Τι θέλει να πει ο βουλευτής; [Editorial #32]

Τι θέλει να πει ο βουλευτής; [Editorial #32]

Ζαβαρακατρανέμια για τις διαδηλώσεις.

Ο βουλευτής Κεφαλονιάς, ο οποίος πριν λίγους μήνες πρόσθεσε μια νέα ποιητική σημασία στο «όχι» (αυτή του «ναι» – δεν ήταν ο πρώτος άλλωστε), έδωσε και πάλι τα φώτα του, επεξηγώντας, με ποιητικό, νομίζω, τρόπο τη χρησιμότητα και αναγκαιότητα του νέου νόμου για τις διαδηλώσεις. Εκείνος εξήγησε, κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Τι θέλει να πει ο βουλευτής όμως;

Καταρχάς, ομολογώ ότι μάλλον δεν διαθέτω την απαραίτητη ευφυΐα για να καταλάβω συντακτικά κι εννοιολογικά όλες τις προτάσεις του κ. βουλευτή. Ή τουλάχιστον ζορίζομαι με τα λίγα Ελληνικά που ξέρω…

Λέει, για παράδειγμα: «Από όποιο φάσμα του δημοκρατικού μας πολιτικού συστήματος και αν προερχόταν, η κοινωνική διαμαρτυρία πετύχαινε την επιδιωκόμενη αλλαγή μόνο όταν το πολιτικό, κοινωνικό και θεσμικό διακύβευμα ήταν ξεκάθαρο».

Ως εδώ καλά. Μετά αναλύει τις περιπτώσεις όμως…

«Όταν η μαζικότητα του κοινωνικού κινήματος δεν περιοριζόταν στον χαρακτηρισμό της ως τέτοιας αλλά προχωρούσε στην ουσία των συναθροίσεων και των λόγων που τις υπαγόρευαν».

Επαναλαμβάνοντας το μαγικό τρίπτυχο «υποκείμενο, ρήμα, αντικείμενο» προσπαθώ να καταλάβω τι θέλει να πει ο βουλευτής:
Ποιος προχωρούσε; Η μαζικότητα; Η μαζικότητα του κοινωνικού κινήματος έπρεπε να προχωρήσει στην ουσία των συναθροίσεων; Ποια είναι η ουσία των συναθροίσεων και ιδιαίτερα ποια είναι η ουσία των λόγων που τις υπαγόρευαν; Ποιες κύριε βουλευτά; Τις συναθροίσεις; Τις συναθροίσεις της μαζικότητας ή την μαζικότητα των συναθροίσεων που αυτοχαρακτηρίζεται ως τέτοια;

Όσο κι αν προσπαθώ, άκρη δεν βγάζω…

Μήπως κ. βουλευτά θέλατε να πείτε ότι «Η πολυπλοκότητα του βουλευτικού λόγου δεν πρέπει να περιορίζεται στον χαρακτηρισμό της ως τέτοιας, αλλά να προχωρά στην ουσία του θέματος, γιατί, αλλιώς, θα μας πάρουν χαμπάρι»; Ελληνικά ξέρετε, και πολύ καλά μάλιστα. Χρησιμοποιήστε τα διαφορετικά παρακαλώ, μήπως και βγει άκρη…

Και συνεχίζει ο βουλευτής: «Όταν προέτασσαν κοινωνικό πρόγραμμα, πρόταση πολιτικής και προγραμματικές κατευθύνσεις που υπηρετούν το οπλοστάσιο ιδεών που το κάθε κίνημα ανέπτυσσε».

Κύριε βουλευτά έχετε μπερδέψει τους ρόλους. «Κοινωνικό πρόγραμμα, πρόταση πολιτικής και προγραμματικές κατευθύνσεις που υπηρετούν οπλοστάσιο ιδεών» προτάσσετε εσείς: Τα κόμματα, οι βουλευτές, η κυβέρνηση, αυτός είναι ο ρόλος σας. Ο κόσμος διαμαρτύρεται για το μεροκάματο που δεν φτάνει, για το οκτάωρο που δεν τηρείται, για το κρεβάτι στο νοσοκομείο που δεν έχει γιατρό. Για όλα αυτά, τα μικρά ή μεγάλα, που συμβαίνουν όταν οι πολιτικοί, που στήνουν το «κοινωνικό πρόγραμμα», τα κάνουν μαντάρα.

Πάμε παρακάτω:

«Είναι, επομένως, εύλογο να αναρωτηθούμε εάν δύναται η συνάθροιση 20 ή 30 πολιτών να αποτελεί μαζική έκφραση αιτημάτων».

Αλήθεια κύριε βουλευτά; Είναι εύλογο το ερώτημα; Και τι γίνεται όταν στην , κατεβαίνουν 20 ή 30 άνθρωποι να διαδηλώσουν, μέσα στους οποίους όμως συμπεριλαμβάνονται εκλεγμένοι εκπρόσωποι 10-20 συνδικάτων, οι οποίοι επιλέχθηκαν για να εκφράζουν μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες εργαζόμενους; Αυτό το ερώτημα είναι εύλογο;

Στις γειτονιές που μεγάλωσα 20-30 μαθητές τόλμησαν να σταματήσουν την κυκλοφορία σε κεντρικό δρόμο, για να διαμαρτυρηθούν επειδή έπεφταν οι σοβάδες του σχολείου στο κεφάλι τους. Αυτή η πράξη είναι εύλογη; Ποιος θα το κρίνει αυτό; Εσείς ή η αστυνομία; Ειδικά όταν «εσείς» ή η αστυνομία δεν μπόρεσε εγκαίρως να τους προφυλάξει από το να πέφτουν οι σοβάδες στο κεφάλι τους.

Το δικαίωμα του «διαλύειν»

Και κάτι τελευταίο. Αυτό το «και κυρίως, θωρακίσαμε το δικαίωμα του Συνέρχεσθαι έναντι εκείνων των λίγων, που εκλαμβάνουν ως δικαίωμά τους το… διαλύεσθαι!» βγάζει μάτι κύριε βουλευτά, έστω κι ως λογοπαίγνιο ή σχήμα λόγου. Άμα θέλετε απαρέμφατο, βάλτε «διαλύειν» καλύτερα. Πρώτον, γιατί καμιά μειοψηφία δεν διεκδικεί κάποιο δικαίωμα στην αυτοδιάλυση και δεύτερον γιατί με το «διαλύειν» ίσως συμπεριλάβετε και τους «γνωστούς-αγνώστους» που εμφανίζονται από το πουθενά, κατ’ εντολήν «ανωτέρων», σχεδόν σε κάθε μαζική συγκέντρωση, με σκοπό την διάλυσή της. Αυτό δηλαδή που προσπαθεί να κάνει και το νομοσχέδιο που ψηφίσατε.

Με λίγα λόγια κ. βουλευτά, για να σας βοηθήσω: Η σύγκρουση δικαιωμάτων «στο δρόμο» είναι επόμενο να δημιουργεί προβλήματα. Ο μεροκαματιάρης καταστηματάρχης της Σταδίου μπορεί και δικαίως να διαμαρτύρεται για τις μέρες δουλειάς που χάνει. Όμως το νομοσχέδιο, ξέρετε πολύ καλά, ότι δεν ρυθμίζει μόνο αυτό. Βρήκατε παπά και θάψατε 5-6 κύριε βουλευτά, κι αυτό έρχεται σε σύγκρουση και με τα συμφέροντα όλων των μεροκαματιάρηδων καταστηματαρχών. Ειδικά σε μία εποχή που οι προβλέψεις για το μέλλον φαντάζουν εξαιρετικά δυσοίωνες και οι διαμαρτυρίες αναμένεται να αποκτήσουν τη μαζικότητα που σας έλειπε μέχρι σήμερα.

/ Κεφαλονίτικα Νέα