικών ηθών σε ένα δημόσιο που το ίδιο προσωπικό “κόπιασε” για να απαξιωθεί και αρκετά συχνά να εξευτελιστεί.

Ας το βγάλουν, όμως από το μυαλό τους. Οι… εξοικονομήσεις και τα λογιστικά τους δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν, να περάσει σαν λεπίδα από τα πρόσωπα μιας κοινωνίας που μπορεί να επέτρεψε πλεονάσματα στα σώματα καταστολής και ελλείψεις στα σχολεία, δεν θα επιτρέψει όμως σε καμία κυβέρνηση, καμία ιδεολογία “εκσυχρονισμού και ανάπτυξης”, σε κανένα εξουσιαστικό θεώρημα να βάλει ταφόπλακα, κλείνοντας ερμητικά τα όνειρα των παιδιών, της χώρας, του λαού μας.

Και όχι, δεν είναι σενάριο επιστημονικής… καχυποψίας. Όπως δεν ήταν και η  κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών της χώρας με το εφεύρημα φτωχοποιημένων δασκάλων που τους “βάπτισε” αναπληρωτές, ωρομίσθιους, έκτακτους, αναλώσιμους, για να έρθει η στιγμή να τους “τσακίσει” σε δημόσια διαπόμπευση ως τεμπέληδες ένα παράλληλο σύστημα εξουσιών.

Ούτε είναι γραφικός ρομαντισμός…

Το σχολείο είναι οι άνθρωποι του. Η σπουδαία αυτή και όμορφη κοινότητα δουλειάς και ονείρου.

Είναι οι μυρωδιές του.

Είναι το προαύλιο του.

Είναι η διαρκής κίνηση με σταθερή πορεία στο μέλλον.

Είναι οι φωνές του.

Κι αυτές τις φωνές, στην “αναγεννημένη” κατά τον πρωθυπουργό “νέα Ελλάδα“, δεν θα δεχτούμε να τις… συσκευάσουν.

Είναι το σχολείο.

Κι αυτό, για όλους και όλες μας

είναι, απλά,

αδιαπραγμάτευτο.

Στ.Αντ/Κεφαλονίτικα Νέα