Τι είχε να κρύψει ο Αλέξης στην Κεφαλονιά;

Τι είχε να κρύψει ο Αλέξης στην Κεφαλονιά;

Αγκαλίτσες, φιλάκια, αντιπολίτευση αλλά τα... δύσκολα να μένουν μακριά

Κάτι που απέφυγε επιμελώς ο πρόεδρος του (χωρίς να είναι ο πρώτος που το κάνει) κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην , ήταν το να δεχτεί ερωτήσεις από δημοσιογράφους.

Και μάλιστα, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, τουλάχιστον οι δημοσιογράφοι των τοπικών μέσων δεν ήταν προγραμματισμένο να παραβρίσκονται στις δύο συσκέψεις που έγιναν στον Κέφαλο και στο δημαρχείο Αργοστολίου, παρά τις αντίθετες συστάσεις από μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής που όπως μάθαμε ζήτησαν την παρουσία των δημοσιογράφων στις συσκέψεις.

Επιφανές στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, μιλώντας σε δημοσιογράφους, λίγο πριν τον περίπατο του Αλέξη Τσίπρα στους δρόμους της πόλης, δικαιολόγησε την αρχική απόφαση με το απίθανο επιχείρημα ότι μπορεί τα ΜΜΕ π.χ. να απομόνωναν την διαμαρτυρία ενός παράγοντα, αλλοιώνοντας την ουσία της συζήτησης.

Όπως και νά  ‘χει, οι δημοσιογράφοι παρέμειναν τελικά στις δύο συσκέψεις αλλά χωρίς τη δυνατότητα διαλόγου και υποβολής ερωτήσεων. «Φίμωση» με το γάντι, δηλαδή.

Είναι φανερό ότι η επίσκεψη στήθηκε από το επιτελείο του… εκ του ασφαλούς και φάνηκε να υπάρχει ιδιαίτερη ευαισθησία σ’ αυτό το θέμα. Αυτό, πέρα από το ότι αποτελεί προσβολή για τους δημοσιογράφους, σαφώς κρύβει πολλά. Ο πρόεδρος δεν θα έπρεπε να δεχτεί δύσκολες ερωτήσεις. Δεν είναι οι ώρες κατάλληλες για… κριτική, φαίνεται. Άλλωστε και ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε ο Μάκης Μονιάς από τον πρόεδρο, όταν ο δήμαρχος μίλησε για τα μεγάλα προβλήματα που δημιούργησε στον δήμο του ο τρόπος που έγινε η διάσπαση, ήταν χαρακτηριστικός. Ο , άρχισε να τον ρωτά αν ήθελε τελικά ή δεν ήθελε τη διάσπαση ενώ η ουσία της κριτικής που μόλις και μετά βίας μπόρεσε να αρθρώσει ο δήμαρχος Σάμης είχε να κάνει με τον τρόπο (και την προχειρότητα) που αυτή έγινε.

Στριμωγμένος ανάμεσα σε «φιλικά» και «εχθρικά» ΜΜΕ

Οι αποκαλύψεις των τελευταίων εβδομάδων για τις συνομιλίες Παππά, για τα ακίνητα του Παπαδημούλη και (μετά την επίσκεψη στην Κεφαλονιά, αν και οι πληροφορίες λένε ότι το θέμα είχε διαρρεύσει) για τα όσα έγιναν στο Μάτι, έχουν φέρει σε δύσκολη θέση τον πρόεδρο. Ήδη στελέχη του κόμματος αλλά και (άκρως) φιλικά μέσα ζητούν να διαχωρίσει τη θέση του από τοξικά πρόσωπα που θεωρούν ότι κάνουν κακό στον ΣΥΡΙΖΑ και την… αριστερή(;), ριζοσπαστική(;), κεντροαριστερή(;), δημοκρατική(;) παράταξη. Όμως και στην Κεφαλονιά, ο πρόεδρος και το κόμμα του είχαν πολλά που θα ήθελαν να κρύψουν, ή καλύτερα να μην ερωτηθούν καν. Το αεροδρόμιο που δόθηκε στη Fraport «μετά βαΐων και κλάδων» ενώ προεκλογικά τα στελέχη του αλυσοδένονταν (κυριολεκτικά) στα κάγκελα για να παραμείνει στο Ελληνικό Δημόσιο, οι εξορύξεις που με χέρια και με πόδια υπέγραψαν τα μέλη της κυβέρνησής του, όταν και πάλι προεκλογικά έσκιζαν τα ιμάτιά τους πως αποτελούν μέγιστο κίνδυνο, ειδικά για το Ιόνιο, και άλλα πολλά…

Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να ήταν φιλικός, εγκάρδιος και επικοινωνιακός με τους πολίτες, ακόμη και μ’ αυτούς που απέχουν χιλιόμετρα ιδεολογικά από αυτόν, όμως φρόντισε με άγαρμπο τρόπο να φυλάξει τα νώτα του από τους δημοσιογράφους και μέσα από αυτούς από το άγχος των δύσκολων ερωτήσεων. Κι ας αναρωτήθηκε ρητορικά «τι έχουμε να κρύψουμε;» όταν ανακοίνωσε ότι μπορούν να μείνουν οι δημοσιογράφοι στη σύσκεψη του δημαρχείου. Και μπορεί τόσο ο ίδιος, όσο και η κυβέρνησή του να έχουν δεχτεί λυσσαλέα επίθεση από το διαπλεκόμενο πολιτικο-δημοσιογραφικό κατεστημένο, με χυδαίο τρόπο και με πολλά fake ή ημί-fake δημοσιεύματα, όμως και η στάση του στην πρόσφατη επίσκεψη στην Κεφαλονιά (όπως και αλλού) δείχνει ότι πλέον έχει πολλά να κρύψει ή στην καλύτερη πολλά που αποφεύγει (όπως ο διάολος το λιβάνι) να συζητήσει.

Άλλωστε, σε έναν βαθμό, αυτοί που κατηγορούν και τον Νίκο Παππά μιλούν για μεθοδεύσεις ελέγχου του Τύπου παρόμοιες με αυτές που ο ΣΥΡΙΖΑ επί χρόνια κατήγγειλε και καταδίκαζε. Κι αυτό είναι ακριβώς το νέο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ότι από εκεί που είχε να αντιμετωπίσει τα συνήθως «εχθρικά» ΜΜΕ τώρα βρίσκεται ανάμεσα στις συμπληγάδες «εχθρικών» και «φιλικών», που στην ουσία αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

 

Προηγούμενο άρθρο