Λαϊκή Συσπείρωση Σάμης: “Μετονομασία του κεντρικού δρόμου της Σάμης από «Ιωάννη Μεταξά» σε Γεράσιμου Γρηγοράτου (Αστραπόγιαννου)”.

Λαϊκή Συσπείρωση Σάμης: “Μετονομασία του κεντρικού δρόμου της Σάμης από «Ιωάννη Μεταξά» σε Γεράσιμου Γρηγοράτου (Αστραπόγιαννου)”.

Ο Γεράσιμος Γρηγοράτος (Αστραπόγιαννος) υπηρετεί στο Πολεμικό ναυτικό και υπερασπίζεται την πατρίδα από την Ιταλική εισβολή, συμμετέχει έπειτα  στην ΕΑΜΙΚΗ αντίσταση στο νησί, στην οργάνωση της αλληλεγγύης , στο σταμάτημα των ζωοκλοπών, στις ένοπλες συγκρούσεις.

Εισήγηση της Λαϊκής Συσπείρωσης Σάμης:

Προτείνουμε τη μετονομασία του κεντρικού δρόμου της Σάμης από  «Ιωάννη Μεταξά» σε Γεράσιμου Γρηγοράτου (Αστραπόγιαννου).

Γιατί αυτό; Ενδεχομένως θα υπάρξουν επιφυλάξεις.

Η φασιστική ιδεολογία, η υιοθέτηση  ναζιστικών χαιρετισμών, το αιματοκύλισμα των εργατικών κινητοποιήσεων  το Μάη του 1936 και οι διώξεις των πολιτικά διαφωνούντων είναι κοινός τόπος.

Ο Μεταξάς μπόρεσε να φτάσει εκεί που έφτασε χωρίς να παραβιάσει το σύνταγμα. Με 50.000 ψήφους και 7 βουλευτές  ο βασιλιάς Γεώργιος  Β΄ του έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Όλα τα αστικά κόμματα έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης πλην του Παλλαϊκού Μετώπου ( ΚΚΕ).

Αυτό αποδεικνύει  ότι ο φασισμός δεν είναι κάτι αντίθετο από την αστική δημοκρατία, αλλά η αιχμή του δόρατος του καπιταλιστικού συστήματος, το απαραίτητο συμπλήρωμα της αστικής δημοκρατίας κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες .

Επιγραμματικά έργα και ημέρες του καθεστώτος Μεταξά

_Ίδρυση ΕΟΝ (φασιστικής  νεολαίας) για την εθνική και ηθική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας, ανάπτυξη εθνικού φρονήματος και πίστη στην θρησκεία.

_Τάγματα εργασίας τα οποία ακολουθούσαν το μοντέλο των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου.

_Νόμος 117 του 38 περί μέτρων καταπολέμησης του κομμουνισμού και των εκ τούτου συνεπειών (πογκρόμ διώξεων).

_Νόμος 1073 του 38 θεσπίζει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ( τα ξερονήσια του θανάτου).

_Τα πιστοποιητικά  κοινωνικών φρονημάτων, οι δηλώσεις μετανοίας.

_Ο Μανιαδάκης επαίρονταν ότι άσκησε διώξεις σε 92.500 άτομα.

Χρειάζεται όμως να διευκρινίσουμε κάποια πράγματα τα οποία αναφέρονται στα θετικά του Μεταξά.

Ως προς την απόρριψη του Ιταλικού τελεσιγράφου το 40 είναι αποτέλεσμα των ισχυρών οικονομικών και στρατιωτικών δεσμεύσεων με την Αγγλία. Μιλώντας στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών λέει ότι « η Ελλάς δύναται να θέσει ως δόγμα πολιτικών ότι εν ουδεμία περιπτώσει δύναται να ευρεθεί εις  στρατόπεδον  αντίθετο εκείνου εις  το οποίο θα ευρίσκετο η Αγγλία» και σε συνέντευξή του το Μάη του 40 «είμεθα ουδέτεροι εφ όσον χρόνο η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτα δεν κάνουμε χωρίς συννενόησιν με την Αγγλίαν και τις περισσότερες φορές ότι κάνομεν γίνεται κατά σύστασιν  ή παράκληση της Αγγλίας. Η Ελλάς είναι ζωτικόν τμήμα της Αγγλικής αυτοκρατορικής αμύνης».

Όσο για τα φιλεργατικά μέτρα που αναφέρονται ως θετικά.

Το ΙΚΑ θεσπίζεται με νόμο πρίν τον Μεταξά και υλοποιείται επί των ημερών του. Όσο για την αξιοποίηση του Δημητράτου ως υπουργού εργασίας είναι μια συνήθεις πρακτική του αστικού κράτους  για να γίνονται ευκολότερα αποδεκτά αντιλαϊκά μέτρα.

Από την άλλη Γεράσιμος Γρηγοράτος (Αστραπόγιαννος) .

Υπηρετεί στο Πολεμικό ναυτικό και υπερασπίζεται την πατρίδα από την Ιταλική εισβολή, συμμετέχει έπειτα  στην ΕΑΜΙΚΗ αντίσταση στο νησί, στην οργάνωση της αλληλεγγύης , στο σταμάτημα των ζωοκλοπών, στις ένοπλες συγκρούσεις.

Προ της απελευθέρωσης αντιμετωπίζει με την ομάδα του τμήμα του Γερμανικού στρατού το οποίο είχε εντολή να καταστρέψει τις υποδομές της Σάμης. Εκεί δείχνει τις ηγετικές του ικανότητες  και για τις αστραπιαίες κινήσεις του τού αποδίδεται η ονομασία Αστραπόγιαννος.

Ηγείται στη συνέχεια του ΕΛΛΑΣ κατά την είσοδο του στο Αργοστόλι τη μέρα της απελευθέρωσης της πόλης. Ελευθερώνει τους πολιτικούς  κρατούμενους των φυλακών και εκφωνεί την επίσημη ομιλία. Μεταφέροντας τα στο σήμερα δεν μπορεί να υπάρξει πιο ευγενική φιλολογία, για κανένα παιδί από το να σταθεί αντάξιος αυτών των λαϊκών αγωνιστών. Αγωνιστών ενάντια στον ξένο κατακτητή αλλά και αγωνιστών για την κοινωνική δικαιοσύνη και το σταμάτημα της εκμετάλευσης  ανθρώπου από άνθρωπο.

Από τις διηγήσεις που έχουμε είχε τον σεβασμό όλων των συντρόφων αλλά  και αντιπάλων.

Αποφασιστικός-σταθερός-ατρόμητος, μεγάλη καρδιά που αγκάλιαζε όλο το λαό, όλο τον κόσμο.

Μυαλό και μάτι που μετρά σωστά, υπολογίζει στέρεα και δρα με σιγουριά.

Αγωνιστής που για την υπόθεση του λαού τα δίνει όλα και για τους εχθρούς του λαού δεν ξέρει συμβιβασμό και υποχώρηση. Καθοδηγητής και πολέμαρχος που είναι αμείλικτος στη λιποταξία, στη συνθηκολόγηση, στην προδοσία, στο πλιάτσικο.

Για όλα αυτά η φήμη του γιγάντωσε στη ψυχή του λαού.

Το μετεμφυλιακό καθεστώς τον σκότωσε  στις 13-9-1949.

Δεν χρειαζόταν τέτοιους ανθρώπους. Του έκοψαν το κεφάλι  μαζί με την αδελφή του Διονυσία, την Αντζουλέτα Μερκούρη το Λεωνίδα Ζαχαράτο το Γιάννη Καλλεράντε τον Διονύση Μαρκουλάτο τον Παναγάγγελο Μιχαλάτο.

Δεν χρειάζονταν τα κεφάλια που στοχάζονται.

Η μετονομασία του δρόμου είναι η ελάχιστη ένδειξη σεβασμού και τιμής στους αγώνες των γονιών και των παππούδων μας. Όσων αγωνίστηκαν αντιστάθηκαν στον κατακτητή και έδωσαν τη ζωή τους για την λευτεριά της πατρίδας μας.

Δίνει απάντηση στην απαλοιφή της ιστορικής μνήμης, έχει έναν ισχυρό συμβολισμό αλλά και ουσιαστικό χαρακτήρα. Είναι ένα μήνυμα προς την νέα γενιά για το αδικαίωτο του αγώνα βαθιά πεπεισμένος και ο ίδιος –σύμφωνα με μαρτυρίες- ότι οι επόμενοι πρωτοπόροι αγωνιστές θα βαδίσουν στο δρόμο της κοινωνικής αναγκαιότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης  και όπως λέει και ο μεγάλος ποιητής του λαού Κώστας Βάρναλης

ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΑΦΟΥΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ.

Αθανασάτος Νίκος  σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης.