Όσα γεννήθηκαν εδώ, κανείς ποτέ δεν θα σκοτώσει.

Όσα γεννήθηκαν εδώ, κανείς ποτέ δεν θα σκοτώσει.

Για τους τόπους μας, τα νησιά του Ιονίου, ο ριζοσπαστισμός “κυλάει” στο αίμα μας. Κι είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα ιστορικά και πολιτικά μας γονίδια, τόσο που καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να καταργήσει.

Η νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης μόλις στον πρώτο χρόνο παρουσίας της στο τιμόνι της διακυβέρνησης της χώρας, για την κατάργηση και την καταστολή του δικαιώματος μας να διαδηλώνουμε, να συγκεντρωνόμαστε, να απεργούμε και ποιος ξέρει τι άλλο στην συνέχεια, προφανώς και οφείλει να μας βρει όλους και όλες απέναντι.

Εδικά στα νησιά μας, που όσο κι αν φροντίσαμε ή φροντίζουμε να το… λησμονούμε, “θάλασσες” ολόκληρες ζωντανής ιστορίας, διαπότισαν την πορεία ενός ολόκληρου λαού σε ανοιχτούς και θαρραλέους ορίζοντες. Όχι πάντα αναίμακτα, πάντοτε όμως μέσα από γεμάτες πλατείες, σωματεία, δρόμους, με έναν αέρα… εξεγερτικό, διεκδικητικό και φυσικά, απολύτως ριζοσπαστικό.

Δεν είναι μόνο ή απλά ένα νομοσχέδιο, αυτό για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις».  Δεν είναι ένα ακόμη σκαλοπάτι στον κατήφορο μιας εξουσίας που τρέμοντας ακόμη και τον βαρύ ίσκιο όλων εκείνων (και για εκείνους) που νομοθετεί, για να καταπνίξει τις φωνές εκείνες που αντιστέκονται ή διεκδικούν. Με τις νίκες και τις ήττες τους, μεγάλες ή μικρές, πολλές ή λίγες. Αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

Ούτε φυσικά είναι, απλά και μόνο μια προοικονομία φόβου, τρόμου και απειλών για όλα εκείνα που πλησιάζουν και ο λαός μας-ελπίζουμε-δεν θα αφήσει να συμβούν. Ή που –έστω– θα παλέψει για να αποκρούσει. Είναι, αντιθέτως, η σύγχρονη τάση, η ανιστόρητη άποψη και η περί δημοκρατίας και κοινωνικής συμμετοχής αντίληψη μιας Ευρώπης ή ενός ολόκληρου κόσμου συμφερόντων, που επιδιώκει ακόμη και μέσα από τους επίσημους θεσμικούς μηχανισμούς την ποινικοποίηση της ριζοσπαστικής ιδεολογίας και έκφρασης. Και που σπεύδει να ποινικοποιήσει τώρα την ίδια την συμμετοχή και να κλείσει στο κλουβί του ελέγχου και της καταστολής την ίδια την ελευθερία.

Γι αυτό είναι και… αδιαπραγμάτευτο. Ειδικά για εμάς τους Επτανήσιους. Γιατί ακόμη και στην δική τους, επίσημη, εκδοχή των ιστορικών γεγονότων, η Συνταγματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων για ελεύθερη συνάθροιση, αυτό το “πανάρχαιο” Συνταγματικά δικαίωμα της συλλογικής και ομαδικής δράσης, ναι αυτό που τώρα με “γύψο” Χουντικής προέλευσης επιχειρούν να καταργήσουν, έχει και την σφραγίδα των Επτανήσιων Ριζοσπαστών.

Κι ήταν εκείνη η ιστορική Εθνοσυνέλευση που οδήγησε στο πρωτοποριακό Σύνταγμα του 1864 και στην κατοχύρωση αυτών ακριβώς των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, να μετρά όχι μόνο αριθμητικά αλλά απολύτως καταλυτικά, τις σημαντικές εκείνες προσωπικότητες του “δικού” μας ριζοσπαστισμού που έφεραν από τον αέρα των δικών μας αγώνων και ιδεών  στα έδρανα του εθνικού κοινοβουλίου, έναν άνεμο αλλαγής, προόδου, περισσότερης δημοκρατίας και λαϊκής συμμετοχής.

Αυτόν ακριβώς τον αέρα, κανένα σταγονίδιο υποταγής δεν μπορεί να καταπνίξει.

Κι όσα γεννήθηκαν εδώ, οφείλουμε να μην αφήσουμε κανέναν να σκοτώσει.

Γιατί πολύ απλά, αυτός ο αέρας είναι το μόνο που μας απέμεινε για να πάμε λίγο πιο πάνω, από το δικό τους πολύ πιο κάτω…

Στ.Αντ/Κεφαλονίτικα Νέα