Με τον Ιανό κατέρρευσε κι ένας βασικός πυλώνας της τοπικής κοινωνίας στη βόρεια Κεφαλονιά.

Με τον Ιανό κατέρρευσε κι ένας βασικός πυλώνας της τοπικής κοινωνίας στη βόρεια Κεφαλονιά.

Η παραδοσιακή και φημισμένη αγροκτηνοτροφία στην βόρεια Κεφαλονιά, από την Θηνιά μέχρι την Πύλαρο και από εκεί έως τα χωριά της  Σάμης και την Έρισο, έχει υποστεί ένα απολύτως οδυνηρό "χτύπημα".

Ανυπολόγιστα τραγικές είναι οι συνέπειες του καταστροφικού κυκλώνα της περασμένης Παρασκευής για έναν από τους πιο παραδοσιακούς και βασικούς πυλώνες της τοπικής κοινωνίας, οικονομίας και παραγωγής.

Η αγροκτηνοτροφία στην βόρεια , από την Θηνιά μέχρι την Πύλαρο και από εκεί έως την  Σάμη και την Έρισο, έχει υποστεί ένα βαθύτατο και απολύτως οδυνηρό “χτύπημα”, με σημαντικές απώλειες σε ζωικό και φυτικό κεφάλαιο, αγροτικές και σταβλικές εγκαταστάσεις, ακόμη και σε γεωργικά μηχανήματα.

Οι εικόνες στις περιοχές που φημίζονται για τον συγκεκριμένο παραγωγικό τομέα, είναι απελπιστικές. Το ίδιο δεινή και η θέση των παραγωγών που μετά τον δραματικό κυκλώνα, αντίκρυσαν στις κτηνοτροφικές και γεωργικές εγκαταστάσεις τους ένα απόλυτο και θλιβερό χάος. Εάν φυσικά ήταν ακόμη εκεί, γιατί κάποιες από αυτές “αγνοούνται” κάτω από βουνά λάσπης και φερτών υλικών.

Είναι το τελειωτικό χτύπημα” μας ανέφερε νέος παραγωγός της Πυλάρου, εκτιμώντας πως οι συνέπειες αυτής της καταστροφής θα είναι μακροχρόνιες, ειδικά μετά από μια τόσο δύσκολη περίοδο για την τοπική οικονομία συνολικά και με τα σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο συγκεκριμένος παραγωγικός και οικονομικός κλάδος.

Το πιο τραγικό, τα εκατοντάδες νεκρά ζώα που παρέσυραν οι χείμαρροι και που βρέθηκαν μέρες μετά ακόμη και στον βυθό της θάλασσας. Και που σύντομα θα πρέπει να περισυλλεχθούν, αν δεν έχει ήδη συμβεί, για να προστατευτεί η δημόσια υγεία.

Φωτογραφία του Τάσου Γερασίμου Καβαλλιεράτου

Για τους παραγωγούς που δέχτηκαν ένα τόσο ισχυρό πλήγμα, οι αποζημιώσεις είναι πλέον η μοναδική σανίδα σωτηρίας. Αρκεί να διατεθούν τα χρήματα, καθώς και ο έχει τις δικές του… στενότητες.

Και φυσικά αρκεί να είναι αποζημιώσεις ουσιαστικές, στο 100% των αποδεδειγμένων απωλειών τους και όχι απλά μια σταγόνα στον ωκεανό προς τέρψη επικοινωνιακών αναγκών.