Mνημείο – φόρος τιμής στους χιλιάδες αγωνιστές που μαρτύρησαν στην ηρωική Μακρόνησο

Mνημείο – φόρος τιμής στους χιλιάδες αγωνιστές που μαρτύρησαν στην ηρωική Μακρόνησο

Το έργο φιλοτέχνησε ο γλύπτης και αναπληρωτής καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Μάρκος Γεωργιλάκης, ανταποκρινόμενος στον ανοιχτό πανελλήνιο καλλιτεχνικό διαγωνισμό που είχε προκηρύξει η ΚΕ του ΚΚΕ.

Πέντε ανθρώπινες μορφές που αναδύονται από το έδαφος της Μακρονήσου, στέκουν αγέρωχες πάνω σε αυτό, απλώνουν τη σκιά και την παρουσία τους στο χώρο, συνθέτουν το μνημείο – φόρο τιμής στους χιλιάδες αγωνιστές που μαρτύρησαν σε αυτόν το τόπο φυλακής και εξορίας.

«Τώρα τα χέρια μας κάθουνται ολόγυμνα πάνου στα γόνατά μας, όπως κάθεται ο ήλιος πάνου στο βουνό, όπως κάθεται το βουνό πάνου στη θάλασσα, όπως κάθεται η καρδιά του συντρόφου πάνου στην πίστη της. Τούτα είναι τα χέρια των κομμουνιστών»: Οι στίχοι του Γιάννη Ρίτσου χαραγμένοι πάνω στη μαρμάρινη βάση του μνημείου συμπληρώνουν τη σύνθεση.

Στεφάνια στο μνημείο κατέθεσαν ο ΓΓ της ΚΕ του Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Γραμματέας της ΚΝΕ, Νίκος Αμπατιέλος και εκ μέρους της ΠΕΚΑΜ ο αγωνιστής Μακρονησιώτης, Λάζαρος Κυρίτσης.

Αμέσως μετά, με μεγάλη συγκίνηση, όρθιοι και με υψωμενες τις γροθιές, οι συγκεντρωμένοι τήρησαν ενός λεπτού σιγή υπό τους ήχους του Πένθιμου Εμβατηρίου. «Αθάνατοι! Είμαστε σήμερα εδώ γιατί η θυσία σας είναι για μας το λίπασμα στους αγώνες που έρχονται».

Το έργο φιλοτέχνησε ο γλύπτης και αναπληρωτής καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Μάρκος Γεωργιλάκης, ανταποκρινόμενος στον ανοιχτό πανελλήνιο καλλιτεχνικό διαγωνισμό που είχε προκηρύξει η ΚΕ του ΚΚΕ. Ως υλικό κατασκευής επιλέχθηκε ο ανοξείδωτος χάλυβας, ώστε να αποδοθεί στον βέλτιστο βαθμό η καλλιτεχνική φόρμα και συγχρόνως το Μνημείο να αντέχει στο χρόνο και στις συνθήκες του νησιού.

«Δεν μπορώ να αντιληφθώ τη Μακρόνησο χωρίς τους ανθρώπους της, χωρίς τους εξόριστους, που έζησαν, πόνεσαν, βασανίστηκαν στα χώματά της», έχει εξηγήσει ο δημιουργός του γλυπτού. Έτσι, οι πέντε μορφές που απαρτίζουν τη γλυπτική σύνθεση συμβολίζουν τη ζωντανή παρουσία όσων φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν στο Μακρονήσι, στέκοντας έτοιμες να «υποδεχθούν» όσους φτάνουν στο νησί. Μάλιστα η σύνθεση έχει σκόπιμα διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να κινηθεί ανάμεσά τους, να «συνομιλήσει» μαζί τους, να γίνουν ερέθισμα και έναυσμα στην προσπάθειά του να γνωρίσει την ιστορία του μικρού νησιού και όσων το «κατοίκησαν». Δεν είναι τυχαία η επιλογή του καλλιτέχνη να θάψει τις μήτρες, τα καλούπια, των φιγούρων στο χώμα κάτω από το Μνημείο, αφού το Μακρονήσι, όπως ο ίδιος εξηγεί, «είναι μια ζωντανή ιστορία, μια μήτρα που γεννά πράγματα, προβληματίζει, συγκινεί, γεννά νέους αγωνιστές».

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου, στο πλαίσιο της εκδήλωσης, αποτέλεσαν τον τελευταίο σταθμό μιας πορείας που ξεκίνησε πολλούς μήνες πριν. Παράλληλα με τη φιλοτέχνηση του μνημείου από τον Μ. Γεωργιλάκη στο μηχανουργείο του Δήμου Βασίβαγλη, μια ομάδα συντρόφων από μηχανικούς, αρχιτέκτονες και τοπογράφους επισκέφτηκαν την Μακρόνησο, συνέταξαν τη μελέτη και μαζί με άλλους ειδικούς σχεδίασαν την κατασκευή, μεταφορά και τοποθέτησή του. Οι εργασίες μπήκαν στην τελική τους ευθεία μέσα στο καλοκαίρι και το μνημείο πήρε τη θέση του στον χώρο, με τις πέντε μορφές – σύμβολα των εξόριστων να «υποδέχονται» στο νησί χιλιάδες κόσμου.

Aπό το 902.gr