Μια Ολόκληρη Χώρα Βοήθεια στο Σπίτι

Μια Ολόκληρη Χώρα Βοήθεια στο Σπίτι

Συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα, κατά την πολύ πρόσφατη επίσκεψή του στην Κεφαλονιά και κατά την διάρκεια της συνάντησης του με τους δημάρχους του νησιού μας, είπε μια μεγάλη αλήθεια.

Και πραγματικά σε περιοχές όπως η δική μας με… “μονοκαλλιέργεια” τον τουρισμό, όπως ο ίδιος ανέφερε, ο χειμώνας που έρχεται δεν φέρνει μόνο… λουκέτα σε επιχειρήσεις και ανεργία σε εργαζόμενους που θα έχουν να δουλέψουν έστω εποχικά πάνω από έναν χρόνο, αλλά πολύ πιθανόν και συσσίτια. Καλώντας μάλιστα τους δημάρχους να διεκδικήσουν περισσότερες δομές αλληλεγγύης που κατά την γνώμη του (και όχι μόνο) θα χρειαστούν.

Μέχρι εδώ καλά! Και προφανώς δεν είναι η στιγμή, ίσως και να μην μας αφορά άλλωστε, να μιλήσουμε για την ρεαλιστική μετάλλαξη Τσίπρα, ο οποίος από τους ζουρνάδες και τα λοιπά… μουσικά όργανα και τον “επαναστατικό” οίστρο του 2012 που επισκέφτηκε και πάλι την Κεφαλονιά, φάνηκε περισσότερο… προσγειωμένος και… κεντροαριστερά “δεμένος” σε μια πιο… real politik.

Ούτε από εδώ, από αυτήν εδώ τη στήλη θα επαναλάβουμε ένα απολύτως δικαιολογημένο βάση των δικών του πολιτικών επιλογών από το καλοκαίρι του 2015 και μετά επιχείρημα, ότι στα δομικά προβλήματα φτώχειας, ανεργίας και υπερχρέωσης ο ίδιος δεν είναι άμοιρος ευθυνών, όσο κι αν η πανδημία και οι δραματικές της συνέπειες “έτυχαν” στον σημερινό πρωθυπουργό της χώρας.

Ας μείνουμε, επομένως, στην συγκεκριμένη διατύπωση περί… συσσιτίων και της αναγκαιότητας δημιουργίας περισσότερων δομών αλληλεγγύης από τους δήμους ή όποιον-τέλος πάντων-χρειαστεί.

Η πορεία της χώρας, του λαού μας και των τοπικών κοινωνιών προς τις δομές αλληλεγγύης, τα συσσίτια και τα επιδόματα-ψίχουλα για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που όλο και αυξάνουν, δεν είναι μόνο σημερινά, ούτε έρχονται από το … “ξαφνικά”,  εξαιτίας του Covid-19.

Ούτε φυσικά οι δήμοι της χώρας, ως οργανισμοί τοπικής… διοίκησης και καθόλου αυτοδιοίκησης (όπως σωστά λέει η Λαϊκή Συσπείρωση) μέχρι τώρα φρόντιζαν ή είχαν την άνεση πχ να προσλαμβάνουν περιβαλλοντολόγους για τα περιβαλλοντικά εγκλήματα που ήδη εξελίσσονται (και που ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δεν σταμάτησε) ή υπαλλήλους για να εκπληρώνουν τους σκοπούς ενός πραγματικού αυτοδιοικητικού οργανισμού.

Και τα λιγοστά χρήματα που κατάφερναν ως φιλοδώρημα από διάφορους… Φιλόδημους να εισπράξουν, ούτε τις ελάχιστες ανάγκες μιας δημοτικής κοινότητας δεν μπορούσαν να καλύψουν. Και σε αυτό, η ίδια η κυβέρνηση Τσίπρα καμιά συνταρακτική… αλλαγή δεν επέφερε…

Το αντίθετο, από το 2010 και μετά και από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις, στα πλαίσια μιας βαθιάς ανθρωπιστικής και κοινωνικής κρίσης… συσσιτίων και ανέχειας, το “εθνικό” όραμα για την αυτοδιοίκηση και την ίδια την κοινωνία ήταν ένα δεκαετές όραμα “βοήθειας στο σπίτι”, και μόνο αυτό. Και αρκεί ως απόδειξη γι αυτό και μόνο η αναφορά ότι ακόμη και σήμερα που τα μνημόνια έχουν…. τελειώσει σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη, το μόνο που τσουλάει σε (υπο)χρηματοδότηση και προσλήψεις (με το σταγονόμετρο),  είναι αυτά ακριβώς τα προγράμματα.

Φυσικά κανείς και καμιά δεν διαφωνεί για την αναγκαιότητα τέτοιων δομών συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Και ο αγώνας για να ενισχυθούν πόσο μάλλον σε τέτοιες συνθήκες οικονομικής ασφυξίας και με την “μονοκαλλιέργεια του τουρισμού” να στέκει φέτος… άκαρπη, πρέπει να ενταθεί.

Αυτό όμως είναι το παρόν και το μέλλον της χώρας και του λαού μας; Με αυτό το όραμα και αυτήν την πολιτική προτεραιότητα θα πάρουμε τις επόμενες γενιές από το χέρι για να τις περάσουμε σε έναν άλλο κόσμο; Αυτό είναι το στοίχημα του πολιτικού μας συστήματος για τα παιδιά που θα γεννηθούν και τους ανθρώπους που αγωνίζονται σε αυτές τις ανελέητες συνθήκες;

Ας μην γελιόμαστε λοιπόν. Ένα ολόκληρο συντεταγμένο κράτος και με τους δήμους από κοντά (έστω με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις) σέρνονται σε μια… τεράστια δομή… συσσιτίων. Και η σύγχρονη εκδοχή της… πολιτείας μας είναι μια πολιτεία λουκέτων που “ανοίγει” μόνο λίγες ώρες το πρωί για την διανομή μιας πενιχρής αλληλεγγύης, από κακοπληρωμένους μερικής απασχόλησης.

Κι αυτό δεν είναι σημερινό, ούτε μόλις… χθεσινό. Είναι η πραγματικότητα που ζούμε κι ας μην παραδεχόμαστε. Μια πραγματικότητα που δεν περίμενε τον Αλέξη Τσίπρα στην Κεφαλονιά να το προβλέψει και που -ίσως- δεν περιμένει να την ανατρέψει κιόλας.

Είναι μια πραγματικότητα σε μια Χώρα – (μη) Βοήθειας στο Σπίτι.

Στ. Αντ/Κεφαλονίτικα Νέα