Πέθανε από κορωνοϊό ο συγγραφέας Λουΐς Σεπούλβεδα

Ο Χιλιανός συγγραφέας πέθανε στο Οβιέδο, σε ηλικία 71 ετών


Μαδρίτη: Ο , συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ακτιβιστής,  άφησε την τελευταία του πνοή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Αστούρια, στο Οβιέδο χτυπημένος από τον κορωνοϊό.

Embed from Getty Images

Είχε διαγνωστεί, ως ένα από τα πρώτα κρούσματα της πανδημίας, τον Φεβρουάριο που μας πέρασε.

Γεννήθηκε στο Οβάλε της Χιλής το 1949, σπούδασε θέατρο στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της χώρας του και γρήγορα έγινε ηγέτης του φοιτητικού κινήματος, όντας μέλος του κομμουνιστικού κόμματος της Χιλής.

Δύο φορές συνελήφθη από το καθεστώς του δικτάτορα Πινοσέτ και φυλακίστηκε. Τη δεύτερη με ισόβια κάθειρξη. Με παρεμβάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας αποφυλακίστηκε την πρώτη φορά ύστερα από 2.5 χρόνια, και τη δεύτερη η ποινή του μετατράπηκε σε οκταετή εξορία.

Επειδή όμως οι πολιτικές συνθήκες στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη ήταν παρόμοιες με αυτές στην πατρίδα του, ο Λουίς Σεπούλβεδα πήγε στο Σάο Πάολο στη Βραζιλία και στη συνέχεια, στην Παραγουάη.

Παρόλα αυτά όμως έπρεπε να φύγει πάλι, λόγω του τοπικού καθεστώτος και εγκαταστάθηκε τελικά στο Κίτο του Εκουαδόρ φιλοξενούμενος του φίλου του Χόρχε Ενρίκε Αδούμ (Jorge Enrique Adoum), όπου σκηνοθέτησε για το θέατρο Alliance Française και ίδρυσε μια θεατρική εταιρεία. Επίσης έλαβε μέρος σε μια εκστρατεία της UNESCO της αξιολόγησης του αντίκτυπου του αποικισμού στους Ινδιάνους Σουάρ (Shuar).

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας μοιράστηκε τη ζωή των Σουάρ για επτά μήνες και κατανόησε τη Λατινική Αμερική ως μια πολυπολιτισμική και πολυγλωσσική ήπειρο όπου ο Μαρξισμός δεν μπορεί ισχύσει για ένα αγροτικό πληθυσμό που εξαρτάται από το γύρω του φυσικό περιβάλλον.

Εργάστηκε σε στενή επαφή με τις ινδιάνικες οργανώσεις και συνέταξε το πρώτο σχέδιο διδασκαλίας γραμματισμού για την ομοσπονδία των αγροτών Ιμπαμπούρα (Imbabura) των Άνδεων.

Το 1979 εντάχθηκε στη Διεθνή Ταξιαρχία που αγωνιζόταν στη Νικαράγουα και μετά τη νίκη της επανάστασης εκεί άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος.

Ένα χρόνο αργότερα έφυγε για την Ευρώπη και πήγε στο Αμβούργο. Λόγω του θαυμασμού του για τη γερμανική λογοτεχνία (έμαθε τη γλώσσα στη φυλακή), ιδιαίτερα τους ρομαντικούς Νοβάλις και Φρήντριχ Χαίλντερλιν (Friedrich Hölderlin).

Στην Γερμανία εργάστηκε ως δημοσιογράφος ταξιδεύοντας πολύ στη Λατινική Αμερική και την Αφρική. Το 1982 ήρθε σε επαφή με την Greenpeace και εργάστηκε μέχρι το 1987 ως μέλος πληρώματος σε ένα από τα πλοία τους. Αργότερα λειτούργησε ως συντονιστής μεταξύ των διαφόρων κλάδων της οργάνωσης.

Το 1989 απέκτησε διεθνή φήμη με το πρώτο του μυθιστόρημα: «Ο γέρος που διάβασε ιστορίες αγάπης», ενώ «Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει» έγινε ταινία κινουμένων σχεδίων από τον Enzo D’Alò που γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

«Είμαι συγγραφέας – έλεγε ο Σεπούλβεδα – γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο παρά να λέω ιστορίες. Αλλά είμαι επίσης ένα κοινωνικό ον, ένα άτομο που σέβεται τον εαυτό του και σκοπεύει να καταλάβει μια μικρή θέση στο λαβύρινθο της ιστορίας. Από αυτήν την άποψη, είμαι ο δημοσιογράφος όλων εκείνων που αγνοούνται καθημερινά, που δεν αναφέρονται στην επίσημη ιστορία, η οποία είναι πάντα αυτή των νικητών».