“Καληνύχτα και καλή τύχη”.

“Καληνύχτα και καλή τύχη”.

Από τον Μύρτο, με "εύθραυστο" πλέον το Προεδρικό του Διάταγμα, την Αντίσαμο και την εντελώς παρθένα Αγία Σοφία στην Έρισο, μέχρι τις βουνοκορφές που με νύχια και δόντια κρατήθηκαν μακριά από τους αεριτζήδες των ενεργειακών συμφερόντων, τίποτα από εδώ και στο εξής δεν στέκει αλώβητο και αγέρωχο, μπροστά στις ορέξεις των φιλικών της κυβέρνησης, επενδυτών.

Good Night, and Good Luck”! Με αυτή την φράση του ηθοποιού Ντέιβιντ Στράθερν που ενσαρκώνει τον δημοσιογράφο της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου Έντουαρντ Μόροου στην ομότιτλη ταινία για την περίοδο του Μακαρθισμού, θα μπορούσε να κλείσει ένα δελτίο ειδήσεων ή κάποιο ρεπορτάζ εφημερίδας την είδηση για την ψήφιση του αντι-περιβαλλοντικού Νόμου.

Πέρασαν κιόλας 6 χρόνια από τότε που ένα άρθρο του 2014 για τον “Τελευταίο Αύγουστο στην Κεφαλονιά”, αναφερόταν στα δραματικά σχέδια για την μετατροπή του Ιονίου σε μια θάλασσα βίαιης εξορυκτικής δραστηριότητας, με τον τεμαχισμό οικοπέδων σπάνιας ομορφιάς και φυσικού πλούτου για την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Χωρίς να μπορεί κάποιος ή κάποια να διανοηθεί τότε, πως 6 χρόνια μετά, ένα συνολικά εγκληματικό νομοσχέδιο που “πέρασε” από τα 158 κυβερνητικά έδρανα, κινδυνεύει να εξαφανίσει ολόκληρη την Κεφαλονιά (και φυσικά πολλά άλλα μέρη) από τον χάρτη μοναδικά όμορφων οικοσυστημάτων και όχι μόνο.

Εδώ και λίγες… ώρες, τα νησιά μας και τόσες άλλες περιοχές σπάνιας ομορφιάς και σημασίας, θεσμοθετήθηκε να μπουν σε μια απολύτως επικίνδυνη, εχθρική για τους κατοίκους και κυριολεκτικά τρομακτική δίνη. Και πλέον, το σύνθημα που γεννήθηκε κάπου… εκεί, στα 2013-2014 για να μην γίνει το Ιόνιο χαβούζα των συμφερόντων, δεν είναι απλά και μόνο ένα σύνθημα. Όπως δεν είναι μόνο ένα… τα συμφέροντα εκείνα που με την βούλα του Νόμου πλέον, βλέπουν στις εικόνες πανέμορφων τοπίων, κερδοφόρα οικόπεδα για να στήσουν τις κερδοσκοπικές μπίζνες τους.

Γιατί πλέον, πέρα από τα ήδη καταδικασμένα και παραχωρημένα από προηγούμενες κυβερνήσεις θαλάσσια οικόπεδα για εξορύξεις υδρογονανθράκων, δεν μένει σπιθαμή αυτής της χαρισματικής ομορφιάς των νησιών μας που να μην κινδυνεύει με περιβαλλοντική και κοινωνική… εκτροπή, απολύτως αντίστοιχη και ανάλογη της… κοινοβουλευτικής. Από τον Μύρτο, με “εύθραυστο” πλέον το Προεδρικό του Διάταγμα, την Αντίσαμο και την εντελώς παρθένα Αγία Σοφία στην Έρισο, μέχρι τις βουνοκορφές που με νύχια και δόντια κρατήθηκαν μακριά από τους αεριτζήδες των ενεργειακών συμφερόντων, τίποτα από εδώ και στο εξής δεν στέκει αλώβητο και αγέρωχο, μπροστά στις ορέξεις των φιλικών της κυβέρνησης, επενδυτών. Για να μην αναφερθούμε και στις κανονικές… χωματερές και στο “βρώμικο” παιχνίδι των χρυσοφόρων σκουπιδιών.

Και δεν υπάρχει νομοθέτης, δικαστής και πολιτικός, δεν υπάρχει αιρετό θεσμικό όργανο κεντρικής ή τοπικής διοίκησης (για την συγκεκριμένη περιφερειακή Αρχή ούτε λόγος) που να μπορεί πλέον να εγγυηθεί πως πανέμορφα τοπία όπως ο Μύρτος δεν θα οδηγηθούν στην κατασκευή ξενοδοχειακών εκτρωμάτων ή πως και οι υπόλοιπες κορυφογραμμές των νησιών μας δεν θα μπουν και μάλιστα προνομιακά, στα παζάρια των εργολάβων. Άλλωστε, ακόμη και σε ανύποπτο χρόνο της ψήφισης του συγκεκριμένου περιβαλλοντικού… εκτρώματος, οι επίσημες προτάσεις των γνωστών-αγνώστων εταιρειών για νέα αιολικά σε ένα νησί όπως η Κεφαλονιά που έχει εξαντλήσει τα ενεργειακά της διαθέσιμα με το γνωστό… κέρδος και κόστος, είχαν από καιρό πέσει… βροχή. Μια βροχή που πλέον δεν έχει καμία απολύτως… βροχοπροστασία σε καμία ουσιαστική διαφωνία των τοπικών κοινωνιών και των θεσμών τους ακόμη και για αιτήματα που έχουν υποβληθεί και εκκρεμούν και για τα οποία ο νέος πλέον περιβαλλοντικός Νόμος θα τα “τρέξει” με συνοπτικές και απολύτως αντιδημοκρατικές και αντιπεριβαλλοντικές διαδικασίες.

Αν ζούσαμε σε εποχές… πραγματιστικές και όχι σε μια… “Κοινωνία του Θεάματος”, ο συγκεκριμένος, δήθεν εκσυγχρονιστικός Νόμος, έναν τίτλο θα μπορούσε να έχει: “Μπάτε σκύλοι, αλέστε”. Και θα μπουν. Ίσως όχι από την αρχή, κρατώντας τα προσχήματα προς εκείνους που έβαλαν από το παράθυρο του ελληνικού κοινοβουλίου στην καρδιά των τοπικών κοινωνιών αλλά και μοναδικών σε φυσικό πλούτο περιοχών τις αγέλες των κάθε λογής συμφερόντων, όμως θα μπουν. Κόντρα στις σημερινές διαβεβαιώσεις… κάποιων που επιμένουν να μιλάνε για τα… “δέντρα” μπροστά σε έρημα και λεηλατημένα… “δάση” για να διασώσουν κάτι από την κατακρημνισμένη, πρόσφατη πολιτική τους αίγλη.

Δυστυχώς, τίποτα από αυτά και από πολλά περισσότερα δηλαδή, δεν ακούγονται περισσότερο… καταστροφικά από ό,τι πρόκειται να συμβεί. Κι ας επιχειρηθεί να δοθεί ξανά (όπως στο τελευταίο Π.Σ για τις εξορύξεις στο Αργοστόλι) ένας καθησυχαστικά… γραφικός χαρακτήρας σε υπερτιμημένες “αριστερίστικες”… αναγνώσεις. Γιατί αυτή τη φορά, περισσότερο από κάθε άλλη, μια ανάγνωση προκύπτει και αυτή από τα επίσημα… πρακτικά ενός Νόμου που αν δεν καταργηθεί σύντομα στην πράξη, έρχεται για να καταργήσει όλα όσα ξέραμε και όλα όσα μας έζησαν και μας ανέθρεψαν γενιές και γενιές.

Κι αν τελικά έρθει η δραματική εκείνη στιγμή που θα εφαρμοστεί και στην πράξη η πραγματική κατάρα του… “εκσυγχρονισμού της περιβαλλοντικής νομοθεσίας” που φαρδιά-πλατιά υπέγραψαν “υποκατάστατοι”… ντίλερς φαραωνικών συμφερόντων, τότε το μόνο που μας απομένει (δεν) θα είναι απλά και μόνο η ευχή, “Καληνύχτα και καλή τύχη”.